Serinin 9. kitabını bitirdim Harry’i hala heri diye okuyorum :S
İlk başta karakterler, isimler bir karıştı, olaya tam giremedim ama kişiler oturduktan sonra elimden bırakamadım.
Bizim toksik Harry gitmiş, yerine duygusal, sağlıklı biri gelmiş.
Katili de bulduğumu zannediyordum, son 20 sayafaya kadar, bulamamışım.
Ama başka bir ters köşeyi buldum.
Bir sürü şaşırtan olay vardı ya, beğendim ben.
Bu incelemede spolır kırıntısı ve mizah vardır haberiniz olsun
Çocukluğumun filminin uyarlanmış olduğu serinin ikinci kitabı bu garip kitap'ta hiç olmayacak bir şey var sihir evet sihir var ve buda yetmez gibi sırlar odası diye gizli bir oda var...bu arada torpili Harry'nin de sen kim koskoca tomu yenmek kim... burada da bir halta yaramayan çakma baş karakter ron'un da... çakma kont drakulla severusunda... bu kitapta tek adam gibi adam tomdur zaten oda yani ne kadar asil bilinen bir şey bunun aksini idda edeni sihir bakanlığı fonluyordur.
Reklam
Ve evet, asla yapmam dediğim şeylerden birini daha yaptım! ×͜×·272 syf.·
10/10
2026 115. kitabı
"Asla fantastik kitap okumam, beni sadece gerçekler alakadar eder" diyen o büyük konuşan insan bendim işte... ×͜×
Harry Potter serisine başlamak, bana tamamen farklı bir pencere açtı. Kitap o kadar güzeldi ve su gibi aktı ki, nasıl bittiğini gerçekten anlamadım. Meğer insanın bazen gerçek yaşamın koşturmacasından uzaklaşmaya, biraz sihire ihtiyacı varmış.
Harry’nin hiç beklemediği bir anda Hogwarts Büyücülük Okulu’na çağrılmasıyla, biz de kendimizi onunla birlikte maceradan maceraya atılırken buluyoruz. Harry, Ron, Hermione, Hagrid, Dumbledore, Profesör McGonagall ve Snape... Her birini ayrı ayrı sevdim. Düşünün ki Snape'i sevebilmek için bile bir şeyler buldum. (ama Voldemort lütfen biraz ötede dursun!).
Bu kitap; sevgi, dostluk, arkadaşlık, kin, nefret ve cesaret gibi birçok duyguyu bize aynı anda yaşatıyor. Fantastik kitaplara karşı ön yargılı biriyken ne kadar yanıldığımı anladım.
Ön yargılarımı yıktığıma göre fantastik kitaplara şans vermeye devam!
Sırlar Odası açıldı. Varisin düşmanları, kendinizi kollayın
Harry Potter’ın ikinci kitabını az önce bitirdim. İlki gibi bu da çok akıcı ve heyecanlıydı, elimden bırakamadım. Ama bu kitapta olaylar ilkine göre biraz daha karmaşıktı. Yazar araya çok güzel ters köşeler yerleştirmiş, o kısmı çok beğendim. Kafamda olayların arkasında kimin olduğuna dair birkaç tahmin yürütmüştüm ama sonu hiç beklediğim gibi çıkmadı, gerçekten şaşırttı.
Bir de bu kitap ilkinden çok daha eğlenceliydi; özellikle Ron'un bahtsızlıklarına ve Lockhart'ın hallerine bayağı güldüğüm yerler oldu. Tabii bizim muhteşem üçlüyü (Harry, Ron ve Hermione) beraber okumak yine çok keyifliydi. Kısacası harika bir kitaptı, sonraki kitapta neler olacağını şimdiden çok merak ediyorum!
"Hiçbir zaman sadece güzelliğe bakmamalısınız!"1000Kitap
İnceleme spoilersız bu aradaa.
Merhabalarr!! Uzun zamandır inceleme yapmıyordum ve düşündüm ki neden en sevdiğim serinin en sevdiğim kitabına inceleme yapmıyorum??
Kitabın konusu kısaca şöyle: harry hogwarts'taki 4. yılına başlıyor. Ama okulda bu sene farklı bir şeyler yaşanıyor. Hogwarts, yıllardır yapılmayan bir turnuvaya ev sahipliği yapıyor ve harry de istememesine rağmen kendini turnuvanın içinde buluyor tabii bazı gizemli olaylar, görevler, dersler derken kitap böyle devam ediyor.
Bana göre serinin dönüm noktası, evrenin derinleştiği ve harry potter'ın artık çocuklar için olmadığını iliklerimize kadar hissettiren bir kitaptı. İlk okuduğunuz andan itibaren karanlık bir atmosfere sahip olacağının sinyallerini veriyor ve diğer kitaplardan farklı olduğunu hemen anlıyorsunuz. Sonunda yaşanan olay da cabası. Artık karakterlerimiz bildiğimiz o masum, küçük karakterler değil. Tramvaları olan, olacak karakterler. İlk üç kitaptaki o cıvıl cıvıllık gitmiş yerini korku, gerginlik almıştı. felsefe taşı ile ateş kadehinin hem yazım hem de atmosfer olarak bu kadar farklı ve başarılı bir şekilde yazılması tamamen rowling'in kaleminin de çok iyi yönde değişmesi. (Senden nefret ediyorum bu arada). Karakterlerimiz de kitabın sonunda zaten artık eskisi gibi olamayacaklarının, bir şeylerin artık çok değişeceğinin farkındalar ve bu da serinin gidişatının bambaşka bir yere gideceğinin kanıtı bence.
Yeni karakterlerimizden de biraz bahsedeyim. Bence bu kitabın en büyük artısı yan karakterlerin de olaya çok dahil olması ve öylesine 'karakter çokluğu' olsun diye de yazılmamaları. Ludo, winky, moody, barth crouch hepsinin çok iyi arka plan hikayeleri vardı.
Kitabı 1,5 yıl önce okuduğumdan dolayı barty'nin hikayesi tamamen aklımdan silinmiş bu yüzden o kısımları soluksuz okudum. Gerçi
serinin ikinci kitabıdır.
üst not: kitabın künyesi yukarda olduğu için benim kendi görüşlerim ve azıcıkta spoilerli bir tanım olacak. hala okumayan/izlemeyen varsa tanımı okumaya devam etmese iyi olur.
bence bu kitap harry'nin dumbledore ile gerçek anlamda ilk temas edişi. ilk kez bilgi alıyor ondan.
Dobby ile tanışıyoruz. ilerde canım dobby harry'e çok yardım edecek.
karanlık sanatlara karşı savunma dersi hocalarının hep fiyasko olduğunu iyice beynimize kazıyorlar. karanlık sanatlara karşı savunma dersi, bir nevi kötü büyücü amblemi gibi. ondan pek kimse talip değil. tabii snape dışında.
felsefe taşında serideki karakterleri görmüş, iyi tarafta olan kişilerin detaylarını öğrenmiştik. bunda ise, voldemort kimdir? onu görüyoruz. çok akıllı biri olduğunu, manipülasyon yeteneğinin ne denli güçlü olduğunu, ginnyi kontrol altına almasından anlıyoruz. çocukluğunu, hogwarts yıllarından ufak detayları görüyoruz.
bu okuyuşumda dikkatimi çeken bir bilgi oldu ki oda, dumbledore aslında harrye onun içinde bir ruh parçası olduğunu daha bu kitapta söylemiş. tomla benzerlik yada çataldil konuşma yeteneğinin sebebini sorarken üstelik. ilk hortkuluğun olduğu kitapta tabii böylesi bir bilgiyi vermesi çok doğaldı ama, daha tüm detayları bilmezken okuduğum için sadece yetenek ve güç aktarımı olarak yorumlamıştım bu kısmı.
dip not: bu kitabı okurken en çok yetişkinlerin neden bu kadar olay dışı ve beceriksiz kaldığını sorguladım durdum. 12 yaşındaki çocuğa böyle şeyler yaptırılır mı hiç dedim ama, e çocuktan al haberi modundalar biraz. ondan bir şey diyemiyorum.
bu dipnotu göz ardı ederseniz keyifle okunur.
Reklam
Reklam