Yunus Emre
@dthepyek
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap bizim dünyamızdan farklı bir şeyi anlatmıyor maalesef; son zamanlarda moda olan fantastik kitaplardan değil, ya da bir bilim kurgu kitabı! Kitap tam anlamıyla yaşadığımız dünyayı anlatıyor; tüm gerçekliği ve acımasızlığı ile. Aynılarını bizim de çocukluğumuzda yaşadığımız şeyleri anlatıyor!
Kitap iki farklı mahalle çocuklarının oyun oynadıkları arazi parçası için birbirleriyle savaşmalarını anlatıyor; yani bir “mahalle kavgasını” ! Ama büyüklerinin yaptıkları savaşlar gibi, çocukların savaşı da trajik bir olaydır ve hangi şekilde biterse bitsin bir savaş ‘mutlu sonla’ bitmez! Kazandığımızı zannetsek de aslında kaybettiğimiz şeyler zaferimizi gölgede bırakır. Savaş alanında kazanan da kaybeden de birdir; öyleyse savaşmak niye, sonunda uğruna savaştığımız toprak parçasından başkaları kazanç sağlayacaksa!
Pal Sokağı Çocukları, adından da anlaşılacağı gibi bir çocuk kitabı; ama çocuk kitabı deyip geçmeyin, yüzyılın en iyi çocuk kitabı! Sizi fantastik bir dünyaya değil, her şeyiyle gerçek bir dünyaya götürecek ve burada arkadaşlığın o gerçek ve sonsuz duygusunu yaşayacaksınız; kavgalara ve ihanetlere şahit olacaksınız; ölümü ve kaybetmeyi yaşayacaksınız ve sonunda göz yaşlarınıza hakim olamayacaksınız!
Anadolu da bir köyde 5 yıldır öğretmenlik yapan Zehra ya o zamana dek yok saydığı babasıyla ilgili bir telgraf gelir.
Hikaye aslında bu olaydan sonra baslar.
Yazar Zehra karakterini dürüstlük, doğruluk,titizlik,kararlılık gibi buyuk insani özelliklerle donandırılmış. Yalnızca acımayı eksik bırakmış...
Bu duygunun yoksunluğu aslında geçmişinde saklı olup o acı telgrafla tekrar gün yüzüne çıkıyor.
Görünen gerçeklerin ardında çok başka sebeplerin gizli olduğunu, insan iradesinin kendi çaresizliği içinde nasıl yok olup gittiğini ve erdem duygusunu yitirmiş insanların ne denli alçalabileceğini gözler önüne seriyor.
2012 yılında henüz filmleri vizyona girmeden okumuştum bu kitabı. Başlangıç kısımlarında baya bi sıkıldığımı hatırlıyorum. Serüvene başlayana kadar ki kısım biraz ağır geçmişti. Yalnız ondan sonra çok heyecanlı ve eğlenceli bir hal aldı. Bu kitap aslında başta çocuklara yönelik yazılmış bir hikayedir.
Kitabı bitirdikten sonra filmleri izlemeye gitmiştim. İlk filmin yarısına geldiğinde daha konuların çok başında olduğunu görünce tek filmde bitmeyeceğini anlamıştım. Ama bana göre bu bir hataydı. Özellikle son filmde bunu görmüş olduk. Üçleme yapacam derken kitaptan çok sapıp, gereksiz detaylara takılınmış ama asıl anlatılmak istenen yerler es geçilmiştir. Özellikle beş orduların savaşı bölümü kitapa inanılmaz derecede heyecanlı ve çok güzel bir bölümdü. Filmde ise tamamen saçmalamışlardı. Tavsiyem kitabı okuyun. Sizde göreceksiniz filmin ne kadar saçmalıklarla dolu olduğunu.
