BayanHudson
@duchesizm
Kendini anlatamamanın çukuruna düşmüş, kendini anlamlandırma çabasında.
İlk olarak Halil Cibran Ermiş 2009 yılında yayımlanmış bu kitapsa 2012. Umarım doğru bilgidir çünkü bu bilgi doğrultusunda eleştirimi yapacağım.
Kitabımızın hikayesi Kudüs’te geçiyor. Anlatıcı konumunda Kıpti isimli bir bilge var. Ve hiç bir dine mensup değil sadece Moire adlı bir varlığa inanıyor. Birde 3 farklı din adamı var. ( Müslüman, Hristiyan ve Yahudi)
Birlik içerisinde yaşayan bu üç dine ait insanlar savaşın eşiğindeler. Kudüs’e bir ordu dayanıyor ve ertesi gün kanlı bir savaş olacak. Halk Bilge olarak gördüğü Kıpti’yi ve onun verdiği öğütleri dinliyor son gecede. Bir öğüt kitabı. Anlatım olarak çok güzeldi. Akıcıydı. Toplamda bir saat içerisinde bitti.
Fakat şu var. Ermiş kitabı ile çok fazla benzerdi. Paulo Coelho’nun önsözünde belirttiği üzere 2011 yılında eline ulaşan bu elyazmasını bize aktarıyor. İkisinin yayım yılları arasında büyük bir fark var. Çalıntı gibi değil de iki kitabın da okunması ve bu doğrultu da burada verilen öğütlerin okumaktan ziyade anlaşılması gerektiğini düşünüyorum.
İki kitabında insan olmak ile alakalı müthiş öğütleri var. İki kitapta da din olgusu insan olmak ile anlatılıyor. Bence ikisini de mutlaka okumalısınız.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitap nisan ayından beri elimde vakit bulamıyor okuyamıyordum. Vaktine esirmiş, şimdi Haziran yağmurunun altında bitirdim kitabı. Ve kırık ve acı bir şekilde.
2. Dünya savaşında Hitler Almanya’sına götürüyor bizi kitap. Hitler Almanya’sında küçük bir kız çocuğunun hayatına.
Kitap ilk günden beri kendisine çekiyordu ama bodrum katına bir yahudi ve bir kitap hırsızı ile birlikte indiğiniz de üşüyen bile siz oluyorsunuz.
Bir yahudi, bir kitap hırsızı ve ölüm. Ölümün merhameti..
Kitabın üslubu ve anlatıcı çok farklı. Anlatıcıyı çözdüğünüz zaman kitaptan etkilenmemeniz imkansız. Okuduğum en etkileyici savaş kitaplarından oldu benim için.
Kitap içerisindeki çizimler, hikayeler çok özel, çok düşünülmüş bir kitaptı.
10/10
Kitap içerisinde ait olma hissiyatına dair, insanın hayatı boyunca kendine bir ev, bir yuva, sığınacak bir liman, bir anı aramasına dair 5 kısa öykü var.
Güzel bir anlatım, kitaptaki tüm hikayeler çoğumuzun hikayesi gibi. Çok bizden. Kendinizi dinliyor gibi hissedebilirsiniz veya bir yakınınızı. Hiç uzak olmadığımız hisler.
Ben sevdim kitabı️
En sevdiğim öyküler de “Kız Kardeşim Handan”, “Görüşürüz” ve “Kalanlar” oldu.
“Merhamet zulmün merhemi olamaz”
Livaneli ile birlikte Ortadoğu’ya, Mezopotamya’ya gidiyoruz. İnsanlığın en büyük suçuna vicdansızlığa tanık oluyoruz Huzursuzluk’ta.
Kitaptaki harese ne kadar doğru bir tabirdi. Develer gibi kendi kanımızın tadından sarhoş oluyoruz. Kendi hayatlarımızın dahada mükemmel olması için çabalarken, dünyanın bir çok yanında kan kokusuyla yatıp, kan kokusuyla uyuyan belki de hiç uyanamayan insanları görmezden geliyoruz. Yazık!
İşte İbrahim, İstanbul’da bir gazeteci, kökü Mardin ama bunu reddetmiş bir doğulu olarak İstanbul’da hayatını sürdürürken, çocukluk arkadaşı Hüseyin’in ölüm haberini öğrenip Mardin’e dönüyor.
Ölümünü araştırırken, bir aşk hikayesi ile birlikte insanlığın hangi dinden olursa olsun din savaşları adı altında yaptıkları merhametsizliğin, vicdansizlığın içerisinde kendini Ortadoğu hikayesinde buluyor.
Kitabı okurken yüreğinizin ne söylediğine dikkat edin, umarım sizde kör olanlardan değilsinizdir. Bu haberler insanın içini boğuyor diyip o haberleri değiştirenlerden olmayın. Sevgilerle
10/10
2019 31. kitabı
·35 saatte okudu
·Okunma: 06 Şubat 2019 22:03
·Momo
Küçük bir kız çocuğu musun? Ya da erkek. Ya da evinde oturup bütün gün canı sıkılan bir anne misin? Ya da tüm gün çalışıp sana yetmeyen zamanı dert eden bir baba.
Yapacak hiçbir şey bulamadığını söyleyip saatlerce telefonda, bilgisayarda, ya da bomboş tv karşısında zamanını tüketip hiçbir şeyin sana yetmediğini mi düşünüyorsun?
Her yere geç kalmamak için koşuyor ve koşarken etrafında ne olup bittiğinden bi haber misin?
Artık sokaklarda oynayan çocukları göremiyor, balkondan birbirine seslenen kadınların seslerine şahit olamıyor ve bunları önemsemiyor ya da önemseyecek vakti kendinde bulamıyor musun? Öyleyse Momo’yla tanışma vaktin gelmiş. ️
Momo, sadece dinliyor. Ama bizler gibi değil, o sahiden insanları dinliyor. Şu an kaçımız gerçekten karşımızdakini dinliyoruz? Momo, dinliyor.
Kendi zamanınızın kıymetini biliyor musunuz?
Momo ve arkadaşlarının Duman Adamlarla olan savaşının size çok şey katacağının teminatını verebilirim.
Kendinize zaman ayırın ve Momo’yu okuyun.
Michael Ende, mükemmel bir kurgu ve hayal gücü ile, bir çok öğüt vermiş, satır aralarındaki öğütleri almak için sindire sindire okursanız sizde benim gibi kitabı çok seveceksiniz. ️
Tavsiye kitaptır.
10/8 Alıntılar
”Zaman tasarruf edeyim derken aslında başka şeylerden tasarruf ettiğinin kimse farkında değildi. Yaşamlarının gittikçe daha zavallı, daha tekdüze ve daha soğuk geçtiğini kavramak istemiyorlardı. Bu gerçeği sadece çocuklar, taa yüreklerinde hissettiler.”
. ” Başkalarıyla paylaşılmayan zenginlikler insanı mahvediyordu.”
. ” Oysa zaman yaşamın kendisiydi. Ve yaşamın yeri yürekti. İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe, zaman azalıyordu.”
