duygu
@duyguviolin
keman çalmaya, güzel insanlar yetiştirmeye çalışan doğunun bir köyünde öğretmen.
70 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okurken en çok etkilendiğim şey, kaybın sadece yokluk değil, aynı zamanda hatıralarla kurulan yeni bir bağ olduğunu hissettirmesiydi. Babamla ilgili hatıralarımın zihnimde canlı kalması, kitabın bana en çok düşündürdüğü şeylerden biri oldu. İnsan bazen birinin fiziksel olarak yanında olmamasını kabullenemese de, onun bıraktığı izlerin hayatın içinde yaşamaya devam ettiğini fark ediyor.
Bahçe metaforu bana çok şey hissettirdi. Bitkilerin büyümesi, solması ve tekrar yeşermesi, hayatın döngüsünü çok sade ama etkileyici bir şekilde anlatıyor. Bu döngü bana, kayıpların insanı tamamen eksiltmediğini, bazen dönüştürdüğünü düşündürdü. Yasın da tıpkı doğa gibi kendi zamanında ilerlediğini hissettim.
Bu kitabı okurken zaman zaman gözyaşlarımı tutamadım. Çünkü bazı cümleler, insanın kalbine dokunan ve kendi hikâyesini hatırlatan bir güce sahipti. Bahçıvan ve Ölüm benim için sadece bir kitap değil, kayıp, sevgi ve hatırlama üzerine sessiz bir yolculuk oldu.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu bir “kötü insanların” hikâyesi değil.
Herkes elinden geleni yapıyor ama hayat yine de kırıyor. Ve buna bir çare yok. Henüz oradayken görülmeyişimizin bir çaresi yok.
Drogo’yu yıkan şey gitmemesi değil; gitmek için “haklı bir an” beklemesi.
Çünkü o gerekçe hiç gelmedi.
Hayat ona şunu sormadı bile: “Hazır mısın?”
Zaman sadece aktı.
Son sayfalarda o kadar sarsıldım ki, çok güzeldi.
Kitabı okurken kendime söylemek isteyip aslında söylemeye hiç cesaret edemediğim bazı tatsız gerçekleri defalarca okudum. O iç sıkıntısını yer yer kendi göğsümde hissettim. Etkilendiğim ve uzun zamandır okuduğum en iyi kitaplardan biriydi.
