Babil üstünlüğü döneminde nippur tanrısı enli ve eridu tanrısı enkinin yaratıcı rolleri marduk'a transfer edildi.o tarihe kadar enlile ait olan bel unvanı da Başkent babil'in tanrısı marduk'a aktarıldı.böylece Babil Asur pantolonunda sık sık Baal adına rastlarız.Sümer pantolonuna ait enkinin adı EA,inannanın adı iştar, dumuzi'nin adıysa tammuz olarak değiştirilip Babil pantolonuna mal edildi.Babil mitolojisi de tanrı tammus dumuzi tıpkı Sümer mitolojisindeki gibi tanrıça iştar inannanın sevgilisi ya da kocası olarak tanıtır.
Adapa kelimesi Adem'in karşılığı olduğu kabul edilmiş ve ilk insan hakkındaki bir mit olarak ele alınmıştır. Bu mite göre adapa ea'nın oğlu ve eridu kentinin rahip kralıdır. EA adapayı insanın örneği olarak yaratmış ve ona bilgelik ve sonsuz hayat vermiştir. Onun görevi tanrıların sofrasına balık hazırlamaktır.
Reklam
Söz sessizlikte,
Işık karanlıkta,
yaşam ölürken:
bomboş gökyüzünde
uçarken Parlar atmaca.
-EA 'NİN YARADILIŞI
Ut-Napiştim adlı bu kahramanı biz Nuh Peygamber olarak bilirizAlıntı
"Tanrı Ea'nın yardımıyla bütün canlıların tohumunu Tufan'dan, yok olmaktan kurtarır, tanrılar da onu ölümsüz kılıp güneşin doğduğu yere, Dilmun'a yerleştirir."
Ut-Napiştim, "sonsuz yaşam" anlamına gelir.
Tevrat'la İncil'deki hikayelerin çoğu Sümer efsaneleridir.
Bu efsanelere göre öteki tanrılar, Marduk'u, okyanus tanrısı Tiamat'la savaşmaya çağırdılar. Marduk, Tiamat'ı
yendi ve denizlere sınırlar çekti. Tanrılara tapınan bir varlık bulunsun diye de balçıktan insanı yarattı. Sonraları insanlardan hoşnut kalmayan tanrılar, onları yok etmeyi kararlaştırdılar. Tanrı Ea, tanrılar kurulunun bu kararına
karşı, çok sevdiği bir insan olan Ut-Napiştim'i kurtarmayı düşünür. Onun düşüne girerek bir gemi yapmasını fısıldar. Ut-Napişim, yaptığı geminin içine karısını, çocuklarını, işçilerini, hayvanlarını ve tohumlarını doldurur.
Tufan başlamıştır, bütün insanlar boğulmuşlardır. Ut-Napiştim'in gemisi yüzmektedir. İnsanların boğulduğunu gören tanrılar, kuşkuya kapılmışlardır. Tanrılar kraliçesi olan İştar sızlanmaya başlamıştır: İnsan yeniden balçık
oldu. Tanrılar kurulunun bu kararına katıldığım için ben de sorumluyum bundan...
Fırtına, yedi gün sürdükten sonra kesilir: Ut-Napiştim, önce bir güvercin salıverir, güvercin geri gelir: Ertesi gün bir kırlangıç salıverir, o da geri gelir. Üçüncü gün bir karga salıverir, karga geri gelmeyince, gemisini durdurur ve
gemisinin konduğu dağın doruğunda bir kurban keser.
Tanrılar, kurbanın çevresine sinekler gibi üşüşürler. Tufanı
tertipleyen tanrı Enlil, tanrılar kurulunun kararına ihanet ettiği için tanrı Ea'ya bir güzel çıkışır. Tanrılar artık yapacakları bir şey kalmadığı için, Ut-Napiştim'le karısına ölmezlik bağışlarlar.
Nuh ve Tufan hikayesinin aslı olan bu Sümer efsanesi, Tevrat'la İncil'den dört bin yıl (kırk yüzyıl) öncedir.
Evladım! Evladım, diye ağıt yaktı Dumuzi için. Ne günah işledim de böyle cezalandırıldım, diye sordu bağıra çağıra.
Nibiru'dan Dünya'ya geldiğimde adım EA'ydı, Evi Sular Olan anlamına; Sular sağlamıştı Göksel Arabaların itici gücünü, sulara iniş yapmıştım; Sonra bir su heyelanı silip süpürdü Dünya'yı Sularında boğuldu torunum Asar, yine onun sularında öldü biricik Dumuzi'm! Yaptığım her şeyi, doğru amaçlarla yaptım. Niçin cezalandırıldım, Kısmet niye sırt çevirdi bana? Böyle ağlayıp ağıt yakıyordu Enki.
Reklam
Reklam