TAŞIYAMADIĞIM YÜK
.
Öykü kitabıyla sizlerleyim bugün. Bir öyküden çok daha fazlası satırlarla, kısacık fakat dolu dolu. Yeri gelecek uzun uzun düşünecek, yeri gelecek gözyaşı dökeceksiniz. İçimizdeki kamburlardan taşıyamadığımız yüklere, anne_babamızdan bir sevgiliye...
Sarı kamyondan dökülenler, oluşan kuyu ve " geçmiş ile gelecek "... ' Silik bir resim' ise yadırgadığı çerçevesine bile duramamıştı!
Tesadüfen yerde görülmüş, alınıp çöpe atılmış ya da pirinçlerin arasına karışmış turuncu bir ' Mercimek ' ; içindeki senden kalan bir boşluk ama anlayana...
'Taşıyamadığım Yük' ise boğum boğum oluyor boğazımda önce ve sonra usul usul buluyor yolunu.
'Ağlayan çayırlar... Doru atlar ' içimi dağladı derler ya, aynen öyle etkiledi beni. Evet, acı da ölüm gibi yalnız yaşanıyormuş ve evet, her ateş gözyaşıyla sönmüyormuş. Buradaki gibi çok durdum telefon rehberimin "Annem" yazan yerinde. Herşeyi eskiden olduğu gibi anlatmak için ama çok uzaklara gitmişti rahata, huzura belkide...
Ardından gelen 'Derdi Annem' ise hem annemin sesiyle konuştu benimle, hemde hayatı yaşamam konusunda annemin telkinlerine ses oldu bir kere daha... Ve gözümde yaş olsa da hüzün ve mutluluk karışımı bir gülümseme oturdu yüzüme. Ardından da önce helvamı yaptım, sonra sokak simitçimizi beklemeye başladım sen gibi ' annem'....
Mücellit'in anlamını sormak için içeri girmesiyle başlamıştı hikayeleri. Bir anlaşmaya varmış ve yazara eşlik etmek için teklifini kabul etmişti. Kararsızlığında, " Hayatının içinden yavaşça akıp gidebilirdim, beni unuturdu. Ya da yanında kalır, macerasına eşlik ederdim. " düşüncesi etkili olmuştu. İnsanın hatırlamak isteyeceği bir hayat yaşamasını söylerken, " Yazmanın, dert yanmak! " olduğunu da eklemişti. Ve en önemlisi de dövmesini " kambur" una yaptırmak istemesiydi. " Kamburu
Keşke daha çok öykü olsaydı…
Evet kitabı bitirince kullandığım cümle tam da buydu. Kitap hiç bitmesin istedim. O kadar güzel öyküler vardı ki doyamadım okumaya.
13 öykünün hepsi birbirinden derin duygular barındırıyor. Pişmanlıklar, yoksulluk, yaşanmamışlık,…
En sevdiğim öyküler;
Taşıyamadığım Yük
Silik Bir Resim
Ağlayan Çınarlar… Doru Atlar
Derdi Annem
Takdir Belgesi
Fakir Adamın Elmasları oldu.
Öykü sevenler bu kitabı kesinlikle okuyun derim.
“Kalbin varken sev,kızım,” derdi annem. “Sonra sevemeyeceksin. Sonra donacak kalbin artık çarpmayacak.”
Reklam
𝓑𝓐𝓖𝓛𝓘
Finalini çok merak ettiğim ama vedalaşmaktan korktuğum o an geldi çattı. Çok sevdiğim seri oldu çünkü böyle saf ve samimi bir hikaye okumak çok keyifliydi. Kayıp verdik,geçmişleriyle hüzünlendik, kavuşamayacaklar mı diye yüreğimiz ağzımızda okuduk hepimiz. Hele bu final kitabın ilk sayfaları yüreğimizi dağladı resmen. Erva yaralı kuşumuz oldu . Onun kanadı kırılınca bizim kalbimiz parçalandı. Karakterlerle ilk kitapta bağ kurduk evet hepimiz adına konuşuyorum çünkü okuyan hangi arkadaşımla konuştuysam hepimiz aynı şeyleri hissettik. Seri baştan sona bizi kendine bağladı.şimdiden söylemeliyim ki bu seriyi okuyun.
Erva'mız karnında bebeğiyle Amerikaya gider orada çok zor iki yıl geçirir nedeniyse bebeğiyle ilgili saglık sorunlarıdır birde yanında sevdiği adamın olmaması eklenince zorluk seviyesi artmıştır. Kızımız orada bir kayıp verir dört kişi gittiği ülkeden üç kişi olarak dönerler. Orda olduğu süre içinde bir müddet Doru ile iletişimde olurlar ama sonra bıçak gibi kesilmiş Erva hepten yalnız kalmıştır. Nedenini ise ülkesine döndüğünde öğrenecektir.
Kızımız döndüğünde Doru hala görevdedir ama ansızın geldiğini öğrenince evine gidip kızları Doğa'nın eşyalarını almak ister çünkü Doru henüz bir kızı olduğunu bilmiyordur. Neyse efendim Erva evden tam çıkacakken oğlumuz eve girer ve karşılaşırlar. İkisinin gözlerinde özlem vardır ama Doru'nun öfkesi özlemin önüne geçer hararetli bir tartışma başlar. Aslında uygun zamanda her şeyi anlatmak isteyen Erva fikrini değiştirir ve Doğa'yı babasının karşısına çıkarır.
İlk karşılaşmanın yarattığı şok ve sonrasında olanlar...
Devam etsem mi etmesem mi bilemedim sonra devam etmeyim anlatmaya dedim çünkü güzel şeyler oldu. Final gibi finaldi bu güzel çiftimize kavuşma çok yakıştı.
Erva'nın kayınvalidesine gittiği zamanki
₱ı₦₳Ɽ ₴₳Ⱡ₥₳₦ ~Ⱡ₳Ⱡ ₣ł₲₳₦ ~฿₳₲̆Ⱡı
Selaaamm,bugün sizlere kalemini çok sevdiğim @pinarsalmnn #lalfigan serisi #bağlı kitabının paylaşımı ile geldim. Biliyorsunuz serinin final kitabı ve bu veda bizi üzüyor. Bizim lalfigan serüvenimiz dijital platform üzerinde başladı ve bu seri kitap olurken onun yanında olmak ayrı bir güzellikti. Bende yeri her zaman çok faklı olacak~♡
Evet...sizlerde hazırsanız serimizin finaline kısaca bakalım. Bu arada okumamış olanlar için detay vermeyeceğim, seriyi tüm kalbimle tavsiye ediyorum ~♡
#yasaklı kitabının sonu bizleri öyle bir noktada bıraktı ki.. Hem Doru hemde Erva için yaşananlar çok ağırdı. Ceylin in o son hamlesi hayatlarına ayrılığın rüzgarını getirmişti. Doru'nun kendini geri çekmesi ve Erva'nın hassas durumu bir araya gelince Amerika ya gidişleri kaçınılmaz olmuştu. (Bu arada Narin anneanneyi asla affetmiyorum)
Gözden uzak olan gönülden de ırak olur derler.. Lakin onların gönlü birbirleri ile öyle doluydu ki bu uzaklık sadece fiziki oldu. Ta ki bir yılın sonunda Doru telefon numarasını değiştirip iletişimi kesene kadar.
Erva omuzunda Dağhan babanın ölümünün yükünü taşırken hamileliğin getirdiği o büyük sınav ise her şeyden ağırdı. Minik güvercini binbir zorlukla hayata tutunduğunda aşk onun için bambaşka bir hale geldi. Yaşanan kayıplar ve geçilen zor zamanlardan sonra vakit geri dönüşü göstermişti.
Tam iki yıl sonra Erva güvercinlikteydi.
Doğa yı babası ile tanıştırma vakti gelmişti.İçinde aşkının büyüklüğü ve araya giren yılların soğukluğu savaş verirken o ilk karşılama oldukça yıkıcı oldu.
Doru buz gibi gözler ve çelikten sert sözlerle Erva yı vurduğunda o an Erva en büyük yarayı aldı. Ama bu bile Doğa yı tanıştırmak için engel değildi.
Doru küçük kızını gördüğü an artık yaşanan tüm acılar,ayrılıklar,pişmanlıklar bir çığ
Spoiler, kitap hakkında biraz konuştum...
Uff her sayfayı alıntı için çizmiş olamam ama yaaa ;)
Başlarda pek sarmadı yalan söylemeyeyim hatırladığım kadarıyla ilk 80 sayfayı biraz zorlayarak okudum, aklımda asker kurgusu okumak falan da yoktu aslında bunun da etkisi olabilir tabi.
Ama sonraa Doru ve Erva'nın sevgili oldukları kısımlar Allah'ım bir kitabın her sayfası mı çizilir evet hepsini çizdim ama napim çok güzellerdi (erime emojisi)
Doru'nun adamlığına ayrı bir kalp bırakıyorum, sevdiğine dokunamayan bir adam, kalmadı böyleleri kitap da da olsa.
Spoiler almıştım, Doru'nun kitabın sonunda öleceğini biliyordum ve Doru'nun günlüğü okumadan önce Erva'yı görmeyişine içerleyip sana müstahak demiş olabilirim birazcık.
Doru bunu nasıl başarabildi, nasıl bu kadar yakındayken ve herşey gözünün önündeyken nasıl Erva'nın gözüne bile bakamayacak kadar kör kaldı gerçekten bilmiyorum bu sebepten halen kırgınım kendisine. Nasıl nasıl nasıl??
Seri tamamlandıktan sonra okuduğum için bu kitap bitince hemen diğer kitap hazır olduğundan kötü son için üzülmedim hemen okuyabileceğim için.
Son olarak Doru güzel seven bir adam, sadece bu kadar geç kalmamış bir Doru diliyorum isteyen herkese.
Çok sevdiğim bir alıntı ile bitiriyorum:
"Kimsenin sevmediğini sen nasıl bu kadar çok sevdin"
PINAR SALMAN~LAL FİGAN ~BAĞLI~
Selam.Bugün sizlere pinarsalmnn kaleminden #lalfigan serisinin son kitabı ile geldim.Evet veda kitabı olduğu için biraz buruğum.Erva ve Doru’yu o kadar benimseyip o kadar sevdik ki sanki bizdendiler.O yüzden son kitapta onları okurken çok duygulandım.Ne yazık ki bu kitapta çok üzüleceğimiz kayıp yaşadık.Ve Erva’nın minik kızı ile vardı mücadele gerçekten çok zordu. Ama pes etmemesi ve daha güçlü geri dönmesini çok sevdim.Ah Doru’cum yanlış anlamalar ve yalanlar yüzünden çok acılar çektin yaşadıkların çok üzdü.Ama sonunda Erva’nın elini tutman ve yolunuza devam etmeniz çok güzeldi.Sizin aşkınıza bayılıyorum. O kadar zorluğa,o kadar ihanete,yalana,acılara rağmen asla birbirinizden vazgeçmediniz.Bir askeri kurgu olarak bu kitapta muhteşem sahneler okuduk.O sahnelerin gerçekçiliği ve içtenliğine de bayıldım.Muhteşem bir seriydi ilk kitaptan son kitaba kadar tüm duyguları en içtenlikle yaşatan yazarımıza teşekkür ediyorum. Bu seriye mutlaka bir şans vermelisiniz diyorum. uyarımı da yapmak istiyorum.
Erva,kayınpederinin ölümü ve Gümüş’ün bebeğini kaybetmesinden sonra Doru’nun ailesinin onu suçlaması ve ona karşı tavır almaları nedeniyle çok üzülmüştü.Bir de bu yetmezmiş gibi babasını kaybettiği için bir boşluğa düşen Doru’da Erva’dan uzaklaşınca bu Erva için son nokta olmuştur.Bir de Erva asla sahip olamayacağını düşündüğü sırada bir bebeğe hamile kaldığını öğrenince ve hamileliği de tehlikede olunca ailesi tarafından Amerika’ya götürülür.Bu ayrılık her ikisini de çok üzmüştür.Erva bu süreçte çok tehlikeli bir hamilelikten sonra ne yazık ki kızıyla ilgili çok acı bir haberle karşılaşır ve onun için çok büyük bir mücadeleye başlar.Bu da yetmezmiş gibi çok değerli bir varlığını da kaybeder. Araya giren iki yıl Erva için acılarla doludur.
Diğer
Reklam
Reklam