13 Ocak 1986
İyi olmana çok sevindim. Fatoş için dua ediyorum. Çok mutluluklara lâyık bir kişi. Kendim de hastalığın neden olduğu depresyon ve üzüntüleri yenmeye çalışıyorum. Zaman geçerse iyi olacak. Okuyorum, yürüyüşe çıkıyorum. İstanbul'da sizlerle olsam daha mutlu olurum, burada hep yalnızım. Yalnız olunca insan acı düşüncelere saplanıyor. Ama iyi olacağıma inancım büyük. Gözlerinden öperim.
Tezer
Boşluğu arzulamıştı. Tamamen yok olmayı. Bilince son vermeyi. Bunun için dua etmişti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Şüphesiz o (sabır ve namaz), Allah'a saygıdan kalbi ürperenler dışında herkese zor ve ağır gelen bir görevdir."
Şükür ehli cömert zenginler ile sabırlı ve haysiyetli fakirler, insanlık şerefinde ve ilâhî rızâda beraberdirler. Ancak İslâm'da, kibirli hasis zenginler ve buna mukabil sabırsız ve istemeyi âdet haline getiren fakirler zemmedilmiştir. Nitekim Hazret-i Peygamber -sallallâhu aleyhi vesellem- :
"Ya Rabbi! Zenginlik ve fakirliğin fitnelerinin şerrinden Sana sığınırım!" diye dua buyururlardı.
Ataraksiya hâlâ Nesta’nın elindeydi. Diğerinde Arp vardı.
Kız kardeşinin gözleri ona kaydı. Nesta yutkundu, Feyre’nin bakışlarını üzerinde tuttu. Kız kardeşinin yüzündeki sessiz kelimeleri okuyabilmesi için dua etti. Sana Amren’in dairesinde söylediklerim için özür dilerim. Gerçekten çok üzgünüm.
Feyre’nin gözleri yumuşadı. Sonra Feyre’nin aklına girip Dert etme demesi Nesta’yı şaşırttı.
Nesta, şaşkınlığını silkeleyerek kendini toparladı. Kız kardeşinin şey olduğunu unutmuştu... Ne denir? Daemati. Rhys’in yapabildiği gibi zihin konuşması yapabiliyordu. Nesta, kalbi küt küt atarken Öfkeyle konuştum ve özür dilerim dedi.
Seni affediyorum.
