Duygu
@duuyguu
Ankara
118 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Fransız Teğmenin Kadını beni gerek yazarın üslubuyla gerekse hikayesiyle oldukça etkileyen bir kitap oldu. Fowles'ın yer yer viktorya dönemi eleştirileri yer yer de kitabın tamamını bir kenara bırakıp okuyucuyla konuşmaya başlaması, okuma keyfini arttıran unsurlar olmuş. Bu iğneleyici tavrı ve karakterlerden bağımsız bir üçüncü göz olarak yaptığı yorumlar benim bir okuyucu olarak kitaba daha çok bağlanmamı sağladı.
Hikayeye gelirsek kabaca imkansız bir aşk(?) olarak tanımlanabilir. Fakat yazar, erkek karakterimiz üzerinden anlatılan bu romanı kadın bakış açısıyla da o kadar güzel bir şekilde anlatmış ki zaman zaman durup Sarah'nın hislerine düşüncelerine ortak oluyorsunuz ya da anlamaya çalışıyorsunuz. Topluma başkaldırmış bu kadının hikayesinde Sarah'nın yaptığı eylemlere yer yer sinirlenmiş olsam da (tıpkı Charles gibi) üzerine düşününce bunların yapılmasındaki o nedeni anlamaya başlıyorsunuz.
Fowles'ın şimdiye kadar Fransız Teğmenin Kadını hariç iki kitabını daha okudum ve her biri birbirinden bambaşka şekilde anlatılmış hikayelerdi. Severek okumaya devam edeceğim bir yazar kendisi. Her yeni kitabı bambaşka bir serüven gibi görünmeye başladı gözümde. Bu kitabı okumak da benim için güzel, keyifli bir serüven oldu. Kitabı bitirdiğimde de son iki bölümü ara sıra dönüp tekrar okuyacağıma emin oldum. John Fowles okumayı düşünenlere ilk kitap olarak bu kitabı önerebileceğimden çok emin değilim fakat başlanırsa da kitabın ilk yüz yüz elli sayfasını okurken biraz kendinizi zorlayarak okumanızı tavsiye ediyorum. Emin olun sonunda değecek.
Reklam
Gece Yarısı Kütüphanesi, 282 sayfalık oldukça akıcı bir kitabı 20 günde okumama neden olan -neredeyse 3 yıllık- kitaplardan eli ayağı çekme/tamamlayamama dönemimde (reading slump(?)) bana tabiri caizse şifa gibi gelen bir kitap oldu.
Hani bazı kitaplar vardır ya size "Ben başarabilirim. Ben 'gerçekten' yaşayabilirim." dedirtir. Heh, bu kitapta tam olarak o kitaplardan biriydi. Umudun vaz geçilemez yalnızca hatırlanması, hatırlatılması gerekilen bir şey olduğunu sayfaları her çevirdiğinizde size hissettirebilen bir kitaptı. Okurken yalnızca o kitabı yaşadığınız, elinizden bıraktığınızda bile Nora'nın hayatını, kendi hayatınızda paralellikler kurabileceğiniz kitaplardan biriydi. Belki de doğru zamanda okumamın da etkisiyle bana oldukça ilham veren bir kitap oldu kendisi. Dilinin akıcılığı, hikayenin sürükleyiciliğiyle sizi kendinde tutuyor, kendi kütüphanenizi düşünmenize neden oluyor. İhtiyacım olan şeyi doğru zamanda tüketmenin keyfiyle inceleme yazmaktan da kendimi alıkoyamadım. Bu yalnızca ufak bir teşekkür mesajı olsun istedim bu kitabı okumama neden olan tesadüflere.
Kitabı almadan önce yazar hakkında, hatta kitap hakkında bile en ufak bir bilgim yoktu. Yalnızca bir kitapçıda gerek kapak tasarımı gerekse ismiyle dikkatimi çekmişti. Birkaç sayfasına göz gezdirmekten kendimi alamadım. Yazarın samimi bir üslupla kurduğu cümleler, kendi benliği ile arasındaki çelişmeler, kalabalığın arasındaki yalnız şahsiyet rolünü üzerine tam oturtmasıyla da kitabı ilk bulduğum bankta okumaya başladım. Kitabı okurken gülümsediğim çok yer oldu. Samimiyeti okurunun soğuktan üşüyen bedenini anında ısıtmaya başlıyordu. Ben bu kitabı oldukça beğendim. Kelimelerin arasında durup gülmek, bazen de acıyla tebessüm etmekten kendinizi alamayacağınız bir kitap okumak istiyorsanız, buyurun. Kerem Işık sizleri bekliyor.
Tezer'in cümlelerini her daim hayranlıkla okurum. Ve onun mektuplarının bulunduğu bir kitabı okumak bana sanki ona daha yakınmışım gibi hissettirir. Sanki Aşiyan'da değil de hemen yanı başımdaymış gibi. Ona karşı olan hayranlığım (hayranlık da doğru bir kelime mi emin değilim) kesinlikle nutkumun tutulmasını başaracak düzeyde. Tezer'i iç dünyamda öylesine büyütmüşüm öylesine yüceleştirmişim ki olay kelimelere gelince her biri kifayetsiz kalabiliyor.
Tezer'i daha önce okumamış biri için bu kitap, iki dostun arasındaki dertleşmelerin olduğu yahut özlemlerinin bulunduğu normal mektuplaşmalar olarak görülebilir. Hatta belki okurken okuyucunun sıkılmasına neden de olabilir. Lakin Özlü'yü okumaktan zevk alan, cümlelerine hayran kişiler için bu kitap ona biraz daha yaklaşmak için bir fırsat gibi. Keyifle okuyacaklarına da eminim.
Böylesine farklı karakterlerin bulunduğu kitapları okumaktan büyük bir zevk alıyorum. O karakterlerin her birinin bana bir şeyler kattığını, bir şeyleri öğrettiğini hissediyorum. Bu kitabın ana karakterini hangi kelimelerle tanımlayacağımı bilemiyorum. Sanırım onu farklı kılan da bu. Bir takım kelimelerle sınırlandırılabilecek sıradan bireylerden değil kendisi. Hatta üzerine cümleler kurulsa bile her birinin eksik olabileceğini söyleyebilirim sanırım. Ama bu kitabı okuyup da tek bir kelam etmemiş olmak beni rahatsız hissettirirdi bu yüzden de birkaç cümle kurmak boynumun borcu.
Açıkçası beklentim çok çok fazlaydı bu kitaptan. Dürüst olmak gerekirse de bu beklentilerim yüzünden kitap beni tam olarak tatmin edemedi. Bir kez daha beklentilerin sıfıra indirgenmesi gerektiğini kavramış oldum. Her ne kadar beklentilerimi karşılamadığını söylesem de sevdim bu kitabı. Sorun, bu kısımda sanırım bende. Keyifle okuduğumu, sıkılmadığımı ve karakterlerin ve olguların beni etkilediğini tüm samimiyetimle söyleyebilirim.
Reklam