K
@driveinthenails
74 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu cilt yoğun mitoloji içeriyor; İbrahimi dinlerden; İskandinav’dan; İncil’den; Mısırdan; Asya’dan.
Son günlerde oldukça keyifsizim. Bu kadar kaliteli bir cildi daha tutkulu okuma fırsatı kaçırmış olmama üzüldüm. Bu cilt, ikinci ciltle beraber tepede yer alıyor benim için. Mitlere ve ‘dinlere’ sağlam eleştiriler vardı.
Serideki en hoş durum, Düş Dokuyan’ın, Morpheusumun bir Rockstar olarak resmedilmesi olabilir. O, çizgi roman evreninin Rockstar’ı. Watchmen dışında başka bir çizgi roman okumadım. Söylemim iddialı. Ama iddiamın sonuna kadar arkasındayım. Umarım yanılırım o ayrı. Yanılırım ve Sandman gibi kaliteli çizgi roman okumuş olurum. Fakat ümitli değilim. Fazlasıyla zor bir ihtimal.
Üzerinde düşünülecek bir seri. Tekrar tekrar okuyabileceğim bir seri. Ve özellikle doğal bir seri. Ufak tefek mizahi kısımları bile doğal.
Seriyi okuyan arkadaşların bilgi birikimi olması gerekli mi? Gerekli. Bazı göndermeler için kesinlikle gerekli. Aldığınız hazzı iki katına çıkarır. Fakat bu ciltte, Gaiman mitolojiyi boğmadan tanıtıyor okuyucusuna. ‘‘Ben size ucundan tanıttım, içinizdeki dürtü uyandıysa eğer, gidin kapsamlı öğrenin,’’ demiş diyebilirim.
Özellikle, ‘‘Aha bu sefer silah patlayacak’’ tarzı bölümlerde olayın felsefik bir şekilde bağlanması hoş bir durum. Ulan silah bi patlamadı, oluyorsun. Bu doğru. Sonra fark ediyoruz ki silahın patlamasına hiç gerek yok. İyi ki patlamamış o silah. Zaten Rockstar’ın mekanında kimse elini kendi enstrümanına götüremez.
Bu ciltte sevmediğim tek bir kısım oldu. O kısmı hafızamdan silsem 10/10 yapıştırırım. Böylesine incelikli düşünülmüş bir eserde kastettiğim kısım fazla basit bağlanıyor. Veya ben öyle algıladım. Seriye re-read yapacağım zaten. Düşüncelerim bir dahaki okumamda değişebilir.
Ana menünün sonuna geldik. Sırada tatlılar
Üçüncü cilt, 4 kısa öyküden oluşuyor. Serinin devamını etkileyecekler mi bilmiyorum, fakat anime izleyenler bilir ki fiil bölümlere benzer bir cilt olmuş. Beğenmedim.
İkinci cilt hype yaparken, bu cilt dibe vurmuş. Öykü, roman yazımından daha zordur benim için. Kedi haricindeki öyküleri beğendim. Ölüm’ün de fevkalade karizması olduğunu söylemek gerek. Son bölümde görünce, bir ölüm gibi kapanış ona bırakılınca, ayrı bir hava katıyor. Ağırlığını hissediyorum.
Temponun aksaması hiç hoşuma gitmedi. Belki öyküleri daha çok sevebilirdim. Gerçekten sevebilirdim. Ama tempo öyle bir aksamış ki, hüsran duymak durumunda kaldım. Sanki Gaiman’ın aklına birkaç öykü akın etmiş ve bunları kağıda dökmek istemiş gibi bir hava sezdim.
Bu cildi fiiller diye özetlemek en mantıklısı sanırım.
İlk cildin tam anlamıyla bir başlangıç olduğundan bahsetmiştim. Kabusların karizmatik lordunu tanıma fırsatı bulamadığımı dillendirmiştim. Fakat eyvah eyvah. İkinci cilt el yakıyor.
Açıkçası Gaiman’ın her yapıtının neden hep övüldüğünü veya abartıldığını anlıyorum. Sandman, insanların muhakemesini etki altına alıyor. Farseer’ı okurken başyapıta yakın olduğunu düşünüyordum. Seriyi tamamladığımda öyle olmadığını gördüm kendimce. Ve bunun hüsranını yaşadım. Sandman’in başyapıt olacağını düşünüyorum kendi andıma. Umarım bu sefer yanılmam.
Sandman bir kahraman mı? Bence değil. Kendi doğrularını yapan bir ölümsüz. DüşLordu. Morpheus. Rüya. Kabus. Kahramanlar gibi ilk önceliği bir başkasının canını kendi canının önüne koymak değil. Şartlar durumunda bunu yapmak zorunda kalıyor. Kendince olan düzeni, kendi gayesini sağlamaya çalışıyor. Morpheus’u kahramanlıkla ithaf etmek, onu ikinci sınıf çizgi roman karakterleriyle aynı seviyeye indirger.
Sandman bir insan mı? Tabii ki değil. Ama çoğu insandan daha insan olduğunu her ciltte biraz daha görüyoruz. Ya da insanlaştığını söyleyebiliriz. 500 yıldır bunu yapamayanlar da var.
Bu cilt beni oldukça şaşırttı. Gaiman üretken dönemlerinin doruklarında yazmış olmalı. İnanılmaz. Başka türlü nasıl özetlenir bilemedim. İncelikle düşünülmüş bir eser. Tarih, sosyoloji, psikoloji, mitoloji, siyasi, dini ve daha birçok öğe içeriyor. Ne ararsan var.
Hikayede beğenmediğim bir-iki şey oldu mesela; örgünün kolay bir şekilde bağlanma durumu. Ama serinin yapısı olarak epik bir olay görmeyi zaten beklemiyordum. Aslında epik bir hikaye kurgu anlatılmak istense, hikaye kesinlikle müsait. Fakat ilk ciltteki hikayenin tadını alınca, kesinlikle epik şeyler beklenmemesi gerektiğini fark ettim. Sandman’in derdi var. Bize içini dökmek istiyor. Lirik
