Yıllarca bir maratonun içine düşmüş öğrencileriz biz. Gelecek planlarımız sadece 3 saatin içine sıkıştırılmış, kader çizgisiyle eşdeğer tutulmuş, kapsül bir sınav sonunda hayallerimizi satın alabiliyorduk.
.
Deniz, namı diğer Dipsiz Deniz ve can arkadaşı Salih üniversiteyi kazanmışlar ama kendilerine kiralık ev bulamadıkları gibi mecburen tren istasyonu, cami ve hastane acillerinde gecelerler. Ev sahipleri kiracılarının evli olmasından yana olduklarından dipsiz Deniz sonunda sahte bir evlenme hikayesi uydurur ama plan nereye kadar tutacak?
Yazar öğrencilerin barınma çaresizliğini, sistem eleştirilerini, sosyal eşitsizliği ironik ve mizahi bir dille bizlere aktarıyor.
Gülmek ve gülümsemek isteyenlere tam da bu kitabı öneririm.
Kitap ve sevgiyle kalın..
Puan vermedi
Dubara Dubara, üniversiteye yeni başlayan, parasız ama hayallerle dolu iki gencin “öğrenciye ev yok” gerçeğiyle yüzleşmesini anlatan trajikomik bir roman. Ev bulabilmek için sahte bir evlilik planına kadar uzanan bu serüven, Dipsiz Deniz’in gözünden aktarılıyor. Yoksulluk, sosyal eşitsizlikler ve gençliğin hayatta tutunma mücadelesi; ironik, yer yer gerçeküstü bir dille görünür kılınıyor.
Roman, güldürürken can acıtan bir yerden konuşuyor. Yoksulluk, toplumsal eşitsizlikler ve gençlerin hayata tutunma çabası ustalıkla kurulmuş bir mizahın içinden gösteriliyor. Okur gülüyor ama bir noktada içi burkuluyor. Çünkü anlatılanlar fazlasıyla tanıdık.
Yazarın ironik dili, tiyatral sahnelerle birleşiyor. Kimi zaman bir oyun izliyormuş hissi uyanıyor: replikler hızlı, sahneler canlı, karakterler akılda kalıcı. Sayfalar arasına serpiştirilmiş karikatüristik çizimler ise anlatıyı daha da zenginleştiriyor; tek kelimeyle şahane.
Kitabın adı olan Dubara, kurgunun temelini oluşturuyor. Karakterler sisteme karşı bir dubara (oyun, hile) kurmaya çalışırken, aslında sistemin kendisinin devasa bir dubara olduğunu fark ediyorlar. Kiralık evlerin yalnızca evlilere verilmesi, toplumsal bir denetim mekanizması olarak karşımıza çıkıyor. Yazar, bu noktada gençlerin özel hayatına müdahale eden muhafazakâr kodları ve mülk sahiplerinin sınırsız gücünü ince ince eleştiriyor.
Hem eğlenmek hem de “acaba biz de mi dubaraya düştük?” diye düşünmek isteyenler için güçlü ve çarpıc özgünı bir roman.
Reklam
Puan vermedi
@_rukiye.t.ersoy 'un kaleminden çıkan @maruzat.yayinlari basımı #dubaradubara isimli kitabın yorumu ile geldim bugün.Komedi,hayal, gerçekler hepsi iç içe geçmiş.Okul zamanı ev arayan gençlerin yaşadığı, karşılaştığı sıkıntıları tüm çıplaklığı ile sinema filmi tadında, trajik komedi diyebileceğimiz kıvamda bizlere sunuyor.Yazarımızın konuyu işleyişi,yazım dili çok güzel.Çoğunlukla gençlerin tercih edeceği bir kitap ama yetişkinler de severek okuyabilir.Ben uzun, ağır seyreden okumalardan sonra araya bu tarzda kitap almayı çok seviyorum.Şans veriyorum.Kahramanımız Dipsiz Deniz ve çok sevgili arkadaşı, dostu Salih...Ev ararken,ev sahiplerini ikna etmek için evleniyorum,yakında düğünüm var gibi söylemlerle başlayan,göstermelik nişanlı derken ev sahibinin belalılarına uzanan bir macera... Ben sevdim, size de öneririm.
.
."Yeryüzünün talebesi olabilmek için gökyüzünün öğrencisi olmak lazım."
.
. Güneş her sabah sahibi tarafından yeniden yaratılıyor bayım, farkında mısınız?"
.
."Defolu hayallerimi indirim sepetinde satabilir miyim acaba diye düşünüyorum."
.
. Dünyadaki en sert element sevmekten vazgeçmiş bir kadının kalbidir."
.
."Buzdan evimiz, tuzdan aşımız, şekerden aşkımız vardı ama bir gün yağmur yağdı."
.
."Bir kamyon atasözü derki; Azrail bile ayağıma gelecek, sen neyin tribindesin."
.
#bookblogerileokuyoruz
#tavsiyekitap
@maruzat.yayinlari
@_rukiye.t.ersoy
@book._blogerr
Dubara Dubara
Selam dostlarım Valla beyler bayanlar, ben bu 'Dubara Dubara'yı bitirdiğimden beri kendimi İstanbul otogarında bir bankta uyanmış da cebimde tek kuruş kalmamış gibi hissediyorum, öyle bir kafa yaşattı bana. Hani bazen hayat seni evire çevire döver de sen sadece 'Elinize sağlık abi, güzel antrenman oldu' diye dalga geçersin ya, işte bu kitap tam o sinir bozukluğunun, o 'gülmesek öleceğiz' arafının kitabı.
Dipsiz Deniz ve Salih’in o yetimhaneden fırlayıp gelip, şu koca şehirde bir göz oda bulmak için kıvranışlarını okurken resmen ruhum daraldı. Ama öyle bir anlatmış ki Rukiye T. Ersoy; bir yandan 'Yahu ne bahtsız bedevisiniz' diye kahkaha atıyorsun, bir yandan da o 'kök salamama' sancısı kalbine iğne gibi batıyor. Aslında o meşhur 'sahte nişan' dubarası falan sadece bir kurnazlık değil be; resmen bir psikolojik hayatta kalma protezi. İnsanın dünyada hiçbir yeri yoksa, kendine yalandan da olsa bir yuva icat etmesi kadar hüzünlü ve bir o kadar da zekice çok az şey var. Biz buna literatürde 'savunma mekanizması' diyoruz ama aslında bildiğin 'çaresizlikten doğan yaratıcılık' bu.
O Müjgan Rujgan’lar, Faysal Saysal’lar falan... İsimler bile ayrı bir alem ama temsil ettikleri o duvarlar, o 'evli değilsen adam değilsin' dayatmaları varya; işte o toplumsal baskı karakterlerde resmen 'kimlik kayması' yaratmış. Kapaktaki o kafası girdaplaşmış adam figürü boşuna değil; adamın beyni overthinking’den (aşırı düşünmekten) yanmış, düşüncelerin içinde boğuluyor ama elinde hala bir trafik lambası tutuyor. Kendi hayatının 'dur' ve 'geç' tabelasını başkalarına kaptırmış olmanın o bitmek bilmeyen sancısı... Resmen bir 'ait olamama' sendromu dersi gibi ama içinde kahkaha efekti var.
Benim için bu kitap, sadece bir 'öğrenci evi' hikayesi değil; insanın kendi içindeki o karanlık boşlukla, o
PUSLU KITALAR ATLASI – İHSAN OKTAY ANAR 19.02.2026
Pi sayısının (3.14) virgülden sonra 666 haneye kadar açılımı nedir?
Cevap: 3.1415926535897932384626433832795028841971693993751058209749445923078164062862089986280348253421170679821480865132823066470938446095505822317253594081284811174502841027019385211055596446229489549303819644288109756659334461284756482337867831652712019091456485669234603486104543266482133936072602491412737245870066063155881748815209209628292540917153643678925903600113305305488204665213841469519415116094330572703657595919530921861173819326117931051185480744623799627495673518857527248912279381830119491298336733624406566430860213949463952247371907021798609437027705392171762931767523846748184676694051320005681271452635608277857713427577896091736371787214684409012249534
Eserde merak ettiğim yukarıdaki soruyu yapay zekaya sordum. İstihbaratın başındaki kişinin ezbere bilmesi gereken şifre. Artık teknoloji ile birlikte gerçekten bazı zor soruların cevaplarını hatta merak ettiğimiz bir betimlemenin nasıl görüneceğini görsel olarak görmek mümkün. Kitabı okurken bunu iki kez yaptım. Birincisi bu şifre, ikincisi Büyük Efendi Ebrehe’nin görüntüsü. Buraya çıkan resmi bırakamıyorum.
Hep aynı hataya düşüp aynı çarpılmayı yaşıyorum. Bu zamana kadar neden okumadım bu kitabı. Hem de üniversite yıllarımdan beri bilirim ismini.
Başladığım an ilk cümleler o kadar yordu ki:“Eyvah! Bitirmek zulüm olacak.” dedim. (Ulema, cühela ve ehli dubara; ehli namus, ehli işret ve erbab-ı livata rivayet ve ilan, hikayet ve beyan etmişlerdir ki kun-ı Kainatta…) Neyse ki öyle olmadı. İkinci sayfadan itibaren kelimeler daha sadeleşti ve yerini anlam derinliğine bıraktı.
Bazen bir eseri okurken başka eserleri hatırlattığı oluyor. Puslu Kıtalar Atlas’ını okurken birden kendimi Sadık
Puan vermedi
Bugün sizi bir ev arayışıyla başlayıp ilerledikçe hayata tutunma meselesine dönüşen bir romana götürmek istiyorum...
Dubara Dubara-Rukiye T.Ersoy
Deniz ve Salih üniversite öğrencisi.Cepleri hafif umutları ağır.İlk bakışta tek dertleri bir ev bulmak gibi görünüyor.Ama çaldıkları her kapı başka bir gerçeğe açılıyor...
Ev sahipleri.
Şartlar.
Evli misinizsorusu.
Bir ev arayışı kısa sürede şuna dönüşüyor.
Bu şehirde genç olmak ne demek
Öğrenciysen temkinli bakışlar başlıyor.
Gelirin düzenli değilse risk sayılıyorsun.
Evli değilsen eksik görülüyorsun.
Roman yalnızca ev gezmelerini anlatmıyor.
Karşılarına çıkan insanlar ve absürt durumlar hikayeyi büyütüyor.Mizah var ama o mizahın altında sessiz bir yorgunluk dolaşıyor.
Bir noktadan sonra mesele
ev bulabilecek miyiz olmaktan çıkıyor.
Asıl soru şu oluyor.
Bu düzenin içinde kendin olarak kalabilir misin
Hazırsanız…
Bir ev ararken büyümek zorunda kalan kapı kapı dolaşırken hayata çarpan
iki gencin hikayesine birlikte bakalım...
Belki de aranan şey sadece bir anahtar değildir.Belki de mesele bu şehirde kendine ait bir yer açabilmektir.
Reklam
Reklam