🩷Merhaba kitapseverler…
🩷Kitabın Adı- Şeytanla Anlaşma
🩷Kitabın Yazarı- Lorraıne Heath
🩷Kitabı Çeviren- Buse Barış Katı
🩷Kitabın Sayfa Sayısı- 422
🩷Şeytanla Dans kitabından sonra bugün serininin ikinci kitabı ile sizlerle birlikteyim…
🩷Kitap, aristokrasinin o pırıltılı ama bir o kadar da ikiyüzlü dünyası ile Londra’nın tehlikeli sokaklarını harika bir tezatla önümüze seriyor. Karakterlerimiz ise tam anlamıyla zıt kutuplar! Bir tarafta hayatı kurallara göre oynamış, asil ve zarif dul Düşes Olivia; diğer tarafta ise sokaklarda büyümüş, hayatta kalmak için savaşmış, şimdinin karanlık ama zengin kumarhane sahibi Jack Dodger.
Ölen dükün, 5 yaşındaki oğlunun vasiliğini Jack’e bırakmasıyla başlayan bu “zorunlu” birliktelik, sayfalar ilerledikçe öyle bir çekime dönüşüyor ki kitabı elinizden bırakamıyorsunuz. Lorraine Heath, karakterlerin geçmişindeki o trajik detayları (özellikle Jack’in çocukluk travmalarını) öyle dokunaklı işlemiş ki içim sızladı.
“Zıt kutuplar birbirini çeker” klişesini zekice diyaloglarla ve karakter derinliğiyle bambaşka bir boyuta taşımış yazar. Görünüşün ardındaki gerçekleri, önyargıların nasıl yıkıldığını okumak harikaydı. Dönem aşkı ve güçlü karakter dinamikleri sevenler kesinlikle şans vermeli!
Siz bu seriyi okudunuz mu? Jack Dodger hakkında ne düşünüyorsunuz? Yorumlarda buluşalım…
🩷Kitaptan Alıntılar
🩷”Bazı arzular insanı kurtarmıyor; tam aksine, en derin uçuruma sürüklüyordu.”
🩷”Bazen kurtuluş, şeytanın kalbiyle en tehlikeli anlaşmayı yapmaktan geçer.”
.
.
.
.
.
.
#arladyayayınları #şeytanlaanlaşma #okudumbitti #tavsiyekitap #_dream_bookstore
Herkese selamlar
Bugun size severek okudugum #bachelorchronicles in 3.kitabi #lovelettersfromaduke #mektubumualdınmı yorumu ile geldim. Seride en sevdigim kitap simdilik bu oldu. Okurken gercekten cok keyif aldim. Yazarin romantizmin yaninda komedi eklemesi, bolca diyalog katması hem bir çırpıda okumami hem de kitabi sevmemi sağladı
Bu kitap ikinci kitaptan 4 yil sonrasını, Langley kardeşlerden Felicity'nin hikayesini anlatıyordu. İkinci kitapta bu kardesleri tanimis ve bolca okumustum. O kitabin ana karakterinin ogrencileriydiler ve o donemde çöpçatanlık yaparak ikiliyi bir araya getirmislerdi. Ve taaa o donemde Felicity aslinda kendine de yol yapıyormuş. Tabi bunu bu kitabi okuyunca ogrendim
Çocukluğundan bu yana Düşes lakabi olan kizimiz Hollindrake Duku ile mektuplasarak bir nevi Duk ile nisanli oldugunu cihani aleme duyurur. Ama adami hic görmez. Tek istediği artik maddi zorlukta olduklari icin bir an evvel dukle evlenmektir. Sosyeteye de çaktırmamak icin hala hali vakti yerindeymiş izlenimi vermeye çalışır. Bunun icin de bir şirketten uşak göndermelerini ister. Nitekim kapıya da kiyafetlerinden fakir oldugu belli olan ama çokta yakışıklı bir adam gelir. Aslinda gelen kisi Hollindrake Duku Thatcher'dan baskasi degildir. Ama Felicity dis görünüşe bakarak onu uşak sanip ise alir. Thatcher'da, bu küstah kıza hemen haddini bildirmek ister ve büyükbabasının (önceki dükün) ayarladığı nişanı sürdürme niyetinde olmadığını söylemek uzere gelmistir. Cunku tum o yazışmaları buyukbabasi Felicity ile yapmistir. Ama Felicity'nin hic susmayan çenesi ve büyüleyici guzelligine karşı koyamaz ve bu oyunu sürdürmeye karar verir.
Karakterlerin her ikisi de oldukca tatli ve sempatik kisilerdi. Oyunun gidişati kalp kiracakmis izlenimi verse de sonunda bence cok guzel ortaya cikti
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hikayedeki karakterlerin; aile içindeki diyaloglarına, tepkilerine, kuvvetli ve gölge yönlerine bir aşinalık -tanıklık- hissettim. Balzac’ın bunu hissettiriyor olmasını da seviyorum galiba.
Kitabımızın ismi çok sevimli ve masum geliyor, Augustine gibi. Aşk ateşiyle tutuşmuş ressamımız Theoder’nin çokta dahi veya yüce bir ruhu olduğunu düşünmüyorum bu arada. Okuma sürecinde çok sık ara verdim. Kimi sayfada durup güldüm veya gıcık olduğum anlar oldu. Augustine ile Theoder ilişkisinden yola çıkarak kendi ilişkilerimize de taktik aldık Düşes hanımdan:) Altını çizdiğim sayfaları ile beğendiğimi söyleyerek şu fikrimi sona ekliyorum:
“Nasıl olacak madam? Sevilen birinin bazı isteklerini reddetmek!” Augustine bunu sorduğunda öğreneceği “Seven birinin (kendisinin) bazı isteklerini yani yaşamayı reddetmesi”ydi.
Belki de…
St.James'in alcakları serisinin ikinci kitabında Feagan'nın çocuklarından şimdinin zengin kumarhane sahibi, zenginlik takıntılı, sosyetenin çay saatlerinin dedikodu konusu Jack Dodger ile dul Düşeş Olivia Lovingdon'un hikayesini okuyoruz.
Merhum Dük Lovingdon vasiyetinde, oğlunun vasiliğini ve şahsı mal varlığını Jack'e bırakır. Dük ile fazla tanışıklığı olmayan Jack okunan vasiyet ile yüklü bir mal varlığına sahip olacak ama bilmediği şey küçük bir çocuğa nasıl vasilik yapacağıdır.
Dul kalan Düşes Olivia ise okunan vasiyetle ölen kocasının niye oğlunun vasiliğini bu çapkın, kural tanımaz adama bıraktığını anlayamaz. Fakat oğlu Henry ile bu adamla aynı evi paylaşmak zorunda kalır.
Ailesinin isteği ile evlenen Oliva çokta sıcak olmayan bir evliliğe sahip. Sorumluluk bilinci ile kendinden yaşça büyük biri ile sadece varis için yapılmış bir evlilik. Sevgisini yönlendirebildiği tek varlığı oğlu olan Olivia'nın bi vasilik yüzünden Jack ile bir çekişme halinde olması çok doğal.
İlk görüşte Olivia'da Jack'in sevmediği tüm aristokrat özellikler mevcut. Bu yüzden zıtlaşmaları da kaçınılmaz. Fakat bu soğuk görüntünün altında Oliva çok farklı bir karakter.
Kitap sinir bozucu bir şekilde başladı. Bir okur olarak ana kadın karakterlerle fazla empati kuruyorum. Bu yüzden de böyle hissetmiş olabilirim. Kocası ölen bir kadının, canından çok sevdiği oğlu için hiç tanımadığı ve adı çıkmış bir vasi tayin edildiğini öğrenmek sinir bozucuydu. Bir de o adamla aynı evde kalmak zorunda olması tüy dikmek gibiydi.
Jack'in çocukluktan hatırladıkları çok trajik. Biz ilk kitapta başından geçenleri az çok biliyoruz. Annesi tarafından bir aristokrata satılması, orada başına gelenler, daha sonra hapiste başına gelenler çok trajik. Tüm bunlara rağmen kendini oradan çıkarması ve başına gelenlerin
TAVŞAN DELİĞİ·344 syf.·Duygu ve Düşünce
8/10
2026 44. kitabı
Selam. Bu gün daha iyi anlaşılmasını istediğim bir kitaptan söz etmek istiyorum. Kitabı okuduktan sonra 
ekin ✧ tüm kapalı anlamları açıklayan bir araştırma atmıştı bana, bundan çokça faydalandığımın altını çizmek istiyorum. Ancak kimse inceleme yazmaya yanaşmayınca bu işe el atmaya karar verdim. Çok fazla inceleme inceleyip yazdığım ilk inceleme bu oldu çünkü topluca herkesin aklındaki karışıklıkları gidermek istedim.
!Spoiler içerir
Mona Awad'ın Tavşan romanı son yılların en kutuplaştırıcı eserlerinden biri. Sevenleri onu modern gotiğin en özgün örneklerinden biri olarak görürken, sevmeyenleri anlamsız ve gereksiz derecede absürt olmakla suçluyor. İlginç olan şu ki, kitaba yöneltilen eleştirilerin büyük kısmı aslında romanın başarısız olduğunu değil, tam olarak yapmak istediği şeyi başardığını gösteriyor çünkü Tavşan okurunu rahat ettirmek için yazılmış bir roman değil. Bu nedenle kitabın aldığı düşük puanların önemli bir kısmının, romanın niteliğinden çok okurun beklentileriyle ilgili olduğunu düşünüyorum. Pek çok kişi kitabı eline aldığında Donna Tartt'ın Gizli Tarih'ine benzeyen, seçkin öğrenciler, akademik entrikalar ve planlı suçlar etrafında dönen geleneksel bir dark academia hikâyesi bekliyor. Oysa Awad'ın yazdığı şey bambaşka.
Bu kitap bir kampüs romanı görünümüne bürünmüş yaratım alegorisi, ir cinayet hikâyesi görünümüne bürünmüş yazarlık hikâyesi, bir arkadaşlık hikâyesi görünümüne bürünmüş yalnızlık hikâyesi ve her şeyden önemlisi, güvenilmez bir anlatıcının zihninde geçen olayları okuduğumuz farklı bir kitap. Ben farklı zihinleri okumayı çok sevdiğimden bu durum çok hoşuma gidiyor.
Romanın geçtiği Warren Üniversitesi bile aslında anlamlıdır. İngilizcede "warren" kelimesi tavşan yuvası, yani yer altındaki karmaşık tünel sistemi anlamına gelir. Daha
ekin ✧ tüm kapalı anlamları açıklayan bir araştırma atmıştı bana, bundan çokça faydalandığımın altını çizmek istiyorum. Ancak kimse inceleme yazmaya yanaşmayınca bu işe el atmaya karar verdim. Çok fazla inceleme inceleyip yazdığım ilk inceleme bu oldu çünkü topluca herkesin aklındaki karışıklıkları gidermek istedim.
!Spoiler içerir
Mona Awad'ın Tavşan romanı son yılların en kutuplaştırıcı eserlerinden biri. Sevenleri onu modern gotiğin en özgün örneklerinden biri olarak görürken, sevmeyenleri anlamsız ve gereksiz derecede absürt olmakla suçluyor. İlginç olan şu ki, kitaba yöneltilen eleştirilerin büyük kısmı aslında romanın başarısız olduğunu değil, tam olarak yapmak istediği şeyi başardığını gösteriyor çünkü Tavşan okurunu rahat ettirmek için yazılmış bir roman değil. Bu nedenle kitabın aldığı düşük puanların önemli bir kısmının, romanın niteliğinden çok okurun beklentileriyle ilgili olduğunu düşünüyorum. Pek çok kişi kitabı eline aldığında Donna Tartt'ın Gizli Tarih'ine benzeyen, seçkin öğrenciler, akademik entrikalar ve planlı suçlar etrafında dönen geleneksel bir dark academia hikâyesi bekliyor. Oysa Awad'ın yazdığı şey bambaşka.
Bu kitap bir kampüs romanı görünümüne bürünmüş yaratım alegorisi, ir cinayet hikâyesi görünümüne bürünmüş yazarlık hikâyesi, bir arkadaşlık hikâyesi görünümüne bürünmüş yalnızlık hikâyesi ve her şeyden önemlisi, güvenilmez bir anlatıcının zihninde geçen olayları okuduğumuz farklı bir kitap. Ben farklı zihinleri okumayı çok sevdiğimden bu durum çok hoşuma gidiyor.
Romanın geçtiği Warren Üniversitesi bile aslında anlamlıdır. İngilizcede "warren" kelimesi tavşan yuvası, yani yer altındaki karmaşık tünel sistemi anlamına gelir. Daha
Evlilik Portresi, Maggie O'Farrel tarafından yazılan 16. yy İtalya'sında geçen tarihi bir roman. Eserde 15 yaşında iken bir dük ile evlendirilen Lucrezia de'Medici'nin hayat hikayesini okuyoruz. Kitabın çıkış noktası gerçekte evlendikten bir sene sonra hastalıktan ölen Lucrezia'nın, ölümünün biraz şaibeli olması çünkü kocası Alfonso'nun onu öldürmüş olabileceğinden kaynaklı şüpheler mevcut. Yazar düşes hakkında yazılan bir şiirden ve tarihsel kaynaklardaki eksikliklerden yola çıkarak bu romanı kaleme alıyor. Aslında ablası Maria'nın evleneceği kişi olan Alfonso, ablasının ölümü ile birlikte onunla evleniyor ve biz başından beri kocasının onu öldüreceğini biliyoruz. Biz bunun sadece nasıl olacağını okuyoruz kitap boyunca. Bu süre zarfında Lucrezia'nın resim sevgisi ile hayata tutunuşunu, erkek egemen bir toplumda kendini kurtarma mücadelesini görüyoruz. Ben kitabı çok beğendiğimi söyleyebilirim. Tarihte önemli bir yer tutan Medici ailesinin biraz da karanlık yönlerine eğilmiş. Yazar aynı zamanda Antik Yunan tarihine vakıf, kitapta bunu güzel bir şekilde gösteriyor. Rönesans dönemi yapılarını ve saray yaşantısını, kıyafet isimlerine kadar okuyucuya aktarıyor. Kadınların metalaştırılması ve damızlık bir hayvanmış gibi muamelesi görmesi çok iyi işlenmiş. Kitabın beğenmediğim tek kısmı yazarın betimlemeleri fazla uzatmış olması. Gereksiz tasvirlere yer verip kitabı fazla uzatmış gibi geldi. Bence yaklaşık bir yüz sayfa çıkarılsa kitap yine güzel olur ve bir şey kaybetmezdi. Yazarın üslubunun güzelliği kitabı yine de okutuyor. Tarihi bir gizeme dair bir edebi eser okumak isterseniz kesinlikle tavsiye edebilirim.
