Doğanın da kafası karışık, bir tarafta hala kış mevsiminde olduğunun bilincinde olup yapraklanmamış kuru ağaçlar, bir tarafta yeşeren çiçek açan toprak ve bahçeler.
Tıpkı benim gibi..
Sahi şair de öyle demiyor muydu?
Yaprak döker bir yanımız
Bir yanımız bahar bahçe..
34 yaşındayım. Beklediğin bir şey olduğu sürece hayat insanı sabırla sınamaya devam ediyor. Sabrı yorulana kadar. Aslında hayat direnmek ve savaşmak değil, sen vermiyorsun ama ben zorla almasını bilirimcilik değil, sen vermiyorsan artık ben de istemiyorum diyebilmekten geçiyor. Olmuyorsa, olmayacak demek ki diyebilmek ve yoluna, yeni ufuklara bakabilmek.. Zor da olsa… Aslında hayatın gerçek şifresi bu.
33 yaşındayım. Yıllardır aradığım tutamaç olan gerçek sevgi benmişim meğer. Hayat denilen rüya başkalarına tutunabilmeyi düşünmek için fazla acımasız. İnsan önce kendine tutunabilmeli. Ve mutluluktan ziyade huzurun peşinde gitmeli. Ve geçen yıllarda hayat bana tek başıma bu yükü taşımayı da öğretti…
"Kitaplar hakkında ne düşünüyorsunuz?” dedi gülümseyerek.
"Kitaplar... Yo! Hayır... Aynı kitapları okumadığımıza eminim, aynı duygularla okumadığımıza da eminim."