Enes Başak
@drenesbasak
Daha önce “Huzursuz Bacak” kitabını okuduğum Mustafa Kutlu’nun bugün hikâye türündeki “Mavi Kuş” eserini okudum. Karakter, çevre ve zaman tasvirini mükemmel bir incelik ile yapan Kutlu, hikâyeyi kolayca sahiplenmenizi sağlıyor. Akıcı anlatımını sadelikle bezemiş olan Kutlu, mesleğe özgü terimleri kullanmakta da çok iyi. Öyle ki doktor karakterinin muayene yöntem ve bulguları, hikâyeyi yazarken bu alanda iyi bir araştırma yaptığını gösteriyor. Yer yer okuyucuya mesaj veriyor ve günümüzde hasretini çektiğimiz saf, temiz, kötülük bilmeyen, hamiyetperver Anadolu insanını “Ahlak Risalesi” başlıklı kısa bir bölümde özetliyor. Hikâyenin geçtiği dönemde, tıpkı yer yer günümüzde de devam ettiği üzere, erkek çocuğun daha değerli olması durumunu “bir sürü kıza mukabil bir erkek çocuk” diyerek özetliyor. Hikâyenin sonunda ne olacağını merak ederek okumaya devam ederken, sonunu tahminlerin ötesinde farklı bir şekilde tamamlayarak sizleri şaşırtıyor. Usta’ya selam edilecek güzel bir eser. İyi ki bazı insanlar, dünyamızı daha güzel kılmak için hayatlarından feragat edip yazıyor…
Kitaptan bir kelime:
Bibliyoman: “kitap manyağı” anlamına gelir. Kitaba hastalık derecesinde bağlı olan kimseler için kullanılan bir tabirdir. Kitaplara asla doymaz, gözüne kestirdiği her kitabı mutlaka almaya çalışır. Aldıklarını biriktirir, belli bir sıra halinde okumayı tercih eder. Kocaman kütüphaneye sahip olmak isterler ve asla paylaşımcı değillerdir.
Nobel ödüllü yazar Gabriel García Márquez, “Kırmızı Pazartesi” kitabında, çocukluğunu geçirdiği kasabada yaşanmış gerçek bir cinayeti anlatıyor. Kitabın ilk satırlarından itibaren ne olacağı belli olmasına rağmen kitap sürükleyiciliğinden bir şey kaybetmiyor. Ritmik ve akıcı anlatımı ile tadına doyulası bir kitap. Bu kitabı okurken aklıma toplumsal sessizlik kavramı geldi. Kitapta cinayetin işleneceği herkes tarafından bilinmesine rağmen cinayet önlenmez, hiç kimse kahramanı uyarmaz, kısacası kurbanın katledilmesine karşı “toplumsal bir sessizlik” yaşanır. Cümlemin politize edilmemesi uyarısıyla ifade ediyorum ki, ülkemizde de buna benzer hadiseler dönem dönem yaşanmış ve kimi bariz olan gerçeklere karşı yer yer toplumsal sessizlikler yaşanmıştır. Çeşitli kaygılarla görmezden gelinen nice cinayetlerin yaşandığı ülkemiz ve tabi dünyamız, bilek ve/veya düşünce gücüyle engellenebilecek daha pek çok cinayete her geçen gün sahne olmaya devam etmektedir. Márquez, kitapseverler için, tüm kitapları okunabilecek yazarlar arasında yerini almalıdır.
Kitaptan bir kelime:
İspritizma: Ölülerin ruhlarıyla bazı şartlar altında haberleşmenin mümkün bulunduğuna inanan görüş ve bu maksatla yapılan tecrübeler.
Sadi Şirazi’nin en bilinen eserleri Gülistan ve Bostan olmak üzere, bu kitapta, daha az bilinen “Beş Meclis” ve “Akıl ve Aşk Risalesi” eserleri birlikte sunulmuş. “Beş Meclis”, vaaz olarak ifade edilmiş sözlerin yazıya aktarılması olup takva, zühd, ibadet, terk-i dünya, keramet gibi konulardan bahseder. Yazılarında sık sık ayetlere yer verir ve özellikle bazı ayetlerin manasını ifade eder. Salih ve arifin ayrımı bölümü ziyadesiyle hoşuma gitti diyebilirim. Said Nursi’nin: “akıllı adam gideceği yere hazırlık yapandır” sözünün anlamı “Beş Mecliste” de sarih olarak ifade edilmiştir. “Akıl ve Aşk Risalesi” bölümünde ise Sadi, çağdaşı Sadeddin Natanzî’nin 9 beyitte sorduğu sorulara verdiği cevap yer almaktadır. Eserleri yaklaşık olarak 750 yıl öncesine dayansa da Sadi halen en çok sevilen Fars şairlerden biridir. Sözünü esirgememesi, döneminde bir atabeğe tavsiyeler üzerine eser yazması, dili ve meramını anlatmadaki ustalığı takdir edilmelidir.
“Düşman cefa çektirirse onun tarzıdır,
Sen dost ve sevgilisin sen cefa etme.”
Sadi Şirazi
