Beyaz Kitap·152 syf.·Edebiyat
7/10
2025 27. kitabı
Han Kang, 1970'te Gwangju doğumlu, Güney Koreli çağdaş bir yazar. Yonsei Üniversitesi'nde Kore edebiyatı eğitimi almış. Ayrıca edebiyatla genç yaşta tanışan Kang’ın babası Han Seung-Won da tanınmış bir yazardır. Han Kang yazarlık kariyerine şiirle başlamış, ardından roman ve kısa öykülerle edebiyat dünyasında önemli bir yer edinmiş. Bildiğimiz üzere 2024’de Nobel Edebiyat ödülüne layık görülmüştü. Ve onu uluslararası alanda en çok tanınan eseri, 2016 yılında Uluslararası Man Booker Ödülü'nü kazandığı "Vejetaryen" adlı romanıyla tanıyoruz. Bu eser, bir kadının et yemeyi bırakmasıyla başlayan içsel dönüşümünü ve toplumla çatışmasını konu alıyor (Bu kitabın incelemesi de profilimde mevcut). Han Kang’ın diğer önemli eserleri arasında "Çocuk Geliyor", "Sevgilinin Soğuk Elleri" ve dilimize henüz çevrilmemiş olan "We Do Not Part" ve "Greek Lessons" yer almaktadır.
"Beyaz Kitap", şiirsel bir beyazlığa sahip bir roman. Beyaz. Kar gibi beyaz. Tuz gibi beyaz. Çarşaflar gibi beyaz. Kâsedeki pirinç gibi beyaz. Sizce de beyaz, sadeliğiyle her şeyi anlatan bir başlık gibi görünmüyor mu?
«Yeni yıkanıp kurutulmuş beyaz yastık kılıflarının ve yorganların dile gelip konuştukları hissine kapıldığı anlar oluyor. Kadının çıplak tenine değen pamuklu beyaz kumaşlar sanki bir şeyler söylüyor. Sen değerlisin, senin uykuların temiz ve masum, yaşıyor olman utanılacak bir şey değil diyorlar sanki.» S. 65.
Beyaz hakkında konuşuyor… Ama barda içebileceğimiz o küçük beyaz şaraptan bahsetmiyor. Saf, lekesiz beyazdan bahsediyor. Ve yasın beyazından… Bazı kültürlerde ölümün, bazılarındaysa doğumun simgesi olan beyazdan.
Öfkeli bir fırtınada gözlerini kısarak bakmana neden olan o kar beyazı, bir sokak lambasının solgun ışığında kaldırıma düşüp erimeden önce havada süzülen kar tanelerinin
#cevizyorumluyor #anadolukorkuöyküleri2
Minik yayınevinden çıkan bu korku hikayeleri toplaması aslında 3 adet kitaptan oluşan bir serinin ikinci kitabı mail kitabı seneler önce okumuştum onu işte bu ikincisi 2017 yılından beri bekliyor aslında kitaplıkta. İçinde hangi yazarlar var diye sorarsanız: Işın Beril Tetik, Umut Dülger, Ayşegül Nergis, Demokan Atasoy, Koray Günyaşar, Galip Dursun, M.Berk Yaltırık.
Tabii ben bu kitabı okuyana kadar aslında bu yazarların kendisini daha da geliştirdiği daha sonraki kitaplarını da okumuş oldum. Yani aslında buradaki hikayelerden sonra yazdıkları kitapları okudum. Ve içlerinde favorilerim de var. Kitap içerisindeki hikayelere gelecek olursak aşağıya birer alıntı ile birlikte isimlerini yazıyorum.
ZİFİR KARANIN MAVİSİ (Işın Beril Tetik): Köyün kendi iradesi var gibiydi; kötü niyetliydi ve sisli bir perdenin ardında sinsice saklanıyor, saldırmaya hazır bekliyordu. Gözlüyor, tartıyor, tehdit ediyordu insanı.
KONUŞMAYANLAR (Umut Dülger): Beni neden konuşturuyorsunuz ki? Nedir bunun amacı Ben size unutmak istediğimi söylemedim mi? Beni delirtmeye mi çalışıyorsunuz? Bu gece yine uyku yok bana, rüyalarımın yerini yine kâbuslar alacak. 'O'nu yine göreceğim, yine hissedeceğim, yine bana dokunacak...o gözler, o dehşet! Allahım! Allahım! Hayır! Hayır! Tekrar olmasın, HAYIR!!!"
ŞER KARIŞAN VAKİT (Ayşegül Nergis) Havada değil, yerdeydiler; vücutları garip açılarla aşağıya doğru bükülmüş şekilde evimize doğru hızla ilerliyorlardı.
GECE IŞIĞI (Demokan Atasoy) -
FIRTINALAR TAKVİMİ (Koray Günyaşar)Korku.Bir insanın gözlerinde en kolay avlayabileceğiniz duygu. Şehvetin gölgesi, yalanın izi, neşenin aldatıcılığı gibi gizli saklı duramaz; anadan üryan dimdik durur karşınızda. Güneşin do ğup batması kadar gerçektir; önlenemez, gizlenemez.
OBA 153 (Galip
