Ebrar Uludağ Çınar
@ebraruldg
Instagram Kitap Sayfam: kitaplardanbidunya
48 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Boşlukta kaybolan bir kadın...
Boşluğun güncesi iş dünyasında kadınlara verilen angarya işlerden yine kadınlığını kullanarak kurtulan bir kadına odaklanıyor. Açıkçası kitap çok hızlı okunuyor çünkü günce şeklinde yazılmış. Akıcı olmasını çok beğendim. Özellikle son 30 sayfayı bitirmek için can atıyorsunuz. Fakat bazı noktalarda çok sığ kaldığını da söylemeyliyim. Bu konu daha güzel işlenebilir miydi? Evet.
Bunlara ek olarak kitabın bir bölümünde ülkemizi görmek de ayrı heyecanlandırdı
Genel olarak okunabilir bir kitap kesinlikle zaman kaybı değil.
MİZAH İLE YOĞRULAN HİCİV
F. Rabelais 1534 yılında kaleme aldığı “Gargantua” başlıklı eserinde pek çok toplumsal, eğitsel, hukuki, idari, dini konuları taşlamış ve araç olarak da mizahı kullanmıştır.
Puan vermedi
BENİ KÖR KUYULARDA...
Hasan Ali Toptaş, kitabın başında okuru bir kör kuyuya atıyor ve okuru kuyudan çıkarana kadar öyle çarpıcı gerçeklerle karşı karşıya bırakıyor ki... Bunlardan en göze çarpanı; insanların başkalarının acısından zevk alan, prim yapan, merakı için, çıkarı için, zevki için başkalarının gözyaşlarını kullanmaktan asla çekinmeyen birer canavar oluşudur sanırım.
Kitap boyunca Muzaffer karakteriyle öyle büyük empatiler kurdum ki kendi kendine konuştuğu, hesaplaştığı her sahnede benim de gözümden kelimenenin tam manasıyla ‘taş’ döküldü.
Kitap aslında yazarın özgün üslubu ile anlam kazanıyor. Yazar, bazı alegorik ve doğaüstü öğeleri hikayeye yedirdiği için bu bazı okurların, özellikle edebiyatta realizm sevenlerin hoşuna gitmeyecektir.
Beni Kör Kuyularda, okunması kolay, dili sade ve çok düzgün, konusu bol mesajlı ve düşündürücü bir Hasan Ali Toptaş kitabıdır. Benim yazardan okuduğum ilk kitap idi. Bu kitap ile HAT okumaya başlamakla doğru bir tercih yaptığımı düşünüyorum.
RUS EDEBİYATININ ÜŞENGECİ; OBLOMOV
Rus edebiyatı denilince akla gelen birçok büyük yazar vardır. Bu büyük yazarların arasında kimse Rusya’yı, Rus insanını ve aslında doğu milletlerini daha güzel,
ÜSLUPSUZ BİR ROMAN; KIRMIZI SAÇLI KADIN
Kırmızı Saçlı Kadın, uzun süredir listede okunmayı bekleyen bir Orhan Pamuk kitabıydı. Orhan Pamuk, öncesinde okuduğum Kafamda Bir Tuhaflık ve Masumiyet Müzesi kitapları ile beni hayal kırıklığına uğratmıştı. Kendisi Nobel Ödülü dahil birçok ödüle layık görülen önemli bir yazar ve bu da benim gibi, okuyuculara büyük beklentiler yüklüyor. Beklentilerimin üslûp ve içerik olarak altında kaldığı bu iki romanından sonra Kırmızı Saçlı Kadın ile en azından içerikte beni heyecanlandırdı diyebilirim. Fakat söylemeden geçemeyeceğim Orhan Pamuk’tan okuduğum pütürlü üslûp beni oldukça rahatsız ediyor.
Kitap iki önemli hikaye temele alınarak yazılmış; Sofokles’in Kral Oidipus‘u ve Firdevsi’nin Şehname‘si... Doğu/Batı sentezi ile bu hikayelerin ana temasını 80li yıllarda başlayan bir olay akışı ile günümüze taşımak güzel bir fikir olsa da bu hikayeleri okuyuculara aktarma ve kitaba yedirme konusunda başarılı olunduğunu söyleyemem.
Bu içerik, böyle bir üslup ve sığ aktarım ile ziyan edilmiş diye düşündüğüm çok nokta olsa da hızlı okunabilen bir kitap olması da üst düzey edebi haz aramayan okuyucular için iyi bir seçim olabilir. Ama yine de farklı bir yazardan bu hikayeyi okusaydık neler olurdu? Bunu da oldukça merak ediyorum...
