kalbimi yumusatmak istiyorum, ama bir yan hep tetikte. sanki biri biraksa digeri zarar gorecek gibi. oysa mesele secmek degil, ayni anda ikisini de tutabilmek. kalbin hissetsin, aklin sinir cizsin. kalple gormek baska bir sey, insanin niyetini sezmek, soylenmeyeni duymak. bu bir zayiflik degil, bu incelmis bir farkindalik. ama her gordugunu ciddiye almak zorunda degilsin, her oyunu bozmak, her hesabi cozmek. bazi seyleri gormek, ama odaklanmamak gerek. -yumusak bir kalp, herkesi icine almak demek degil kiminle ne kadar acilacagini bilmekle ilgili, belki de. - akil seni korusun, kalp seni sen yapsin. biri duvar orsun, digeri kapi acsin. her seyi fark etmek zorunda olmamak. bazi seyleri gorup, yine de buyutmemeyi secmek. sanirim gercek guc, her seyi bilmekte degil, bazi seyleri bilip yine de yumusak kalabilmekte