Hayatımızın hiç düşünmeden feda edebileceğimiz seneleri o kadar çok mu? Ömrümüzü hep böyle birbirimizden uzak mı geçireceğiz? Sen belki yine bu kadere boyun eğmenin de güzel bir şey olduğunu söyleyeceksin. Ne lüzum var bu türlü avunmalara. Bir arada olsak daha iyi değil mi?
Son günlerdeki tek zevkim seni yanımda farzetmek. Bunun üzerine saatlerce hayal kuruyorum. Bilmem bu hissimi anlar mısın? Anlarsın ama sen beni o türlü düşünmeyeceğin için duyduklarımı herhalde duyamazsın.
Duyup düşündüğü her ilginç şeyi onunla paylaşmaya alışmış, onun uzaklaşması, bütün varlığında bir daha doldurulması mümkün olmayan bir boşluk açacakmış duygusuna kapılıyordu.