Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
Basım Tarihi:
Mayıs 2019
İlk Yayın Tarihi:
Şubat 1999
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Sandman Volume 3: Dream Country
ISBN:
978605375621
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Düşler Lordu Sandman'in Dünyasından 4 Kısa Öykü: Sandman 3: Düş ÜlkeÇizgi Roman
“Adalet mi?” dedi. “Adalet bir kuruntudur. Ne bu kürede bulabilirsin onu, ne de başka birinde.” (sayfa 47)
Neil Gaiman’ın hayal gücünün zirvesi olarak görülen ve yazılmış en iyi çizgi romanlar arasında gösterilen Sandman serisinin 3. cildi “Düş Ülke”, ilk 2 ciltten daha farklı bir yerde konumlanıyor. İlk cilt Prelüdler ve Noktürnler’de (incelemesi için bakınız: #163151293) uzun zaman hapsedilen düşler diyarının lordu Sandman’in kurtuluşu ve normal hayatına dönme çabalarını okuyorduk. İkinci cilt Bebek Evi’nde ise (incelemesi için bakınız: #164151331) yan hikâyelerle birlikte anlatılan ve finalde bütünlüğe varan bir hikâye kurgusuyla karşılaşmıştık. Rose Walker’ın kardeşini bulma macerasına, seri katiller ve antik çağlardan kalan bir hikâye de eşlik etmişti.
Serinin üçüncü cildi "
Sandman 3: Düş Ülke” ise bütünlüklü bir hikâyeden ziyade, kısa öykülerden oluşan bir Sandman çizgi romanı okumamızı sağlıyor. Kısa öykü ve novella konularında usta bir yazar olduğunu bildiğimiz Gaiman, bu yeteneğini Sandman’in dünyasında da gösteriyor ve anlattığı öykülerle âdeta bir gövde gösterisi yapıyor. Kültür sanat dünyasına yaptığı göndermeler ve sıra dışı öykülerle kendi hayal gücünü taçlandırıyor.
Bu sayıda bizlere 4 farklı kısa öykü eşlik ediyor. Kalliope adlı öykü, adından da anlaşıldığı üzere Yunan Mitolojisi’nde ve 
Homeros eserlerinde karşımıza çıkan 9 esin perisinden birine odaklanıyor. Bin Kedinin Bir Rüyası’nda kedilerin gözünden insanların dünyasını anlatıyor Neil Gaiman. 
Bir Yaz Gecesi Rüyası ise elbette İngiliz edebiyatının en büyük isimlerinden 
William Shakespeare’in aynı adlı oyununa yönelik bir öykü. Son öykü Faça’da ise toplum dışına itilmiş bir kadının kendini bulmasının hikâyesini ustalıkla anlatıyor.
Birkaç cümleyle öyküleri kısaca
Neil Gaiman’ın hayal gücünün zirvesi olarak görülen ve yazılmış en iyi çizgi romanlar arasında gösterilen Sandman serisinin 3. cildi “Düş Ülke”, ilk 2 ciltten daha farklı bir yerde konumlanıyor. İlk cilt Prelüdler ve Noktürnler’de (incelemesi için bakınız: #163151293) uzun zaman hapsedilen düşler diyarının lordu Sandman’in kurtuluşu ve normal hayatına dönme çabalarını okuyorduk. İkinci cilt Bebek Evi’nde ise (incelemesi için bakınız: #164151331) yan hikâyelerle birlikte anlatılan ve finalde bütünlüğe varan bir hikâye kurgusuyla karşılaşmıştık. Rose Walker’ın kardeşini bulma macerasına, seri katiller ve antik çağlardan kalan bir hikâye de eşlik etmişti.
Serinin üçüncü cildi "Sandman 3: Düş Ülke” ise bütünlüklü bir hikâyeden ziyade, kısa öykülerden oluşan bir Sandman çizgi romanı okumamızı sağlıyor. Kısa öykü ve novella konularında usta bir yazar olduğunu bildiğimiz Gaiman, bu yeteneğini Sandman’in dünyasında da gösteriyor ve anlattığı öykülerle âdeta bir gövde gösterisi yapıyor. Kültür sanat dünyasına yaptığı göndermeler ve sıra dışı öykülerle kendi hayal gücünü taçlandırıyor.
Bu sayıda bizlere 4 farklı kısa öykü eşlik ediyor. Kalliope adlı öykü, adından da anlaşıldığı üzere Yunan Mitolojisi’nde ve Homeros eserlerinde karşımıza çıkan 9 esin perisinden birine odaklanıyor. Bin Kedinin Bir Rüyası’nda kedilerin gözünden insanların dünyasını anlatıyor Neil Gaiman. Bir Yaz Gecesi Rüyası ise elbette İngiliz edebiyatının en büyük isimlerinden William Shakespeare’in aynı adlı oyununa yönelik bir öykü. Son öykü Faça’da ise toplum dışına itilmiş bir kadının kendini bulmasının hikâyesini ustalıkla anlatıyor.
Birkaç cümleyle öyküleri kısaca
3. Cilt bence ilk iki cilde göre biraz durgundu. Yani bu cildi diğerlerine göre biraz sakin buldum diyebilirim. İlham perisi Kalliope'nin hikâyesi güzeldi lakin yeterince uzun değildi. Ve periler diyarının kısa bir süreliğine dünayaya gelip tiyatro izlemeleri ise oldukça sıradışı bir kurguygu. Sonuç olarak biraz durgun bir cilt olsa da yine de sevdim. Sonuçta bir Sandman okumak güzeldi. Ve çok iyi hissettirdi.
Esenle kalınız ♡
SandmanEdebiyat
Sandman serisinin bana göre Sandman haricindeki en “cool” karakteri “Ölüm”. Filmlerde de zaman zaman “Ölüm”ü temsil eden karakterler olmuştur ama hiçbiri Neil Gaiman’ın eserindeki gibi resmedilmemiştir. Ölüm’de ilk dikkatimi çeken ise kolyesi oldu. Zira bende de bir tane var. Mısır seyahatim esnasında almıştım. Anahtar olarak satılıyordu, ben onu kolyeye dönüştürdüm. Figüratif olarak bakarsanız T harfi üzerine ekli bir yuvarlaktan oluşan bu sembol Antik Mısır’da sonsuz yaşamı ve yeniden hayata dönmeyi temsil eder ve ANKH olarak adlandırılır. Bir diğer adı da YAŞAM ANAHTARIdır. T harfi bana göre hem Tülay hem Travel çağrışımı nedeniyle anlamlı. Ankh, haçı andırabilir ama Hıristiyanlıkla bir alakası yok. Zaten sonsuz yaşamın da ölümsüzlükle bir alakası yok. Bu daha çok yaşam bilgeliği manasında. Benim bu sembolü bu kadar sevmem de bununla ilgili. Mevlana’nın o muazzam sözünde olduğu gibi “Her canlı bir gün ölümü tadacaktır ama sadece bazıları yaşamı tadacaktır.” Benimkisi naçizane, hayattayken yaşamayı bilmek. Bu kolye de onun sembolü. Dolayısıyla Ölüm’ün boynundaki bu kolye, taşıyanın adı Ölüm olsa da arkasında benim için çok daha fazlasını ifade ediyor.
Sandman serisindeki her kitap birbirinden bağımsız hikayelerden oluşuyor gibi gözükse de bazıları birbirleriyle ilintili ve bunu tüm seriyi bitirdiğinizde daha iyi anlıyorsunuz. Hatta en ilintisiz gibi gözüken de sizi düşünce ve ruh olarak bir yere taşıyor.
İlk kitaptan beri Tanrısal yetenekte gördüğüm ve “Bu nasıl bir zihin” diye iç geçirdiğim Gaiman, bu kitapta okuyucularına müthiş bir hediye verip o muazzam zihninin kapısını bize açıyor. Kitabın sonunda yer alan ve ilk hikayenin eskizlerinin bulunduğu sayfalar olağanüstü. Yaratıcılık nasıl vücut buluyor sorusunun resmi belgesi şeklindeki bu sayfaları kaçırmayın.
Dream CountryFantastik
Serinin üçüncü cildi de az önce bitti. İçinde birbirinden bağımsız dört kısa çizgi roman bulunuyor ve her çizgi roman bambaşka zamanların bambaşka uyku öncesi masallarını anlatıyor.
Bu çizgi romanlardan "Bir Yaz Gecesi Rüyası" na hayran kaldım. Peri ülkesi halkının diyalogları ve Puck'ın bölümleri özellikle şahaneydi.
Bakalım bir sonraki Sandman'de Neil Gaiman bilinen hangi hikayeleri ve karakterleri rüya lordunun yorumu ile bizlere sunacak.
Okuduğunuz için teşekkürler.
Bu ciltte ilk iki ciltten bağımsız olarak 3 tane hikaye vardı. Ben en çok kedilerle ilgili olanı sevdim ve birazcık üzüldüm. Hikayede insanlar tarafından beslenen siyam kedisinin yavruları olduktan sonra onları kaybetmesi anlatılıyor. Kedicik hayallerini düşleyerek yola düşüyor ve biriyle tanışıyor. Bu yolculuk sonrası kedilere nasıl düş kuracaklarını öğretiyor bir nevi vaaz veriyor onlara. Çok güzeldi.
En son hikayede ölümü görmek beni şaşırttı. Aslında onu beklemiyordum. Ve umarım diğer ciltlerde daha fazla okuruz onu. Karakterine ve bize sunulan çizimine aşığım.
Okuduğum ilk iki cilde göre biraz sönük kalsa da güzeldi. Devamını merakla okuyacağım.
Ayrıca Neil Gaiman'ın kitabın sonuna senaryo koyması çok iyiydi. Baya yaratıcı buldum ve araya alınan notlarda çok eğlenceliydi.
Bu cilt ilk iki cilde göre daha kısa ve biraz daha bağımsız ilerledi. Bazı yerler sıksa da yine de eğlenerek okudum. 4 tane konuyu ele alıyoruz.
Calliope, bir yazar tarafından esir tutulup ilham güçleri zorla kullanılıyor. Ve artık bu esaretten kurtulmak için Dream'i yardıma çağırıyor.
Kedilerin konuştuğu bir fabl tarzındaki diğer hikayede uzaklardan gelen bir kedinin diğer kedileri toplayıp eski zamanlarda insanlara hükmedildiği, insanların ise hizmetçileri olduğunu söyler. Bir zaman sonra işler tersine döner ve insanlar toplu bir şekilde düşleyip kedilerin küçülmesini ve insanların hükmetmesini sağlar. Bizim hikayeci kedimiz ise kedileri organize edip eski zamana dönmek için kedilerin düşlemesine çalışır.
William Shakespeare 'in Bir Yaz Gecesi Rüyası'na tanık olduğumuz diğer hikayesinde de yaratıklara karşı oyun anlatılmaya başlanır. Dream'e 2 oyun sözü verilmiştir ve bu da onların ilkidir.
Raine isimli kadın bedeni yüzünden insan içine çıkamayan birisidir. Ölmeye çalışıp öleyemeyen Raine, hayatının son bulmasını ister, Death karakteri oradan geçerken bunu duyar ve ona Güneş ile iletişime geçmesini öğütler.
Bu cilt beni bir miktar hayal kırıklığına uğrattı.
4 farklı kısa öyküden oluşuyor. Bunlar Kalliope, Bin Kedinin Rüyası, Bir Yaz Gecesi Rüyası ve Faça. Benim en beğendiğim öykü Kalliope oldu. Ciltte en beğenmediğim nokta Kalliope senaryosunun (40 sayfa kadar) olması ve bunun cildin sonuna eklenmesi oldu. Senaryo okumayı severim ama öykünün senaryosunu doldurmak için ekledikleri belliydi bence. Yazar ve çizer notları da vardı ama olmasa da olurmuş.
Kalliope hikayesi dokuz esin perisinin en küçüğü olan ve aynı zamanda Morpheus'un eski sevgilisi olduğunu öğrendiğimiz bir tanrıçanın bir yazar tarafından esir tutulmasını anlatıyor.
Bin Kedinin Rüyası öyküsü kedilerin bir zamanlar dünyanın efendisi olduğunu söyleyen gezgin bir kedinin diğer kedilere verdiği vaazı ve hayat öyküsünü içeriyor.
Bir Yaz Gecesi Rüyası, William Shakespeare'in aynı isimli eserinin bir grup periye tiyatro olarak sunulmasını görüyoruz. Biraz kafamı karıştırdı, çok keyif alarak okuyamadım.
Faça ise Element Girl isminde bir kadın karakterin sahip olduğu özel güçler nedeniyle yaşadığı acıyı ve Morpheus'un kardeşi Death ile tanışmalarını okuyoruz.
Kısacası tadımlık ama pek keyif almadığıma çok şaşırdığım bir sandman hikayesi oldu. Yine de puanım 7.
İlk iki ciltten sonra üçüncü cilt beni hayal kırıklığına uğrattı. Kalliope hikayesi gelecek ciltlere dair bize bilgi vermiş olabilir bu nedenle en çok beğendiğim hikaye bu oldu. Diğer hikayeler gereksiz geldi. Çizimleri beğendim ilk iki ciltteki gibi harikaydılar. Kapağını ilk iki cilde göre daha çok beğendim.
Düş Ülke Sandman serisinin üçüncü kitabı ve on ciltlik maceranın en kısa olanı. 168 sayfadan oluşan bu sayı bağımsız dört Sandman hikayesinin yanısıra bu hikayelerden birisinin senaryo taslağından oluşuyor. Özellikle senaryo taslağının verildiği Alliope hikayesini sevsem de ikinci ciltte kaldığımız yerden nasıl devam edeceğine dair merakımı dördüncü sayıya ötelemem gerektiği için bir nebze de üzüldüm. Art arda okumak istemediğim için araya başka kitaplar alacağım fakat ay bitmeden dördüncü cilde de geçerim diye tahmin ediyorum. Olurda elinize ilk iki ciltten önce bu cilt geçerse tereddüt etmeden okuyabilirsiniz. İlk iki cilde ufak değinmeler olsa da bağımsız bir hikâye kitabı olarak da okunabilir. Bu cildin asıl önemli kısmı ise ilk iki ciltte çokça düşündüğüm bir sorunun cevabını vermesi oldu. Bu soru bir çizgi roman nasıl yazılır sorusu idi. Özellikle yazanın ve çizenin farklı olduğu bir çizgi roman da senaryo üzerinde nasıl ilerlediğine okurken şahit oldum. Benim gibi bunu merak edenler varsa tavsiye ederim.
Bu cildimizde 4 ilginç hikaye okuyoruz.İlkinde bir yazara ilham vermesi amacıyla esir tutulan, ilham perisi Kalliope’nin hikayesini okuyoruz.
İkincisinde kedilerle ilgili oldukça ilginç bir fabl okuyoruz.
Üçüncüde, ilk ciltte William Shakespeare ile bir anlaşma yapmıştı Rüya, o anlaşma sonucu Shakespeare’in yazdığı bir oyunu ilginç varlıklara, perilere, kısacası Rüya’nın kendi evrenindeki canlılara oynadığını okuyoruz.
Dördüncüde, bir şekilde ölümsüz ve yok edilemez olan ancak buna rağmen ölmek isteyen bir kadının hikayesini okuyoruz.
Son olarak bir ek bölüm daha var.Bu bölümde ise Neil Gaiman ve arkadaşlarının, çizgi roman yaratma sancılarını okuyoruz senaryo üzerinde, gerçekten zor bir işmiş okuyunca daha da iyi kavrıyorsunuz.
Her hikaye ayrı ilginç ve güzeldi, Rüya ve Ölüm’le karşılaştık bu ciltte.Neil Gaiman’a daha çok hayran oldum, bu nasıl bir hayal dünyası, nasıl bir düşünce yapısı cidden insanın aklı almıyor.Okumayanlar varsa hala çok şey kaçırıyor dememe gerek yok bence.
Yazar Hakkında
Neil GaimanYazar · 107 kitap
Sandman, Coralin, Stardust gibi modern fantastik kurgu edebiyatında iz bırakmış olan roman ve çizgiromanların yazarı. Fantastik kurgudan bilim kurguya, grafik romanlardan filmlere kadar geniş bir alanda ürün vermiş olan Gaiman; Hugo, Nebula, Bram Stoker gibi kurgu edebiyatının en prestijli ödüllerinin sahibidir.
Neil Gaiman, Polonyalı Musevi bir ailenin çocuğu olarak, 10 Kasım 1960 tarihinde, Portchester, Hampshire, İngiltere’de dünyaya geldi ve Fonthill, Ardingly ve Whiftgift’in de arasında bulunduğu bir dizi Church of England okulunda eğitim gördü.
Gençlik yıllarında, J.R.R. Tolkien, Edgar Allan Poe, Ursula Le Guin gibi fantastik kurgunun ve Roger Zelazny, Robert A. Heinlein gibi bilim kurgunun büyük ustalarının eserlerini takip etti. 80’li yılların başlarında gazeteci olarak çalışmaya başlayan Gaiman, bu sayede ileride kitaplarını basacaklarını umduğu basın dünyasının önemli isimleri ile tanıştı.
İlk yayınlanan kitabı, Duran Duran adlı müzik grubunun biyografisiydi. Bir yandan farklı İngiliz dergilerinde makaleleri yayınlanırken, bir yandan da British Fantasy Society’ye yazdıklarını gönderiyordu.
Kendisi gibi İngiliz olan grafik roman yazarı Alan Moore’dan etkilenek, grafik romanlar için senaryo yazmaya başladı. İlk olarak Moore’un yarım bırakmasının ardından Marvelman’i tamamlayan Gaiman, bu yapıttan sonra, Future Shock, Violent Cases, Black Orchield gibi erken dönem eserlerine imza attı.
1989 yılında, kendisine büyük ün ve servet kazandıracak olan Sandman’i çıkarttı. Dream karakterinin baş rolünde yer aldığı çizgiroman serisi, 1989-1996 yılları arasında 75 fasikül olarak piyasaya çıktı ve daha sonra yapılan eklemelerle birlikte 11 cilt olarak kitaplaştırıldı.
Sandman sonrasında farklı çizgiroman firmaları için Elric, Lady Justice, Shadow Death gibi eserleri kaleme alan Gaiman, 2009 yılında, Batman R.I.P. serisi için yazdığı “Whatever Happened to the Caped Crusader” adlı çizgiroman senaryosu ile grafik roman piyayasındaki uzun süreli sessizliğini bozdu.
Grafik romanların dışında uzun romanlar ve kısa hikayelerle düz yazı alanında önemli eserler veren yazar, Diskdünya’nın yazarı Terry Pratchett ile beraber yazdığı Good Omens ile dünya çapında üne kavuştu. 1990 yılında çıkan romanı, 1996 yılında Neverwhere, 1999 yılında, daha sonra sinemaya da uyarlanan Stardust ve 2001 yılında, en iyi eseri olarak bilinen Amerikan Tanrıları takip etti.
Amerikan Tanrıları’nın başarısı üzerine, romanda ek bir karakter olan Anansi’nin adı altında, yeni bir roman kaleme alan Gaiman, Anansi Boys adlı bu roman sayesinde New York Times Best Seller listesinde bir numaraya kadar yükseldi. Yazarın son romanı, 2008 yılında yazdığı ve çocuklara yönelik olan The Graveyard Book (Mezarlık Kitabı) oldu. Gaiman’ın Anansi Boys dışındaki kitapları Türkçe’ye çevrildi.
Amerikan Tanrıları adlı kitabının yazımı sırasında kendisine bir web blog’u açan Gaiman, eserlerinin yapım aşamasını ve hayatından kesintileri yansıttığı ve journal.neilgaiman.com adresinde bulunan blogunu açıldığı tarihten beri aktif tutmakta ve yazılarını haftalık olarak sürdürmekte.
Minneapolis, Minesota, A.B.D’de, Addams Family House adını verdiği bir evde yaşayan yazar, eski karısı Mary McGrath’la olan evliliğinden Michael, Holly ve Madeleine adlı üç çocuğa sahip ve 2009 başından bu yana, şarkı sözü yazarı Amanda Palmer ile uzun dönemli bir ilişkisi var.
