Herkese merhaba arkadaşlar bugün RUHSAN ÇARPADAN Taşıyamadığım Yük Öykü Kitabı ile geldim...
Öykülerin her biri benim için bambaşkaydı. Kitap 3 bölüm ve 13 öyküden oluşmaktadır. Ruhsan Çarpa'dan 2024 Seyhan Livaneli öykü yarışmasını kazanan " Aldığım Yol" ve "Kekik kokusu" öykülerinin de yer aldığı bir kitap.
Kitapta beni en çok içine çeken hikaye "Derdi Annem" öyküsü oldu ağlaya ağlaya okuduğum bir kitap oldu özellikle de annesinin söylediği sözleri aklında tekrar tekrar etmesi o kadar çok duygu yüklü ki benden etkisi hiç gitmeyecek yaşarken kıymet bilmek gerektirecek bir öykü.
"Ucunda ölüm var, bekleme, anın tadını çıkar, kızım." derdi annem.
🩶"Bir kalbin varken sev, kızım,"derdi annem." Sonra sevemeyeceksin. Sonra donacak kalbin. Artık çarpmayacak."
İçerisindeki tüm öyküler ilmek ilmek örülen, bastırıldığı için içe gömülmüş bir sesin anlatma ihtiyacının eserleri. Bu öykülerde karanlık, daima içimizdeki ışıkla birlikte var oluyor ve bize yol gösteriyor. İçerisinde en çok beğendiğim öyküler
Ağlayan Çayırlar... Doru Atlar, Derdi Annem, Taşıyamadığım Yük, Takdir Belgesi ve son olarak Kambur öyküleri oldu