Değiştim. Hem de istemeyeceğim kadar çok değiştim. Çocukluk izlerimi geride bırakarak, önüme bakıyorum artık. Ben, ben değildim belki ama bu saatten sonra da kendimi değiştirmek gibi bir niyetim yoktu. Böyle olmayı ben tercih etmiştim.
Ama o andan sonra, Hermione Granger arkadaşları oldu. Bazı olaylar vardır,dostluklara yol açar, dört metre boyunda bir ifritin canını okumak da öyle bir olaydı işte
Harry Potter ,uyanmadan,battaniyenin içinde bir yandan bir yana döndü. Minicik eliyle yanındaki mektubu kavramıştı; uykudaydı, özel biri olduğunu bilmiyordu,ünlü biri olduğunu bilmiyordu,bir kaç saat sonra süt şişelerini koymak için kapıyı açacak olan Mrs Dursley'in çığlığıyla uyanacağını bilmiyordu, önündeki bir kaç haftayı kuzeni Dudley tarafından itilip kakılarak, çimdiklenerek geçireceğini bilmiyordu... Nereden bilsin, o anda ülke boyunca gizlice toplanıp kadeh kaldırıyordu insanlar, " Harry Potter'a" diyorlardı fısıltıyla, " sağ kalan çocuğa!"