İnsan kendini bir homo consumens'e (tüketen insan) dönüştürdü. O, doymak bilmez ve pasiftir, içsel boşluğunu sürekli ve giderek artan tüketimle gidermeye çalışır; sigara, içki, seks, film ve seyahatin yanı sıra eğitim, kitap, ders ve sanat da tüketir.
Z E K A
İnsan zekâyla ödüllendirilmiştir. O, kendi kendini bilen bir yaşamdır; kendisinin, diğer insanların, geçmişinin ve gelecekte onu bekleyen olasılıkların farkındadır.
Reklam
Ah Murr, benim sevgili kedim, sen belki çokça eğitim görmüş ve benim haberim bile olmayan konuları hatmetmiş olabilirsin; ama gerçek hayat hakkında hiçbir şey bilmiyorsun, bu dünyada işini yürütmekten âciz olduğun için mahvolup gidebilirsin...Hayat tecrübesi olan biri, kendi için yaptığı her şeye, başkaları için yapıyormuş süsünü vermeyi becermelidir, böylece bu kişiler ona minnettar kalacak ve onun amaçladığı şeyi yerine getirmek için istekli olacaklardır. Kimileri yardımsever, hizmete hazır, alçakgönüllü, sadece başkaları için yaşayan biri gibi görünürse de, aslında gözleri başkalarının farkında olmaksızın hizmet ettikleri kendi sevgili benliklerinden başka bir şey görmez. Yani senin yaltaklanmak ve dalkavukluk etmek diye kendince adlandırdığın şey, aslında dünyada işlerin nasıl yürüdüğünü bilerek hareket etmektir, bu da başkalarının budalalığını tanımak ve onunla eğlenerek bunu kullanmayı temel alır."
Zen Budizmi üzerine literatürde D. T. Suzuki gibi özgünlüğü tarhşma götürmeyen yazarlar vardır. Suzuki kendi yaşadığı deneyimlerden bahseder. Tam da bu sahicilik olgusu onun kitaplarının okunmasını çoğu za man zorlaşhrır, çünkü aklı tatınin eden cevaplar vermemek Zen'in özünde vardır. Diğer yanda, Zen düşüncelerini doğru bir şekilde anlahyor göriliıen başka kitaplar da vardır ama bu kitapların yazarları, deneyimleri sığ olan entelektüel ol manın ötesine geçmezler. Kitaplarının anlaşılması kolaydır ama Zen' in özün ünü aktarmazlar. Buna rağmen Zen' e ciddi ilgi duyduğunu iddia eden çoğu insanın Suzuki ile diğerleri arasındaki kesin ayrımı fark edemediklerini gördüm.
Goethe, çok daha erken tarihli [15 Mart 1799'da JohannJakob Hottinger'e yazdığı] bir mektubunda şöyle diyordu. "Herkesin yeni vatanlar yaratmakla meşgul olduğu bir zamanda, önyargısız düşünen ve döneminin üstüne çıkabilen insanın vatanı hiçbir yer ve her yerdir."
"Önemli olan sözler değil davranışlardır. Sevdiğini söyleyen biri yerine, sevgisini gösteren birine inanın." E. Fromm
Reklam
Reklam