ALPER KIZILKAYA
@drvostok
"Üstün insanla sıradan insan arasındaki mesafe, sıradan insanla maymun arasındaki mesafeden büyüktür" (Bu söz Huzursuzluğun Kitabı'nın son bölümlerinde geçer, Ernst Haeckel' e aittir)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Yemin ederim ki, yüzünü gördüğümden beri tüm dünya bir hayal, tüm dünya hileli. Bahçe şaşırmış, hangisi yaprak, çiçek hangisi. Kuşlar kendinden geçmiş, bilememiş hangisi tuzak hangisi kuş yemi." (Kitapta sözün Mevlana'ya ait olduğu belirtilmiş)
"Şunu bilin ki, hayatımızda en
yüce, en güçlü ve faydalı dayanağımız ana baba
evinden kalma hatıralarımızdır. Size sık sık terbiyenizden söz açılır; dediğim gibi, güzel,
kutsal çocukluğunuzdan kalma bir hatıra
terbiyenin en iyisidir. Böyle hatıralardan
dağarcığına çokça toplayarak hayat yoluna
çıkan insan, bütün ömrüne güvenle bakabilir.
Kalbimizde kalan tek bir iyi hatıranın bile bir
gün faydasını görebiliriz.Belki zamanla
kötüleşir, kötülük etmekten kendimizi alamayız,
başkalarının gözyaşlarıyla, Kolya’nın deminki,
“Bütün insanlar için ıstırap çekmek isterdim!”
gibi sözleriyle kötü kötü alay etmek isteyebiliriz.
Gene de ne kadar kötü olsak, Tanrı bizi bundan
korusun. İlyuşa’mızı nasıl toprağa verdiğimizi,
son günlerini, onu nasıl sevdiğimizi, bu taşın
başında toplanarak dostça konuşmamızı
hatırlayınca en katı yürekli, en alaycımız bile bu
anın iyi, güzel duygularını içinden alaya almaya
cesaret edemeyecektir. Hatta belki, bu hatıra onu
yapmak istediği bir kötülükten koruyacaktır.
Kendini toparlayarak, “O zaman ben de iyi,
mert, şerefli bir adamdım…” diyecektir.
Sonradan buna içinden gülümseyecek belki,
olsun, zararı yok; insan çoğu zaman iyi, temiz
şeylerle alay etmek züppeliğinden kendini kurtaramaz. Ama emin olun çocuklar, hemen
ardından, “Yo, buna gülmekle doğru etmedim,
bununla alay edilmez!” diye kendi kendine
geçirecektir içinden."
10/10
2019 48. kitabı
Eğer "jübile yapmak" ya da "zirvede bırakmak" tabirleri kitap okuma alaninda kullaniliyor olsaydi ben kesinlikle bu kitabı seçerdim. Endişeliyim ki çıtayı çok yülselttiğim için bundan sonra okuyacağım kitaplarda hayal kırıklığı veya tatmin olamama hissini çokça yaşayacağım. Belki de son okuyacağım kitap bu olmalıydı.
Bu kitapla beraber Dostoyevski'nin okumadığım kitabı kalmamış oldu ve bir cok kisinin de tavsiye ettigi gibi ustalik eserini sona birakmis oldum.İlginçtir, ben bu kitapta diğer kitaplarından bolca iz gördüm, özellikle son bölümlerde İvan' ın yaşadığı olaylarla "Ev Sahibesi" kitabı arasında.
Kitabın ağır ve bazı bölümlerinin cok zor ilerliyor olduğunda hemfikirim ancak bir Dostoyevski hayranıysanız yukarıdaki fikir ve görüşlerime katilacaksinizdir.
Ben kitabın teknik incelemesine girme hamlesinde bulunmayacağım, onu cok degerli site yazarları hakkiyla yapmislar. Selametle..
