Medin tanrıçası
@drizm
Adını hatırlayan son kişi öldüğünde hiç doğmamış gibi olacaksın..
Üniversite
83 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Uçma zamanı gelince gitmesi gerekirmiş. Kuşlar tutsak yaşayamazlarmış. Ya çocuklar, İnci? Onlar tutsak yaşayabilirler mi?
Reklam
Ölümü her an hissedip, geldiğini, yaklaştığını, kaçınılmaz olduğunu bilerek yaşamak mümkün mü? O gerçeği unutmak, şuurunun derinliklerine gömmek zorundasın, kendinle ilgili gerçek de öyledir, hissedersin, hatta bilirsin ama o gerçekle yaşayamaz kimse… Hiç kimse kendisiyle ilgili bütün gerçekleri bilmeye tahammül edemez. Kendimizi unutmak, kandırmak, kendimizi kendi aklımızdan uydurduğumuz biri gibi görmek zorundayız.
Her zaman doğru tercihler yapamıyoruz. Aklımızın eksikliğinden değil kızım, zaaflarımızın gücünden. İşte bizi utandıran da o... İnsan, zaaflarını yenecek kudreti bulamadığında, her defasında utanır…
Karanlığın ruhu ışığınızı söndürdüğünde her defasında yeniden yakın.
Yine mi söndürdü, ikinci kez, üçüncü, beşinci, yüzüncü, bininci kez yakın.
Yanmaktan yorulmayın. Işık saçın ve etrafınız aydınlanana kadar başkalarına da yol gösterin.
Reklam