Resûlullah gece yatağına girdiği zaman şöyle duâ ederdi:
Bismillâhi, vada‘tü cenbî, Allâhümmağfir lî zenbî ve ahsi’ şeytânî ve fükke rihânî vec‘alnî finnediyyil a‘lâ
“Allah’ın adıyla yatağıma yattım. Allahım! Günahımı bağışla. Şeytanımı başımdan kov. Beni, üzerimdeki senin ve kullarının haklarından kurtar ve meleklerin yüce meclisine ilet.”
(Ebû Dâvûd, Edeb 97, 98, nr. 5054.)
Peygamberimiz (sav)'in bu duasında çok ince 3 nokta var:
1) Kendisinin günahı olmamasına rağmen günahının bağışlanması için dua ediyor. Aslında bununla bize nasıl dua edeceğimizi öğretiyor.
2) Kendisini, Rabbinin onun üzerindeki haklarından kurtarmasını istiyor, çünkü Allah'ın kulları üzerinde çok hakkı vardır. Zikir, şükür, tesbih, hamd ve sabır gibi..
3) En can alıcı nokta burası. Allah'tan kendisini, kulların onun üzerindeki haklarından kurtarmasını istiyor. O birinin hakkına mı girmişti? Hayır asla ve hâşâ. Yine bu duâyı, üzerimizdeki haklara karşı ne yapmamız gerektiğini dua ederek öğretmiş oluyor.. Çok ince, çok güzel bir duâ.