Mehmet Âkif ErsoySafahat
Öz evlâdın için olsun, vefâ yok mu?
Neden kalbin kararmış? Bin ocaktan bir ziyâ yok mu?
İlâhî, kimsesizlikten bunaldım, âşinâ yok mu?
Vatansız, hânümansız (evsiz) bir garîbim… Mültecâ (sığınak) yok mu?
Bütün yokluk mu her yer? Bâri bir “Yok!” der sâda yok mu?
Oysa herkes öldürür sevdiğini, bunu böyle bilin! Kimi hazin bir bakışla öldürür, kimi latif bir sözle. Korkaklar öperek öldürür, yürekliler kılıç darbeleriyle! Kimi gençken öldürür sevdiğini, kimi ihtiyarken. Kimi şehvetli ellerle boğar, kimi sevdiğini altına boğar. merhametlisi bıçağını savurur, ölen çabuk soğur. #y:233rea Reading Zindanı Baladı