Jon Osterman

Jon Osterman
@dr_Manhattan
İnsanın fikrine ve özüne sükût içinde saygılıyım;bu içimde mahfuzdur. Fakat onların sığ dünyalarındaki fiiliyatlarına karşı hiçbir beklenti ve umut beslemiyoum...
Ah ne kadar isterdim gizlenebilmeyi, beni gelip bulmasınlar diye özlemler; Küçük bir çocuk olmak isterdim, gelecekteki kollarıma dayanmış.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ruhumu nasıl tutsam da, seninkine değmese? Nasıl aşırsam üstünden öbür şeylere ben onu?
Baştaki
Sonsuz özleyişlerden yükselirler Sonlu eylemler zayıf çeşmeler gibi, Vaktinde ve titreyerek eğilirler. Bizde her zaman sessiz duranlar oysa, mutlu güçlerimiz, gösterirler kendilerini bu dans eden gözyaşlarında.
Yalnızlık
Yalnızlık bir yağmura benzer, Yükselir akşamlara denizlerden Uzak, ıssız ovalardan eser, Ağar gider göklere, her zaman göklerdedir Ve kentin üstüne göklerden düşer. Erselik saatlerde yağar yere Yüzlerini sabaha döndürünce sokaklar, Umduğunu bulamamış, üzgün yaslı Ayrılınca birbirinden gövdeler; Ve insanlar karşılıklı nefretler içinde Yatarken aynı yatakta yan yana: Akar, akar yalnızlık ırmaklarca
Sakınganlık gerçek yüceliktir bu yüzden tanrı olmadım.