Jon Osterman
@dr_Manhattan
İnsanın fikrine ve özüne sükût içinde saygılıyım;bu içimde mahfuzdur. Fakat onların sığ dünyalarındaki fiiliyatlarına karşı hiçbir beklenti ve umut beslemiyoum...
Ben bunun huzur olduğunu sanmıştım, bir zincirin son halkası. oysa ölecektim. luc zaten ölmüştü, bizler için bir daha hiç çiçek olmayacaktı, bir daha hiçbir şey olmayacaktı, hiç ama hiçbir şey, hiçlik de buydu işte. bir daha hiç çiçek olmaması...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hepsi buydu: çiçek güzeldi, çok güzel bir çiçekti. ve ben
lanetlenmiştim. çünkü günlerden bir gün ölecektim hem de temelli. çiçek güzeldi, gelecekte insanlar için her zaman çiçekler olacaktı. birden damdan düşercesine hiçi anladım, hiçliği demek istiyorum, hiç.
Bir öbeğin kıyısındaydı, sıradan bir sarı çiçek. sigara yakmak için durmuştum, dalgın dalgın çiçeğe baktım. sanki çiçek de bana bakıyordu, bilirsin ya, bu tür iletişimler ara sıra... biliyorsun ne demek istediğimi, herkeste olur bu duygu, hani güzellik dedikleri şey.
Paris'in en güzel bir çift sözünü söylemeliyim sana,
en güzel, en yalansız,
sonra da ıslıkla bir şey çalarak
gebermeliyim bahtiyarlıktan
ve insanlara inanmalıyız...
Birden bana sarılmalısın, gülüm,
korkudan, hayretten, sevinçten
ve de sessiz sessiz ağlamalısın,
yıldızlar da çiselemeli,
incecikten bir yağmurla karışarak.