Esmanur Üstüner
@ebBALI
Int.Dr.
Tıp
Ankara, 2 Aralık
82 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
YokŞiir
…inciyi ağlatan ölüm
Duyar mı midyenin çığlıklarını
Gemisine hain kaptan ne bilsin
Tayfa yok
Liman yok
Rüzgâr çaresiz
Oysa ben kendi zindanlarında
Ahkâm kesen bir münâdi değilim
Düştüğüm yerde saman alevi
Kuşkonmaz tohumu, nemli bir mermer
Başımı vurduğum şiir kayası
Şarkı kaldıracı, gaz lâmbaları
Reklam
Artık Yenilmeyeceğim Bu Karanlıkta
Her defasında öldürülen bir köle
Her defasında susturulan bir ağıt
Yeniden ayağa kalkmak umuduyla
Ben hep yenildim bu karanlıkta
Son defasında sonlu bir çizgi
Son defasında sonsuz bir nokta
Tabut GüzellemesiŞiir
Üzeri göstermelik
Rüya beziyle örtülü
Aynalı bir tabuttan
Sessizce bakarım karanlıklara
Her baktığımda yeniden
Kendimi düşlerim avuçlarında
Ah yine de kuruyan bir ağacım
Yaralı bir ishak kuşu
Ben bu sevdayla yürürüm
Dururum ben bu hasretle
On Altıncı Söz
"Nasıl ki, güneş, kayıtsız nuruyla ve maddesiz aksi cihetiyle, sana senin ruhun penceresi ve onun âyinesi olan göz bebeğinden daha yakın olduğu hâlde, sen mukayyed ve maddede mahpus olduğun için ondan gayet uzaksın. Onun, yalnız bir kısım akisleriyle, gölgeleriyle temas edebilirsin ve bir nevi cilveleriyle ve cüz'î tecellileriyle görüşebilirsin ve bir sınıf sıfatları hükmünde olan elvanlarına ve bir taife isimleri hükmünde olan şualarına ve mazharlarına yanaşabilirsin. Eğer, güneşin mertebe-i aslîsine yanaşmak ve bizzat doğrudan doğruya güneşin zatı ile görüşmek istersen, o vakit, pek çok kayıtlardan tecerrüd etmekliğin ve pek çok merâtib-i külliyetten geçmekliğin lâzım gelir. Adeta, sen, manen tecerrüd cihetiyle, küre-i arz kadar büyüyüp, hava gibi ruhen inbisat edip ve kamer kadar yükselip, bedir gibi mukabil geldikten sonra, bizzat perdesiz onunla görüşüp, bir derece yanaşmak dava edebilirsin.
Öyle de, o Celil-i Pürkemål, o Cemil-i Bîmisal, o Vacibü’l-Vücûd, o Mucid-i Külli Mevcud, o Şems-i Sermed, o Sultan-ı Ezel ve Ebed, sana senden yakındır; sen Ondan nihayetsiz uzaksın.”
Descartes'ın yaptığı gibi her şeyi parçalarına ayırarak çözümlemeyi ve bu yolla çözmeyi denemek ve sonra bu parçaları birleştirmek elbette mümkün. Ama modern pratiğimiz bunun tersi istikamette ilerliyor ve her seferinde kazanan da o oluyor. İnsanın sağlıklı ve kaliteli bir hayata sahip olması için tabiatın öneminden bahsediyoruz ama şehir hayatımızı ekonomik veriler, mühendislik hesapları, nüfus araştırmaları, üretim ve tüketim kuralları belirliyor. İnsan, aklıyla ve duygularıyla bir bütündür diyoruz ama o insanı tüketim müptelası bir müşteri hâline getirmek için insanın özünü arzular, istekler ve ihtiyaçlar olarak tanımlıyoruz. Eğitimin amacı akıl ve erdem sahibi iyi insanlar yetiştirmek olmalı diyoruz ama matematik ve fen bilimlerini yegâne zekâ ve başarı kriteri olarak kabul ediyoruz.
Bütünlüğü ararken kendimizi paramparça olmuş bir varlık ve insan tasavvuru içinde buluyoruz.
Reklam