Fâ’ilâtün Fâ’ilâtün Fâ’ilâtün Fâ’ilün
Doğmadı bahtum yıldızı şâm-ı bî-pâyân mıdur
Bu belâ-yı aşk aceb bir dert midür dermân mıdur
Gözlerim yollarda gönlüm vîrân-ı kübrâ gibi
İnleyen her bir nefes bir âh-ı bî-emân mıdur
Ateş-i fürkatle yandım kalmadı sabra mecâl
Bu gönül yanmak diler pervaneye hüsrân mıdur
Zülfünün dâmına düştüm kurtuluş ümîdi yok
Bağlayan zencîr-i aşkın lutf mu ihsân mıdur
Mâhî’yem kıldım fedâ cân u cihânı yâr içün
Aşk yolunda cân virmek kula bir fermân mıdur
———————————————————————
Bahtımın yıldızı bir türlü doğmadı, acaba bu sonu gelmez bir gece midir? Bu aşk belası acaba bir dert midir yoksa derman mıdır?
Gözlerim yollarda kaldı, gönlüm ise büyük bir yıkıntı gibidir. İnleyerek aldığım her nefes acaba amansız bir feryat mıdır?
Ayrılık ateşiyle yandım, sabredecek gücüm kalmadı. Bu gönül yanıp yok olmak ister, bu durum pervaneye bir hüsran mıdır?
Senin saçlarının tuzağına düştüm, artık kurtuluş ümidim yok. Beni bağlayan bu aşk zinciri acaba bir lütuf mu yoksa bağış mıdır?
Ben Mâhî’yim, sevgili uğruna canımı da dünyayı da feda ettim. Aşk yolunda can vermek, aşık olan kula bir ferman mıdır?