! Spoiler içerebilir !
Siz sevdiği kitapları tekrardan okuyabilenlerden misiniz bilmiyorum ama ben değilim. Ne kadar sevsem de elim bir okuduğuma bir daha kolay kolay gitmiyor benim. Biraz herhangi bir yerde kıpırdayamaz hale gelecek şekilde kök salmamak için biraz da daha okumamış olduğum kitaplardan yayılan bilinmezliğin, farklı bir düşüncenin, cümlenin, karakterin cazibesinden sanıyorum. Başka nedenleri de olabilir. Yalnız birkaç seferdir okuduğum kitapları daha bitirmeden tekrar okumanın hayalini kurarken buluyorum kendimi. Kitaba daha onu bitirip bir kenara atmadan tekrar çekiliyorum. Feniçka da bu duyguyu iliklerime kadar hissettiğim bir kitaptı bir süredir. Çok kısa bir zaman önce okumama rağmen tekrar elime aldım onu.
İlk okumamda çok etkilenmiştim. Sürekli bir sonraki sayfanın heyecanı içinde bazı yerleri çok da anlamasam da geçmişim. Bunu çok net fark ettim. Tekrar okuduğumda mekanlar diğer kişiler vs. ye dair şeylere çok daha dikkat etme fırsatım oldu.
Salomenin hayatını çok daha iyi bilerek okuyunca içinde kendi hayatına dair daha çok şey gördüm. 8. Sf'da hem yazarına hem karakterine ait ortak özellikler göze çarpıyordu:
•Moskovada doğmuştu. (St. Petersburgda doğdu)
•Eski bir askeri doktor olan babasıyla (Salomeninki de rus general) birlikte daha küçük yaşlarda İsviçreye gitmiş, burda üniversite öğrenimine başlamıştı.
•Babasının ölümünden sonra (17 yaşında kaybetmiş Salome de babasını) bir yığın çaba gerektiren uğraşlarl, ders vererek, her türden çeviriler yaparak azimle eğitimini sürdürmüştü.
•Anlaşılan Zürihte (Salomenin okuduğu yer) arkadaş olduğu pek çok erkekle birlikte okuyordu.
Bunlar yakalaması kolay benzerliklerdi ama dediğim gibi ben kitap boyunca bunları gördüm. Eğer Salomeyi Nietzsche'nin evlilik teklifini reddeden kadın olarak
Korkma, iyi bir annesin!
Hepimizin duymaya en çok ihtiyacı olduğu cümle bu, değil mi sevgili anneler? Çocuklarımızı yetiştirirken en temel ve kritik konularda çelişkiye düşüyor; etrafımızdaki insanlardan yükselen binbir farklı "çatlak sesle" boğuluyoruz.
İşte bu kitap, tüm o kafa karıştıran seslere bir son verirken içimize adeta su serpiyor. Üstelik işin uzmanı bir anne olan Saniye Bencik Kangal’ın o dostane anlatımıyla, tam bir sohbet havasında!
Bu kitapla annelik serüvenimizin başında, yani hamilelik sürecimizde tanışacak kadar şanslıysak ya da minik yavrumuzun tüm ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra kendimize ayırabildiğimiz o kısıtlı, altın değerindeki zamanlarda; haydi, çaylarımızı veya kahvelerimizi tazeleyelim ve bu kitabı okuyalım
İşte annelik serüvenimizin her aşamasına dokunan başlıklar:
Korkma! Kucakla
Korkma! Güvenli Bağlanır
Korkma! Ağlar
Korkma! Kendine Zaman Ayır
Korkma! Uyur
Korkma! Alışır
Korkma! O Bir Kaşif
Korkma! Paylaşır
Korkma! Tanısın
Korkma! Bırakır
Korkma! Tuvalete Alışır
Korkma! Oyna
Korkma! Teknolojiye Sınır Koy
Korkma! Artık Okullu Oldu
Korkma! Cevapla
Korkma! Tekrar Oku
Korkma! Sınır Koy
Korkma! İletişim Engellerini Kaldır
Korkma! Özgüveni Gelişir
Profilimdeki linkten Instagram'a beklerim. Kitap incelemelerimin görsel ve video içeriklerini Instagram hesabımda paylaşıyorum.
Reklam
Bayan Ming’in Hiç Olmayan On Çoçuğu
Ruhunda kaos olan Fransız bir işadamı ve Çinli acılı bir kadın arasına geçen diyalogların hakikaten gerçeğe, felsefeden hayale, acımasızlığa ve insanlığa gibi derin konulara değinen kısa fakat anlamlı bir hikaye. Kendi kişisel yaşamında çocuğu bir problem olarak gören Fransız işadamı Bayan Ming’in on çocuğu olduğunu öğrendiğinde onu kandırdığını düşünüp kızmıştı. O da bayan Ming’i kandırmıştı. Sonra pişman olup özür diledi ve aralarına güçlenen bir sohbet başladı. Bayan Ming on çocuğundan heyecanla bahsedip onların özelliklerini anlatırdı…
Aslında tek bir kızı olan bayan Ming depresif günlerden kızının kurguladığı arkadaşlarından esinlenere hayal edip oluşturdu on çocuk hikayesi ile hayata tutunmayı başarmıştır inanıp inanmadığını kesin olarak bilemiyoruz ama bu hikaye on çocuk Bayan Ming’e iyi gelmiştir. Çin’deki tek çocuk yasası ve kuralların katılığı açıkça belirtilmiştir. İnsan duasıyla bazen kurallarına uyuşmadığı açıkça hissediliyor. Bu konuşmanın sonunda Bayern link hayata veda eder. Fransız işadamı ise çocuğuna sahip çıkmaya karar verir. Bu dostane sohbet Bayan Ming’ hafifletip iyi vakit geçirmesine sebep olurken. Fransız iş adamının bakış açısnı değiştirmiştir.
Merhaba sevgili dostlarım
Bugün Beyaz yakalılar için bir kitap önerisiyle geldim. Nedir beyaz yaka ?
Beyaz yakalı, fiziksel güçten ziyade zihinsel emekle, genellikle ofis ortamında yönetim, planlama, analiz ve idari işler gibi görevlerde çalışan kişilere verilen genel bir tanımlamadır.Onun karşısında mavi yakalılar terimini görüyoruz. O ise daha çok beden gücüyle çalışanları temsil ediyor .Bu şekilde çalışanlar genelde önlük giydiği için mavi yakalı ,diğerleriyse daha prezantabl,şık ..
Evet her dönemde insanların en büyük hedefi iyi okulları bitirip ,güzel bir işe başlayıp ,belki evlenip hayatını kurmak ..Ama iş hayatı tam bir sirk çadırı diyorum ben .Her türden insan var ,İyisi, kötüsü, fesatı, kıskancı, dostane,sahtesi ...Tiyatrolar dönüp duruyor.Nerden bildiğimi sormayın
Bu kitapta dört mevsime benzetilmiş çalışma hayatı .Öyle diger kitaplarda ki gibi beş adımda yönetici olun,on adımda iyi sekreter olmanın yolları gibi hedefler yok .Ama samimi bir dil var .Anlatılan kısa pasajlar var.
Mesela beni Ikea hikayesi çok etkiledi .Ikea İsveç te 1960 lı yıllarda kurulmuş büyük bir dünya devi .Ben de çok seviyorum ,tarzıma çok yakın. Evimin nerdeyse herşeyi Ikea dan .Biliyorsunuz onların sistemi demonte mobilyalar .Kendin alıp evde kendin monte edersen çok ucuza geliyor .Mağazaya gittiginde insanlar pesinde dolaşmıyor satış yapmak için .1970 lerde Japonyada mağaza açıyor. Ama orda iş yapamıyor. Çünkü Japonların evleri küçük. Ikea mobilyaları ise kocaman. Ayrıca Japonlara monte etmek falan saçma geliyor .Onlar hizmet bekliyor .Ve mağaza kapanıyor .
Yani herkese aynı muameleyi yapamazsın.Iş hayati da tam da böyle bence ..
Hayata yeni atılacak gençlere bir başucu kitabı bu .Kapatıp rafa koymadan, el altında bir rehber ...
Kitapla kalın dostlar...
Beyaz Yakanın Dört Mevsimi 
Eren Gülsever
Beyaz Yakanın Dört Mevsimi Eren Gülsever
Kısacık ama etkisi uzun süren bir kitap önerisiyle geldim: Bayan Ming'in Hiç Olmayan On Çocuğu.
Bu, Eric-Emmanuel Schmitt'ten okuduğum ikinci kitap. Yazarı Mösyö İbrahim ve Kur'an'ın Çiçekleri eserinden hatırlayanlar olacaktır. Kalemini severek takip ettiğim yazarlardan biri. Bir oturuşta okunabilecek kadar kısa ama düşündürdükleriyle uzun süre akılda kalan bir kitap.
Çin'in tek çocuk politikası nedeniyle her ailede birden fazla çocuk sahibi olmak yasakken, Bayan Ming tam on çocuğu olduğunu söyler. İşte hikâye de tam burada başlıyor. Bir otelde tuvalet görevlisi olarak çalışan yaşlı ve bilge Bayan Ming ile Fransız bir iş adamının yolları kesişir. Aralarında zamanla dostane sohbetler başlar ve Bayan Ming her görüşmede çocuklarından, onların karakterlerinden ve yaşamlarından bahseder.
İş adamı anlatılanlara pek inanmaz; hatta Bayan Ming'in yalan söylediğini düşünür. Ancak bir yandan da onun hikâyelerini dinlemekten kendini alamaz. Gerçek ile hayal arasında gidip gelen bu sohbetler, okuyucuyu da sürekli merak içinde bırakır. Ta ki Bayan Ming'in doğum gününde bütün çocuklarının bir araya gelmesini istemesiyle düğüm yavaş yavaş çözülene kadar...
Kitabı okurken bir yandan Çin kültürüne dair izler bulurken, diğer yandan insanın iç dünyasına, yalnızlığına, umutlarına ve hayal gücüne dair pek çok şey düşündüm. Masalsı bir anlatımı olan, sıcak ve bilgece bir hikâyeydi. Ben çok sevdim; kısa ama anlamlı bir okuma arayan herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Konusu Norvec’te postanede çalışan insanların haklarını korumak ile ilişkili ama bizim gibi bir ülkede yaşayan insanlar için o kadar basit bir konu ki.
Biz bunların nelerini nelerini gördük demek geliyor içimden ama tabii Norveç neresi Türkiye neresi.
Bunlar anlatilirken ana karakterin kendi içsel uyanisini goruyoruz. “Başlamak için asla geç değil” mesajı bana geçti .
Reklam
Reklam