İçimin derinliklerinde, benliğimin bilinçaltında hâlâ o eski çocukluk hayalim yaşamaktaydı.
Stefan Zweig
Günün getirdiği tüm o ciddi sorumlulukların, rakamların ve yetişkinlik maskelerinin ardında; bütün o gürültüyü dışarıda bırakan, zamanın yavaşladığı huzurlu bir limanım var: kendime gerçekten ait hissedebildiğim küçük dünyam. ^^
Özgürlük, yalnız kalabilmeye denir. İnsanlardan uzaklaşabiliyorsan, onlara hiçbir muhtaçlığın, paraya ihtiyacın, sürüye uyma içgüdün, aşka, şana şöhrete hevesin ya da merakın yoksa özgürsündür, bunların hepsi sadece yalnızlıktan ve sessizlikten beslenir. Yalnız yaşayamıyorsan, doğuştan kölesin demektir.
Kendimi öyle çok anlattım ki sonunda varlığım tükendi, mürekkep niyetine ruhumu kullandım ben de.
Sayfa:254 ( CAN YAYINLARI/ 37. BASKI)
Huzursuzluğun KitabıFernando Pessoa