Emel Aslı
@easli
“Seni kitap okuyan insanlarla tanıştıracağım. Hayat, ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşanmaya değer.”
#martin eden/jack london
371 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Sarhoş olma bahanesi arkasına sığınmakta neydi?
Aptalca ve dahası çok alçaltıcı bir mazeret. Gerçek, şaraptaydı ve işte şarapta bütün doğruları söylemişti. Yani kalbindeki kabalık ve kıskançlıkla dolu pislikleri açığa çıkarmıştı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Nedir bu beyaz geceler?
Çar büyük petro tarafından kurulan Petrogrand'ın, daha sonraları bolşevik ihtilalinde liderligi ile Lenin'in adını alıp Leningrand diye anılan ve şimdilerde St. Petersburg olarak bilinen kentte, kuzey kutbuna yakınlığı nedeniyle mayıs ayının ortalarından temmuz ayının ortalarına kadar güneşin neredeyse hiç batmaması olayı.
Dostoyevski'nin hayalperest olarak tanıttığı kahramanımız yalnız belki de tek başına bir adam. Gerçekten de herkes için yabancıydım diyor ancak yalnızlığı kendi seçiyor. Bu yuzden tek başına. Bir yandan kimse olsun istemiyor, çevresindeki yapılarla insanlardan daha iyi bağ kuruyor. (Bunu St. Petersburg'un etkileyici barok mimarisine bağlıyorum). Bir yandan da ilk görüşte aşık olabilecek kadar istiyor birilerinin olmasını.
Sonuçta kim yalnız kalabilir ki hayatında!?
Işte bizim hayalperestte yalnız olamayıp ilk görüşte kaptırıyor kendini ve Neva nehri yakınlarında dört gunde başlayan - gelişen - biten aşk hikayesini anlatıyor bizlere. Komik geliyor dimi dört günlük bu derin aşk?
Gelmesin. Hepimizin belki dört görüşmelik olmasa da böyle kısacık ilişkileri olmuştur. Bu da traji-komik ama konumuzla pek alakası yok.
Komik çünkü, bizim hayalperest "mutlu ol yeter" diyerek sevdiği kızın sevdiği adamı bulup biraraya getiriyor bunları.
Traji-komik çünkü, kimseyi biraraya getirmesek de, birçogumuzun "umarım mutlu olursun" diye biten vedaları vardır. Nerden mi biliyorum!? Konumuzun bununla da bir ilgisi yok tabi.
Ah, "Senin elin soğuk benimkisi sıcak. Ne kadar körsün Nastenka!"
Bir de kalkmış "Aynı anda ikinizi birden sevebilseydim keşke!" (s. 78) diyorsun.
Olur şey değil Nastenka!
Önce biraz ağladılar, ama alıştılar şimdi. Aşağılık insanoğlu her şeye alışır!
Anlıyor musunuz, anlıyor musunuz sayın bayım, bir insanın artık gidebileceği hiçbir yerinin olmaması ne demektir anlıyor musunuz? Çünkü insanın gidebileceği hiç değilse bir yerin olması gerekmez mi?
Bazen hayatta öyle insanlarla karşılaşırız ki daha önce hic tanışmamış ve tek kelime konuşmamış olsak bile daha ilk görüşte onu yakından tanıma isteği duyarız.
Sayfa 11