Derya Akgul
@drykgl
Saldırı ve talandır savaş, yıkım ve insan kıyımıdır; Bir suç ki, işleyen krallar bağışlanır ve çocuklara çektirilir cezası!
Sayfa 92
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Biz, XX. yüzyılın insanları, hep eleştirmedik mi bizden önce gelenleri?
Hep gururlanmadık mı, eskilerin zamanında kimsenin bilmediği buluşlarımızla?
Cerrahlarımız hasta bir organı iyileştirebiliyor ve biz, kalkıp övünüyoruz
Bir insanın acılarını dindirmiş olmakla, sonra da toplarımız, binleri kırıyor öbür yanda!
Ne gereği var bilimin, bilgiyi ilerletmenin, bizi savaşa hazırlamaktan başka bir işe yaramayacaksa!
Sayfa 92
Ölmüş atalarla her zaman pek bağdaştıramadığım afacanca bir mutluluk yayılıyor bu fotoğraftan çevreye. Onlar yaşamdan, bizim aldığımızdan daha azını alıyorlardı; ama çok da az şey bekliyorlardı ondan ve geleceği biçimlendirmeye, bizim kadar çalışmıyorlardı. Biz, kalıcı bir mutluluk sözü alarak doğduğuna kendini inandırmış o küstah kuşaklardanız. Söz mü? Peki, kim vermiş bu sözü?
Sayfa 52
Zaman tasarruf edeyim derken aslında başka şeylerden tasarruf ettiğinin kimse farkında değildi. Yaşamlarının gittikçe daha zavallı, daha tekdüze ve daha soğuk geçtiğini kavramak istemiyorlardı
Sayfa 81
Bir insanın çok dostu olabilir ama insan, onların içinden bazılarını kendine daha yakın bulur ve onları daha çok sever.
Sayfa 41