sinem incecik
@dorry
Olduğum şeyle olmadığım şey arasında,hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasındaki boşluğum.”
Puan vermedi·104 syf.·
2025 26. kitabı
Reklam
Sürekli yağan karın altında,Belçika'nin Ostend şehrinden Istanbul a giden şark ekspresi treni...Bu trende yolculuk eden dönemine gore farklı sayılabilecek, normal hayatta belki de asla biraraya gelemeyecek karakterleri; Yahudi bir tüccar,güzellikten pek nasibini alamamış bir revü kızı,alkolik ve eşcinsel bir gazeteci,devrimci bir doktor ve yolculuğa Viyana'dan katılan cinayet zanlısı bir hırsız.
Kitap 5 bölümden oluşuyor ve tüm olaylar trenin içinde veya istasyonlarda geçiyor. Kitabın bölümleri ise trenin geçtiği duraklardaki şehir isimlerini taşıyor;Ostend,Köln,Viyana,Subotica,Istanbul...
Kitabın yazıldığı 30 lü yıllar için kabul görmüş toplumsal değerlere aykırı bu yolcuların hem kendi hayatları,hem birbirleriyle olan ilişkilerinin içice geçtiği bir roman Istanbul treni. Açıkçası ben yazarı daha önce ne duymuş ne de okumuştum. Tren yolculuğunu,trende geçen hikaye,roman ve filmleri çok sevdiğim için okumak istedim. Döneminde çok fazla okunup ses getirmiş bu eser beni kendine çok bağlayamadı maalesef. Çok daha iyi klasikler okuduğum için belki de bilemiyorum.
Roetken cinsi köpeklerin,kara avcıların olduğu, sürek ve pirsch avının yapıldığı kara bir orman...ormanda işlenen vahşi bir cinayet...Zengin ve köklü bir aile...Nazi Almanyasina kadar giden karanlık bir yolculuķ;"Son Av"
Kızıl Nehirlerden tanıdığımız polis Niémans biraz yaşlanmış olarak tekrar aramıza katılıyor. Bu sefer partneri olan güzel slav Ivana ile birlikte Alsace da işlenen korkunç bir cinayeti çözmekle görevlendiriliyor. Kara ormandaki esrarengiz cinayeti çözmeye çalışan ikili,bir taraftan da kendi karanlık geçmişleriyle yüzleşmeye çabalıyor.
Grangé benim için polisiye-gerilimin en başarılı yazarı. Çok zeki ve inanılmaz bir hayal gücü ve bilgi birikimi var. Kendisi ne yazarsa yazsın kesinlikle okurum. Onu sadece kendi yazdığı eserler arasında kıyaslayabilirim. Son üç kitabında kızıl nehirler,leyleklerin uçuşu,siyah kan ve şeytan yemininden aldığım keyfi alamadığım için bu kitabı biraz ertelemiştim açıkçası.
Son av önceki eserleri kadar detaycı değildi ve katil son derece tahmin edilebilirdi yine de zevkle okudum,hiç sıkılmadım.
Polisiye gerilim seven herkese tavsiyemdir.
Çalışmayı sevmeyen soylu bir ailenin sahip olduğu topraklar ve bahçeler,ailenin keyfe keder yaşam tarzıyla nasıl kaybedilme noktasına gelir?
Eserde hem bir ailenin çöküşü hem de 19. yy Rus toplumunun yasam koşulu değişen her çeşit insan ele alınmış. Elinden hiç bir iş gelmeyen lüks düşkünleri,köyden gelip zengin olanlar,hizmetkârlar ve Rus edebiyatının olmazsa olmazı okuyan,düşünen aydın kişilikler...
Eser,Çarlık Rusyasinin değişen dengelerini,kaybolmaya yüz tutmuş aristokrasi ve yükselmekte olan burjuvaziye bol bol göndermeler yapıyor.
Bu göndermeler sebebiyle de yayınlandığı yıllarda sansurlenerek basılıyor.
Hikâye 1940 ların sonu 1950 lerin basında New York 'ta geçiyor. Çocukluktan ergenliğe geçiş döneminde olan kahramanımızın yatılı okuldan atıldıktan sonra eve dönerken yaşadığı 3 günü onunla beraber geçiriyoruz.
Amerika'da bir dönem fazlaca argo barındırdığı için yasaklanmış olsa da Dünya çapında halâ en çok okunan klasikler arasında "Cavdar tarlasında çocuklar".Asıl adı "Gönülçelen "olan eser çavdar tarlasında çocuklar olarak neden değiştirilerek yayınlandı hiç anlayamadım açıkçası. Kitapta ilgili geçen yer yukarıda paylastigim alıntı kısmı,onun dışında yakından uzaktan alakalı bir şey yok kitapta,ilk defa böyle birseye rastlıyorum. Belki de 17 yaşında ileride ne iş yapacağının ayrımına varacak olan gencin olmak istediği tek hayalini isim yapma gereği duydular bilemiyorum
Eseri uzun zamandır diğer yorumlarda görüyor ancak okumaya fırsat bulamıyordum. Kitabı okuyanların ya hiç sevmediğini ya da çok sevdiğini gördüm,ortasına rast gelmedim.
Bana göre eserin klasikler arasına girecek kadar çok sevilmesinin sebebi,17 yaşındaki bir gencin yaşayabileceği pek çok şeyin son derece samimi ve gerçekci anlatılması diyebilirim. Ben kitabı keyifle okudum ve hiç sıkılmadım. Enlerim arasına girmedi belki ama kesinlikle pişmanlık da yaratmadı.
Son olarak Teoman'in gönülçelen şarkısını da bu kitaptan esinlenerek yaptığını buraya not düşeyim.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Reklam