"Sen ölemezsin zaten,"dedi
"Nedenmiş o?"
"Çünkü ölmek için fazla ölüsün "
Cevap veremedim,sustum.Boğazımdaki kelimeleri bir bir yutarak,içimden deli gibi çığlık atarak sustum.
Onunla vedalaşırken hiç bağırmadığımı fark ettim veya hiç öfkelenmedim.Sadece ölüm sakinliğiyle konuştum ve anlattım ona kendimi.Peki,tüm vedalar hep böyle sessiz mi olurdu?
Aslında bütün insanlar o ya da bu şekilde,ömrü boyunca bir kez de olsa dönüp kendine,"Kimim ben?"diye sorar.Ancak cevap bulamaz.Kimse kendisine sorduğu bu sorunun gerçek cevabını bulamaz.Çünkü aslında kim olduğunu belirleyen şeyler sahip olduğu etiketler olduğunu düşünür