dyelgun
@dyelgun
Mühendis-A Sınıfı İSG Uzmanı
Universite
Canakkale
Canakkale, 8 Ocak
24 okur puanı
Ocak 2015 tarihinde katıldı
“ Bir annenin doğasının ve enerjisinin çocuğunu inanılmaz derecede etkilediğinden şüphe edebilir miyiz ? “
Kitabın son cümlesi böyle; incelememin ilk cümlesi de bu. Sanırım böyle bir kitabı anlatmak için en doğru biçimde ve ahenk içerisinde yan yana yerleştirilmiş kelimeler de bunlar.
Anne; doğuran, bakan, besleyen, sevgi veren. Peki ya doğurup bakıp besleyip hatta sevgi verdiği halde hasara sebep olan anneler de olamaz mı ? Gereklilikleri yerine getirmiş ama yanlış zamanda yerine getirdiği için yara açmış annelerden de söz edilebilir mi? Zamanla o yaralı ‘yetişkin’ çocuk kendi kendine annelik etme ihtiyacı duyabilir mi?
Metin Altıok’un insana dair şöyle bir dizesi var:
“...
Yumruk kadar yüreğiyle uçsuz bucaksız insan. “
O yumruk kadarlık yürek, duygusal yönüyle uçsuz bucaksız, evrene sığamayan bir yapıya dönüşür. Bedenini dahi annesinden koparak elde eden insan, duygularını da annesinden öğrenerek bucaksızlaşır. Anne dünyayla kurulan ilk bağdır ve anneyle kurulan bağın kalitesi kendisinden sonraki tüm bağların da gücünü belirler. Hatta bazen tahmin ettiğimizden de büyük bir güce sahiptir, kendimizde anlamlandıramadığımız ve belki de henüz göremediğimiz birçoğu güçlü veya hasarlı yapının mimarı annedir, anneyle kurulan ilişkidir. O doldurulamayan iç boşlukları, istense de kendine değer verememe durumu, insanlarlayken hatta kişinin kendi kendisiyleyken dahi yenemediği yalnızlıkları, ihtiyaç anında yardım isteyememe durumu, ‘kendi kendime yetmeli, kimseden yardım almamalıyım’ temalı düşünceler.. ve daha benzer birçok şey, belki okuduğunuzda uzak gibi görünse de üzerine düşünüldüğünde dahi kuvvetli bağlar olduğu görülen, annenizle kurduğunuz o ilk ilişki yüzünden olabilir. Anneniz sağ olabilir, fiziksel bakımınızı elinden geldiğince iyi yapmış olabilir, okul hayatınızda
dyelgun
O kadar güzel dile getirmişsiniz ki hayranlıkla tekrar tekrar okumak istedim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Psikologlar artık roman yazmasın
Yine aynı bilindik klişe cümlelerle dolu bir kitap. Geçenlerde okuduğum bir başka psikologun kitabinda olduğu gibi yine aslında bildiğimiz şeyleri binlerce defa duyduğumuz şekilde anlatıyor kitap.
Affetmenin özgürluk olduğu, kin tutmanin tutsaklik olduğu vs. Tencere tava hep aynı hava satırlar. Ya bu kitapta altını çizebileceğiniz bütun cümleler size tanıdık gelecek ve biraz okumuş etmiş bir insansanız hangi sözün farklı soylenmiş hali oldugunu anlayacaksınız.
Hayatınızda hiç kitap okumamışsanız kitabı beğemme olasılığınız %50 çokça kitap okuyan biriyseniz kitabı beğenme olasılığınız %10
Artık psikologlar roman falan yazmasın lütfen. Oturup işlerini duzgun yapsınlar butun ulkenin psikolojisi yeteri kadar bozuk. Sokaktan gecen her adamin verebilecegi akılları kitap haline getirmek abuk sabuk bir caba.
Edebiyat edebiyatcıların isidir. Psikologlar arastirma kitabi yazsinlar. Su kitaba verdigim paraya acidim gercekten.
Emine Akyol isimli okura yanıt verildi
dyelgun
Kesinlikle çok doğru
Yazarın TEDx Konuşması: youtube.com/watch?v=yK7PsjT...
Bu kitap hakkında bir şeyler yazmakla ilgili gittim geldim, gittim geldim, gittim geldim. Ve sanki yazmazsam görmezden gelmişim gibi olacağını hissettim.
Öncelikle kitabın okunabilirliğini düşüren olumsuz detaylardan kısaca bahsedeceğim ve can alıcı kısıma geçeceğim. Ayrı uzmanlara sorulmuş aynı sorular ve aynı cevaplara sürekli ama sürekli yer verilmişti kitapta. İki satır önce zaten okuduğunuz şeyi defalarca daha okuyorsunuz en basitinden. Konu hakkında eminim söylenecek çok daha fazla şey vardı ama aynı şeylerle sadece sayfa sayısı çoğaltılmış gibiydi.
Ve gelelim enseste, ensestin çeşitlerinden ama özellikle babanın çocuğuna yaptığı istismardan bahsediyor kitap. Amcanın, dayının, abinin, annenin, dedenin ve bilimum akrabanın çocuklara, genç kızlara, yaptıkları istismarlardan bahsediyor. Diyor ki Büşra Sanay, bu çok kötü, tanımadığın birinin cinsel istismarından bile çok çok kötü, çünkü tanıyorsun. Çünkü o canın, kanın, bildiğin biri.
Dayanamayacağım sanıyorsunuz bazen sayfaları çevirirken, dayanıyorsunuz ama. Belki alıştırıldığımızdan, belki potansiyel mağdurlar olarak büyüdüğümüzden. Korkarak, sindirilerek bunların olabileceğinin farkında olarak.
2 günde bitirdim ben bu kitabı, anlamaya çalıştıkça reddetti beynim, o insanların senelerce yaşadıklarını 2 günde öylece okumuş olabilmeme sinirlendim.
Ve şüphelendim, etrafımda kim istismara uğruyor olabilir, acaba şu nasıl bir baba, o abi kardeşine kötü mü bakıyor, bu çocuk neden geceleri altına kaçırıyor, altında başka bir neden mi var? Düşündüm, düşündüm, düşündüm. Aklımı kaçırmadım, hayır kaçırmadım.
Çünkü sadece izledim, yaşamadım. Babam çok severdi beni, sokakta birkaç kez tanımadığım insanların tacizine uğradım ama babam hep dayanağımdı.
dyelgun
Ne güzel anlatmışsınız öyle hayranlıkla okudum paylaşımınızı
Psikologlar artık roman yazmasın
Yine aynı bilindik klişe cümlelerle dolu bir kitap. Geçenlerde okuduğum bir başka psikologun kitabinda olduğu gibi yine aslında bildiğimiz şeyleri binlerce defa duyduğumuz şekilde anlatıyor kitap.
Affetmenin özgürluk olduğu, kin tutmanin tutsaklik olduğu vs. Tencere tava hep aynı hava satırlar. Ya bu kitapta altını çizebileceğiniz bütun cümleler size tanıdık gelecek ve biraz okumuş etmiş bir insansanız hangi sözün farklı soylenmiş hali oldugunu anlayacaksınız.
Hayatınızda hiç kitap okumamışsanız kitabı beğemme olasılığınız %50 çokça kitap okuyan biriyseniz kitabı beğenme olasılığınız %10
Artık psikologlar roman falan yazmasın lütfen. Oturup işlerini duzgun yapsınlar butun ulkenin psikolojisi yeteri kadar bozuk. Sokaktan gecen her adamin verebilecegi akılları kitap haline getirmek abuk sabuk bir caba.
Edebiyat edebiyatcıların isidir. Psikologlar arastirma kitabi yazsinlar. Su kitaba verdigim paraya acidim gercekten.
dyelgun
Aynen alın benden de o kadar