"Gurur," diye gözlemde bulundu Mary her zamanki gibi fikirlerinin sağlamlığıyla övünç duyarak, "bence çok yaygın bir kusurdur. Okuduğum onca şeyden sonra şuna inandım ki gerçekten çok yaygın; insan doğası gurura bilhassa eğilimli; o ya da bu gerçek veya hayali bir özellikten ötürü kendinden memnuniyet duymayan pek az kişi vardır. Gurur ve gösteriş farklı şeyler, ama sık sık aynı anlamda kullanılıyorlar. İnsan gösteriş düşkünü olmadan gururlu olabilir. Gurur daha çok kendimizle ilgili görüşümüze bağlıdır, gösteriş ise bizim hakkımızda başkalarına ne düşündürtmek istediğimize."
“Doğrusu, genellikle insanları beğenmeye çok hazırsın. Kimsenin kusurunu görmüyorsun. Sana göre bütün dünya iyi, sevimli. Hayatta kimseden kötü bahsettiğini duymadım.”
Kendini eğitememiş insan nasıl olur da çocuklarını eğitir. Çocukları eğitmek, yetiştirmek için önce onlara örnek olmak gerekir. Siz süreceğiniz boş yaşamla mı onlara örnek olacaksınız?
Çiftlik işleri, hiç sıkıcı değildir. Hiç sıkılacak zaman bulamazsınız, hep doludur. Türlü uğraşılar vardır; o kadar çoktur ki! Hem de hep insan ruhunu yücelten işler. Burada insan doğanın, zamanın ardından yürüyüp gider; ona karışır gider, doğanın bir parçası olur. Bakın bir yıl nasıl geçer: İlkbahar girmeden hazırlıklar başlar; tohumlar hazırlanır, ayrılır, kurutulur, işler işçilere dağıtılır. Herkes önceden ne iş yapacağını bilmeli, her şey hazırlanmalıdır. Buzlar eriyip ırmaklar kabarınca toprak uyanır. Bahçeler çapalanmaya başlanır, tarlalar sapan ya da tırmıkla sürülür. Her yerin ekilmesi gerekir. Anlıyor musunuz?