Koyduğu yasağa ilk uyan kendisiydi. Yoksa bir yasa çıkarıp bu yasayı ilk ihlâl eden kendisi olsa ne olurdu? Ne olacağını Aslan biliyordu. Bizde biliyoruz: O yasa uygulanamazdı, bir süre sonra çöplüğe giderdi.
Kuşları değerli kılan kanatları değil de gökleriymiş meğer. Meğer siz benim göğümmüşsünüz, hikayelerimle kanat çırpmama müsade eden. Mavi gözlerinizin göğünde...
Bu adam hep gülüyor. Saçı simsiyah, sakalı simsiyah, incecik dudaklarıyla hep gülüyor. Ebediyen gülmeye mahkûm gibi gülüyor. İki odalı ufacık bir evde üç çocuğuyla oturmuyor gibi gülüyor. Fırında gece gündüz, ateşin başında ekmek yap ekmek yap, çalış çalış, zor zor geçin, sanki maaşı ay sonuna kadar dayanıyor gibi gülüyor. Aynı ayakkabıyı yıllardır giymiyor gibi gülüyor. Tertemiz gülüyor...