Hasan Doğan
@doganhasan
Okumak için bahane yaratın :)
Lise
Mersin
Mersin
28 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Murathan Mungan’ın dili her zaman hoşuma gitmiştir. Bu kitap da yanıltmadı beni. Yıllar sonra, üzerinden savaşın geçip yok ettiği anılarıyla karşılaşacağı memleketine dönen Akhbar’ın hikayesini anlatmış. Ancak öylesine güzel anlatmış ki biz de Akhbar ile birlikte dolaşıyoruz sokaklarda. Özellikle Taliban’ın Afkanistan’ı ele geçirdiği şu günlerde, Afkan halkını neler beklediğini çok güzel anlatmış çok evvelinden. Kesinlikle tavsiye ederim. Özellikle kadınların toplumda nasıl bir yere geldiklerini çok güzel betimlemiş.
"Devrimcilerin nasıl sıcacık bir inanç ve şevkli bir idealizmle insana bağlandığını gördüm; benliğinden, sahip olduklarından ve canından vazgeçmenin hoşluğunu onların arasında hissettim. Ruhun ne büyük görkemidir bunlar. Onların yanında hayat temiz, asil ve canlıydı. Dolara ve sente değil insana önem veren, bütün o ekonomik büyüme ve dünya imparatorluğu olma tantanasını aç bir gecekondu bebesinin incecik ağlamasına değişmeyen büyük canlarla temas içindeydim. Etrafım asil hedeflerle, kahramanca mücadelelerle çevriliydi, günlerim ve gecelerim güneşin sıcağıyla ve yıldızların parıltısıyla, yakıcı tutkularla ve masum bir tazelikle doluydu; gözlerimin önünde her zamanki gibi alev alev yanan Kutsal Kâse, yani İsa'nın kendisi, ezelden beridir azap çeken ve kötü muameleye maruz kalan ama sonunda kurtarılıp esirgenme saati gelmiş olan sımsıcak insanoğlu vardı.“
Kör baykuşu ilk elime aldığımda sayfalarının azlığı ve İran edebiyatından oluşu basit bir hikaye veyahut bilindik bir efsane olduğu kanısını oluşturdu bende. Fakat kitabın ilk satırları ne kadar çok yanıldığımı tez elden gösterdi. Okuduktan sonra tekrar bir daha okuma hissi uyandıran ender eserlerden bence. Derinliğiyle olsun, olayın giriftliğiyle olsun insan ruhuna dair güzel bir çalışma. Zaten yazarın bu dünyanın çekilmezliğine karşı intiharı, ruh derinliğini kanıtlıyor.
Kitap genel olarak hoşuma gitti, tavsiye ederim. Fakat kabulleniş aşırı geldi bana. Kaderci yaklaşımını doğru bulmadım. Sanırım hayatının ilk zamanlarını köle olarak geçirmiş olması be sonrasında özgürlüğünü alması kaderci anlayışını perçinlemiş. Tanrıya olan inancının bir sonucu olarak görmüş bu özgürlüğü. Yine de insanın kendi içime dönmesi, kendini maddi yaşamdan soyutlama düşünce oldukça iyi ele alınmış. 2000 yıl önce yazılmış bir metnin günümüz insanına bu kadar yakın gelmesi elbetteki Epiktetos’un insan doğasını ne kadar iyi anladığını gösteriyor.
Kendisinin Efendisi Olmayan Hiç Kimse Özgür DeğildirEpiktetos · Destek Yayınları · 20226,3bin okunma
De gidîno, bikin bilezînin,
Barûtê zû ji çelan derînin,
Kela dimdimê hemû bihedînin,
Bila dijmin bibînin teslîma me tunînin...
Zû kirin û lezandin,
Barût ji çelan derandin,
Kela Dimdimê teqandin,
Hemû Kurdistanê nîşan din...
Mîyasera Şah Ebas nebû,
Xano ji dînê xwe dernebû,
Teslîmî Şeh Ebas jî nebû,
Ew li jemû dinyayê eyan bû...
Bila hemû Kurd bizanibin,
Heke xayîn di nava wan de peyda bin,
Ew ê her gav bê erd û bê war bin,
Her gav jî stûxwar bin,
Wê di binê destan de bin...
