Evcilkaktüs
@ebhabu
30 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Daha çocuk yaşta yiğitliği ve cesareti suratından okunan bir sultanın, Anadolu’nun kapılarını nasıl Türklere açtığını anlatıyor. Adaleti ve merhameti ile anılan büyük Sultan Alparslan’ı okumak gerçekten harikaydı. Allah’a olan inancı, imanı ve ordusundaki askerlerinde Alparslan’a olan bağlılığı inanılmaz. Sadece askerleri değil bütün halk ona fazlasıyla bağlı. Çünkü kendiside normal bir asker ve halktan biri gibi. 1071 Malazgirt Zaferini yaşamış kadar oldum. Savaş anlatılırken bazı yerlerinde gururlandım bazı yerlerinde hüzünlendim bazı yerlerinde çok heyecanlandım. Fakat kitabın soru-cevap şeklinde olması ve aynı şeyleri tekrar etmesi beni yer yer sıkmadı değil. Yine de içinde harika bilgiler barındırıyor, okunması gereken bir kitap diye düşünüyorum.
Öncelikle belirtmeliyim ki Sarah Jio’nun kitaplarını daha önce hiç okumamıştım. Yağmur Sonrası ile başladım. Kitap beni resmen büyüledi ve iki günde bitiriverdim. Agapi’ye başlarken de aynı heyecanı hissetmiştim. Kurgu aynı olmasına rağmen kadının kitapları beni fazlasıyla heyecanladırıyor ve kendimden bir şeyler bulmamı sağlıyor. Halbuki kurgu aynı sadece kişiler ve söylenen sözler farklı. Bu derece aynı olan bir şeye nasıl olur da her seferinde kendimi kaptırırım anlamış değilim :)
Sarah, bu kitapta, 6 tür aşk vardır, demiş ve o aşkları bize tek tek anlatmış... Her ilişkiyi ince ince işlemiş ve en sonunda Jane'in kitabında sonlarını belirlemiş.
Kitabı okurken birçok defa kendime dönüp sen, bunlardan hangisisin, diye sordum. Sürekli, kendimi, düşüncelerimi, davranışlarımı sorguladım. Bir ilişki yaşıyor olsam benim ilişkim hangi kategoriye girer... Ama itiraf ediyorum cevabı bulamadım :)
Kendi kendime EROS olmalı, eğer bir ilişkin olacaksa kesin bu kategoride olacaktır diye haykırırken kalbim ona pek de aldırış etmedi :) Neyseee zamanı gelince yaşayıp göreceğiz ne de olsa...
Aslında kitabı okumaya başladığım zaman bitiremeyeceğimi hatta yarım bırakacağımı düşünmüştüm ama beni ilerleyen sayfalarda fazlasıyla şaşırttı. Çok akıcı ve sürükleyici değil fakat okudukça okuma isteği uyandırıyor, öteki sayfayı merak ediyorsunuz. Gerçekten güzel ve etkileyici bir kitap. İdam olacak baba son kez kızını görmek ister ve idam öncesi kızı getirilir. Kız babasını görmeyeli 1 yıl olmuştur ve baba da tabiki saç sakal birbirine karışmış vaziyettedir.
-“Marie ?”diyor ve kızını göğsüne bastırıyor. Kızının verdiği cevap: “-bayım canımı acıtıyorsunuz”.
Adam haliyle kahroluyor. Neyse...
Kitabı okurken kendimi bir dizi ya da bir film sahnesini izler gibi hatta bazı sahneleri hatırlar gibi hissettim. Bazı yerlerinde çok acımasız bazı yerlerinde çok merhametli bazı yerlerinde ise çok duygusal ruh haline büründüm. Diyeceğim o ki kitaba başlayıp sıkıcı gidiyor diye düşünüp bırakmayın.
Kısacık kitaba sonsuz duygu ve koca bir yaşam sığdırmayı başaran yazar deyince aklıma Stefan Zweig’dan başkası gelmiyor artık. Bir erkeğin, adından bile bahsetmeyen bir kadının ağzından, aşkı böylesine naif ve ince anlatabiliyor olması mucize gibi. Bu bilinmeyen kadına başlarda kızıyorsunuz. Hatta takıntılı bir ruh hastası olduğunu bile düşünebiliyorsunuz. Fakat ilerleyen sayfalarda onu defalarca görmesine rağmen hiç tanımayan adama daha çok kızmaya başlıyorsunuz. İlerleyen sayfalarda kendinizi başrol de gibi hissediyor ve okumaya öyle devam ediyorsunuz çünkü hikaye sizi içine çekmeyi başarıyor. Ve içine çektikten sonra da hikayenin sonunu kendiniz yazmaya kalkışıyorsunuz :) fakat hikaye olması gerektiği gibi bitiyor.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,2bin okunma
Ah Sarıkamış...
Bir kitap ne kadar ruhunuza işleyebiliyorsa o kadar işledi ruhuma. Kitabın ilk sayfalarında bile göz yaşlarımı tutamadım. O dönemi ve çekilen zorlukları o kadar güzel anlatmış ki günümüz ordusuyla geçmişimizin ordusunu karşılaştırmadan yapamadım açıkcası. İyi ki okumuşum dediğim kitaplar arasında.
