Bana anlattığı tüm hikâyeleri düşüneceğim – savaşın, dostane hayaletlerin hikâyeleri, beni avutmak, merakımı gidermek için anlattıkları. Bunları aynı zamanda kendine de anlattığını, bunların aramıza bir köprü kurduğunu fark edeceğim; onun, benim yüreğime düşmeden çok daha önce, çok daha uzun zamandır sımsıkı tutunduğu bir dileği dile getirdiğimi anlayacağım.
Kendimize, yaşayabilmek için hikâyeler anlatırız.
Kendimize, iyileşebilirsek için hikâyeler anlatırız.
Biraz ilerideki kayalarda kedilerle martıları yan yana güneşlenir gördükçe aralarındaki ateşkesin hepimize örnek olması gerektiğine iyice ikna oluyorum. Mahlukat arasında, yüz göz olmadan da dostane ilişkiler kurulabileceğini hissettiriyor bana bu sahne.
"Başkalarıyla olan ilişkilerimizin temeli, kendimizle kurduğumuz sağlam ilişkidir. Kendileriyle güvenilir, dostane bir ilişki kuran ve bunu aldıkları kararlarla ifade edenler, kendileriyle ve başkalarıyla daha iyi başa çıkmalarını sağlayan bir
özgüven düzeyi geliştirirler."
Hayatın en memnun olduğu anında bile ruhundaki eksiklik duygusu bir başka ihtiyaç ile yanıyordu. Şimdi sanıyordu ki bu ihtiyaç ancak böyle sıcak bir sevgiyle ,böyle dostane bir sevgi ile doyurulacak...

Sayfa 30 - Oscar yayınları/Türk klasikleri·Kitabı okuyor