Enes Başak
@drenesbasak
“Bilinmeyen Adanın Öyküsü”, nobel ödüllü Portekizli yazar José Saramago’nun okuduğum ilk kitabı. Bir krallıkta, bilinmeyen bir ada bulmak isteyen bir adamın kraldan tekne istemesi ile olay örgüsü başlar. Masalsı bir anlatımı olan bu öyküde, var olduğuna inanılan bir yerin, tüm olumsuz görüşlere rağmen bulunma çabası ifade edilir. Bulunması önemli olmayıp esas önemli olanın arayışta olmak olduğu ifade edilir. Bu arayış için felsefi düşünme süreci de denilebilir. Karakterin bu zorlu arayışına ortak olmak isteyen bir kadın yolculuğa katılır. Aralarında başlayan ilişki ise kitabın ana fikri olarak karşımıza çıkar; bilinmeyen ada ile kast edilen mutlu bir aile hayatıdır. Tekne ile yolculuğa çıkan adam ve kadın aslında sahip oldukları şeyi aramak için okyanusa açılmışlardır…
Kitaptan bir kelime:
Karavel: 15. yüzyılda ortaya çıkan, iki ya da üç Latin yelkenine sahip olan yelkenli bir gemi türüdür.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Albaya Mektup Yok”, bugün Latin Amerika'nın ve dünyanın en büyük yazarlarından biri sayılan, nobel ödüllü Gabriel Garcia Marquez'in kalemiyle hayat bulmuş harika bir eser. Marquez, her zamanki gibi, öyküsünü gerçekçilik vurgusu üzerine hazırlamış. Bir zamanlar ülkesi için savaşan bir albayın hak ettiği değeri görmemesi ve yıllarca emekli aylığı alamaması anlatılır. Eski önemini kaybetmekle kalmayıp hak ettiğini dahi alamaması karakteri umutsuzluğa sevk etmez. Umut her zamanki gibi diridir ancak gerçeklere tozpembe hayaller ile perde çekilmez. Hayata tutunmaktan ödün verilmez. Yıllar geçse de sonuca götüreceği düşünülen çabalar aynı şekilde yinelenir. Bu da bir yerden sonra hayatın gerçeklerinin Marquez tarafından alaya alınması olarak yorumlanır. Bu eserle birlikte Marquez’in üç kitabını okumuş oldum. Diğerleri için sabırsızlanıyorum.
Değerli yazarlarımızdan Mustafa Kutlu’nun “Yokuşa Akan Sular” eseri birbirinin devamı olan 10 bölümlü bir hikâye kitabı olarak karşımıza çıkıyor. Köyden kente çalışmak üzere gelen bir gencin yaşadıkları anlatılıyor. Fabrika hayatı, grev, işçi hakları, kız arkadaşı gibi kentin aşina olduğu kavramlara yabancı olan karakter, yeni hayatına adapte olmaya çalışıyor. Köylü ile kentli insanının yaşam ve değer farklılıkları okuyucuya ustalıkla aktarılırken karakterin evirilmesinden de bahsediliyor. Muhtemelen bu evirilmeyi ifade etmek adına kitaba “Yokuşa Akan Sular” ismi verilmiş. Kutlu, toplumsal bir görev olarak, dini ve kültürel değerleri motifler halinde eserlerine işlemeyi sever. Bu eserinde de bu davranışından uzak durmamış ve bize unutulmuş/unutulmaya yüz tutmuş bazı değerlerimizi hatırlatmış. Sizleri dinlendirecek bu güzel kitabı bir kahve eşliğinde okuyabilirsiniz.
Kitaptan bir kelime:
Şıpınişi: kolayca ve çabucak yapılıvermiş olan, özensizce yapılan.
