Emine ARICI
@earici
Türkçe Öğretmeni
Bülent Ecevit Üniversitesi
19 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Bekle BeniEdebiyat
Çok üzülerek söylüyorum ki Zülfü Livaneli’nin diğer kitaplarıyla belki de çıtayı çok yükseğe koymasından belki de benim fazla beklentiyle girmemden bilemiyorum ama kitabı çok zevk alarak okumadım. Hatta yarım bıraksam mı diye düşündüm. Yazardan bağımsız okumuş olsaydım belki güzel bir kitap diyebilirdim ancak beklentimin altında bir kitaptı. Olay örgüsü yavaş ve genel olarak mektuplaşmalardan oluşuyordu. Kavuşamayan aşıkları daha kuvvetli ve daha hissiyatlı bir hikayeden okuyabilirdik diye düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Söyleme BilmesinlerEdebiyat
Şermin Yaşar’ın Söyleme Bilmesinler kitabı, insanın iç dünyasında sessizce biriken sırların fısıltısını duyuruyor. Herkesin içinde sakladığı bir oda var; kapısı kapalı, ışığı loş. Kimse kimsenin içinde kopan fırtınaları duymuyor, çünkü herkes kendi suskunluğunu taşıyor.
Söylenmeyen her söz, bastırılan her duygu zamanla bir yüke dönüşüyor. İnsan anlatamadıkça ağırlaşıyor, ağırlaştıkça sertleşiyor; mutsuzluk ve hırçınlık, suskunluğun gölgesinde büyüyor. Oysa bir cümleyle, belki bir itirafla kuş gibi hafifleyecek kalp… Ama susmak, çoğu zaman en alışılmış sığınak oluyor.
Bu kitap, içimizden geçenlerle dışarıya gösterdiklerimiz arasındaki kırılgan çizgide dolaşıyor. Gizlenen duygular bir yanda, takınılan yüzler diğer yanda…
El KızıEdebiyat
Nazan’ın masumluğu, su kadar duru saflığı, onun kaderini en sessiz yerinden yaralayan ince bir çizgiye dönüştü. Romanda birçok kişi yaptığının karşılığını bulmuş gibi görünse de, bazıları hiçbir şeyi hak etmediği hâlde, sadece kalplerinin temizliği ve herkesi kendi gibi iyi sanmaları yüzünden kaybetti. Bu kayıpların en acımasızı ise Nazan’ın hikâyesiydi. Kadın olmanın yükü, Nazan’ın omuzlarında yeniden ve daha ağır hissettirdi kendini. Çünkü insan hayatta “ne oldum” diye değil, “ne olacağım” diye sormalı. Kader, incecik bir ip gibi; bir anlık sarsıntıyla insanı bulunduğu tepeden en karanlık uçuruma savurabilecek kadar kırılgan.
Unutmak kimi zaman insana verilmiş bir ödüldür. Acıları, hüzünleri ve kederleri unutmak insanın yaşama hevesini diri tutan etkenlerdir. Peki, her şeyi unutmak? İşte bu insanı hayattan bile koparabilir. Giray da kendini bile unutacak hale geldiğinde kendinden vazgeçmeyi seçer.
