beni bir gün unutacaksan bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma derdi boş yere mağaramdan çıkarma beni alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna tedirgin etme beni bu sefer geride bir şey bırakmadım tasımı tarağımı topladım geldim neyim var neyim yoksa ortaya döktüm beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim bir kere çavuş olduktan sonra bir daha amelelik yapamayan zavallı köylüye dönerim beni uyandırma
Kitabı okumaya başladığınızda aslında siz de tehlikeli bir oyuna başlıyorsunuz. Misal ben hala etkisinden çıkabilmiş değilim. Toplumu geçtim kendisine bile yabancı bir karakter (bana göre) çünkü çoğu zaman düşündüğü şeyleri eyleme geçirip geçirmediğinin bile farkında değil. Oğuz Atay okurları bilir anlatısı biraz ağır oluyor. Bana göre Tutunamayanlar’dan biraz daha zorlayıcıydı ya da ben bu kitabı okuma serüvenimi biraz uzattım o yüzden de olabilir bilmiyorum. Şunu biliyorum ki bu kitabı okuduktan sonra artık eski ben değilim. Sonu asla şaşırtmadı kitap içerisinde. Zaten Oğuz Atay ve özellikle önsözde Cevat Çapan gerekli(!) spoilerı vermiş. Ama kitabın sonundan ziyade kitabın sonuna giden yolda kişinin toplumdan soyutlanışı ve bunun sebepleri benim için çok daha önemliydi. Ve okuduktan sonra Albay karakteri üzerinden dönen ve kitapla uzaktan yakından alakası olmayan alıntıların bu kadar çok olduğunu anladığımda üzülmüştüm. Cağnım ülkemizde herkes yazar olmuş haberimiz yok. Velhasıl kelam kitapların etkisi sizde uzun sürüyorsa bir kez daha düşünün derim çünkü kitap bittiğinde bir Hikmet Benol olabiliyorsunuz..:)