Enes Başak
@drenesbasak
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Eserlerinde daha çok Rus toplumsal hareketleri irdeleyen İvan Sergeyeviç Turgenyev, son eseri “Klara Miliç”te aşk, mutluluk, ölüm ve ölümden sonra yaşam konularına yer veriyor. Ölümünden 1 yıl önce, yani 1882 yılında kaleme aldığı bu esere, hayatının sonuna yaklaşmış olması sirayet etmiş diyebilirim. Sonsuzluğu aşk duygusunda arayan Turgenyev, buna açıklamalar getirirken İncil’den ve ünlü yazar ve şairlerin sözlerinden faydalanıyor. Ana karakterin, daha önce yaptığı bir davranışı değiştiremeyeceği gerçeği ile yüzleşmesiyle, zamanın süreğen ve geri dönülmez oluşunu açıklıyor. Turgenyev’i, “sonlu bir varlık olma düşüncesi” ezmiş olduğundan kendisi böyle bir eser yazmış olabilir. Çünkü bu eseri ile Turgenyev sonsuza ulaşmayı, ölümden sonra da yaşamak istediğini apaçık göstermiş.
Kendisini geç tanıyan ve eserlerini hızla okuyan biri olarak İhsan Oktay Anar’ın “Kitab-ül Hiyel” kitabını da çok beğendiğimi belirteyim. Mühendislik çalışmaları ile nam salma gayretinde bulunan üç karakteri anlatan eser her bakımdan bir “Anar eseri” diyebilirim. Baş döndürücü olay örgüsü ve zengin bilgi yoğunluğu zihninizi epey doyuracak. Anar’ın eserlerinde o kadar çok bilmediğim kelime, durum ve tarih ile karşılaşıyorum ki onun eserleri ile terakki ettiğimi düşünüyorum. Bunlarla birlikte bu kitabı ile ilgili olumsuz bir eleştiride bulunmak istiyorum. Olay örgüsünde gayri edebi bir bölümü haddinden fazla uzattığını düşünüyorum. Bu bölüm insanı rahatsız eden bir kerteye varmış. Yine de bu durumun eserin genel muhtevasına gölge düşürmesini istemem. Yeni eserlerde buluşmak üzere.
Leonid Andreyev’in “Yahuda İskariot” kitabı, Hz. İsa’nın saklandığı yeri askerlere haber vererek onun ölümüne sebep olan Yahuda’yı anlatır. Andreyev, Hıristiyanlar tarafından yüzyıllardır lanetle anılan Yahuda’ya farklı bir açıdan yaklaşır. Onun betimlemesinde Yahuda, Hz. İsa’yı gerçekten sever ve hayatının tek gayesi Hz. İsa’nın dikkatini çekmek ve onun sevgisini kazanmaktır. Hz. İsa öldükten sonra Yahuda’nın kendini intihar etmesini, Hıristiyan din adamları, yaptığı yanlışla duyduğu vicdan azabına bağlar. Oysa Andreyev’in betimlediği Yahuda, Hz. İsa’nın olmadığı bir dünyada yaşamak istemeyerek, ona kavuşmak adına intihar eder. Giz perdelerinin çok katmanlı olduğu bu olay örgüsündeki gerçekleri bilemiyoruz. Ancak Yahuda’ya farklı bir açıdan bakmak adına faydalı bir eser diyebilirim.
