Şehirlere sığamadım yazıyor du bir kitapta, lan dedim koskocaman şehir nasıl sığılmaz. S ı ğ a m a d ı m.
1000Kitap
Söz yeter başlayalım gayrı du'âya Nevres Ki du'â ile müyesser olur emr-i mi'ser Osman Nevres
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Biz ne yaşıyoruz miada Hangi dağın kuzgunu Hangi kalemin mürekkebi Devrildi gökyüzüne Bunca çizgiyi sığdırdı Raylarına uzanmış tren Kara buharına atmış kendini Üçten sonrasını hangi çıkmaz tünele bağladın Gecenin köründe Utanmaz belli ki 6 Gibileri dizerek oynadığım oyunların altında Kal mış Zamanladığım izler sürü süsü ile Baktığım yerlere gözler Çizili yerlere bastığım Seksek de Bir kuşun kaç canı var Suyun dibinden havalanmadıkça Sisifos'a sofralar kurdum Mum ışında-n Yağmur boşalırcasına
KİMSENİN HAYATINA İMRENME.... Hz. Aişe`nin çocugu olmadı... Hz. Meryem'in eşi olmadı... Hz. Fâtıma'nın hayatı maddi sıkıntılarla geçti... Hz. Asiye'nin eşi Firavun'du... Ama hepsi, imtihanlarına rağmen Allah'a yakın kullardı... Çünkü dünya kusursuzların değil, sabredenlerin yeridir. Herkesin imtihanı farklı, herkesin yükü başka, herkesin içinde verdiği savaş bambaşka... Bu yüzden kimsenin görünen hayatına aldanma. Bir tebessümün ardında gözyaşı, bir sessizliğin içinde dua, bir başarının arkasında yılların sabrı olabilir... Allah, hepimize imtihanlarımızı hayırla geçebilmeyi nasip etsin... Amin...
Gelmemeyi sen anlat, Gidemeyiz ben anlatayım, Gözüm değil gönlüm kaldı, Beklemek değil özlem yordu, Hani derler ya: Aşk Arafat'a bir yol du, Giden gitti gelen yoktu. Ve ekler nazım hikmet mektubun sonuna: Herkese selam sana hasret... Nazım Hikmet Ran
Şiir
Ziman û GIRÎNGIYA ZIMAN
Ziman ispatkirin a hebûna mirove ji ber çi? Mirov dema ji dayîka xwe tê dinê şûnve di dest pêkê de heya ku dibe 4 an jî pênc salî heman li dîya xwe dinêrê ka dayik çi dike ew jî wê mînak digire û wekî wê tevger dibe û qise dike. Piştre ku bû ber fehm ê xwe êdî li der û dora xwe dinêre kî bi çi zimanî qise bike ew zarok li gorê wê civatî mezin dibe, li gorê wî civatî dibe xwedî hişmendî. Dema mirovekî bibêje de ka bila zaroya min zimanê dayikê hîn bibe; hewceye pêşî bixwe bibe xwedî hişmendiya ziman. De ka hişmendiya ziman çi ye em binerin; wek me got di destpêkê de li dîya xwe dinêre, dayik çiqas perwerde ye, çiqas ji haya dîrok a xwe heye an bav , di derbarê erdnîgarî ku lê dijîn çiqas haydarê xwe ne, çend çîrok dizanin, di rojevê de çiqas kurdî qise dikin, xwe pîvandin heye an tune ye, ziman gelo tê çi wateyî, di bingeha xwede çi xwedî dike an xwedî kirîye an na? Wekî dinê di qada çandi de ku mirov lê binêre; dûbare wekî çîrok, manî, tinaz, du beyt em vana çiqas î bi kar tînin an em xwe Çiqas li ser zimanê xwe digirin. Dîsa em çiqas zimanê xwe bi hêst tînin ziman tije tije... Bi rastî her devereke Kurdistanê bi serê xwe dewlemendiyeke mezin de xwede dihebîne lewra em çiqas xwedî derbikevin dê ewqas emê hebin.
Kurdî