ebrar
@ebrrana
156 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
9/10
2026 1. kitabı
kısa ve iç burkan bu roman, yıllarını mülteci kamplarında geçirdikten sonra londra’ya yerleştirilen üç kardeşi ve özellikle büyük abla anh’ı merkezine alıyor. anh, daha çocukken büyümek zorunda kalmış, kardeşlerine annelik yapan ama yapmak da istemeyen bir karakter. hayatta kaldığı için duyduğu suçlulukla, ailesinin onun için hayal ettiği hayata tutunmaya çalışıyor. ailesiyle amerika’ya, amcasının yanına gitme planının bozulmasını ve elindeki imkânsızlıktan bir hayat kurmaya çalışmasını okuyoruz.
vietnamlıların inancına göre, insan kendi toprağına gömülmezse ruhu gezgin olurmuş; ancak ait olduğu yere döndüğünde huzur bulurmuş. gezgin ruhlar da tam olarak bunu anlatıyor aslında: yersiz yurtsuz kalmış insanların, dünyada bir yer arayışını.
"kendimize, yaşayabilmek için hikâyeler anlatırız.
kendimize, iyileşebilmek için hikâyeler anlatırız."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
9/10
2025 27. kitabı
baYILZIMMMMM!!!! kitapla arama o kadar çok şey girdi ki........bu kitabı okumaya başladığımdan beri devasa şeyler yaşadım....kitabın büyüsüdür diyorum!!! ikinci kitabın evrildiği yeri gerçekten çok beğendim. haşhaş savaşı okurken de böyle hissetmiştim. işlerin biraz çığrından çıkıp karaktere boyut kazandırması, derin politika ve savaşlar ve savaşların yıkımları!! sonunda GERÇEKTEN kahroldum......üçü kısa bi ara sonrasında okuyacağım ama aklım sürekli kitapta...........
8/10
2025 24. kitabı
VIOLET'İN GELİŞİMİNİ AYAKTA ALKIŞLIYORUM!!! başta bu kadar seveceğimi düşünmemiştim ama özellikle sonlara doğru hem karaktere hem de kurguya inanılllllmaz bağlandım. başlarda sürekli düşüp bayılan, savaşla uzaktan yakından alakası olmayan bir karakterken adım adım kendi gücünü bulması!! fiziksel olarak en zayıf halka olmasına rağmen hayatta kalmayı başarması ve bunu sadece inatla, aklıyla yapması çok tatmin ediciydi. çok klişe gibi duran bazı şeyler bile violet'te çalışmış bence. xaden’ı da sevdim ama asıl ilgimi çeken şey onların ilişkisi değil…....((yalan))))) bu evrende neler oluyor, perde arkasında kim neyi planlıyor, sistem nasıl işliyor merak içindeyim ve xaden da bu sistemin en önemli halkası. ikinci kitapta politik kısımlar daha ön plandaymış diye duydum ve bu beni çok heyecanlandırıyor açıkçası. bu evren sadece romantizmle ya da akademi içi çatışmalarla sınırlı kalmayacak kadar büyük hissettiriyor. arka planda işleyen güç dengeleri, iktidar mücadeleleri, kimin neyi neden yaptığı??? o daha “siyasi” katmanları okumayı sabırsızlıkla bekliyorum.
bazı sahneler çok hızlı geçti, bazı yerler de fazla romantikleştirilmiş gibiydi…...((BAYILRAK OKUDUM)))))
yine de son bölümler çok iyiydi. ejderhaların kendi karakterini keşfetmek ve tairn'le konuşmak, onların violet’le ilişkisi, bağlılık, güç dengeleri falan… hepsi çok keyifliydi!!!!
arkadaşlarımla yıl başında kurduğumuz ama birlikte hiç kitap okuyamadığımız minik kulübümüz genç kızlar kitap
kulübünün ilk kitabı buydu!!! okul 1 eylülde açıldığı için..........okul açılmadan 3 kitabı da okumak istiyorum ayın 10unda da ikinci kitaba başlamayı planlıyorum, 3 kişilik kitap kulübümüzün değerli üyesi zeynep'in de kitabı hemen bitirmesini bekliyroum!!!!!!!!! İKİNCİ KİTAP İÇİN ÇOK HEYECANLIYIM!!!!!!!!!!
8/10
2025 23. kitabı
öncelikle, kitabın monologdan yoğun olduğu doğru ama bir insanı çözümlemeye çalışmak; özellikle de bu kişi kitapta psikojenik füg yaşayan ve paranoyak şizofreni gibi bir rahatsızlığı olan biriyse bence içsel çatışmalarını, VE HATTA fatih sultan mehmet’le ve freud’la tartışmalarını okumak kadar keyifli başka bir şey var mıydı bilmiyorum. kitaptan o kadar çok fatih sultan mehmet bilgisi edindim ki, zaman zaman tarihçilerin gözünden okuyormuşum ve bu bir tarih kitabıymış gibi hissettim. özellikle müştak’la tahir hakkı’nın fetih gezisinde kendimi onların yanında buluverdim. o anlardan hiç sıkılmadım. kitabın ve cinayetin yönü her değiştiğinde o akıntıyla savrulmaktan da hiç gocunmadım.
belki bu kitabın tam anlamıyla bir polisiye olduğunu söylemek zor. okunması da belki bu yüzden çok kolay olmayabilir. hatta kitap okumakta zorlanan bir arkadaşıma polisiyeymiş, kolay okursun, bende de var bu kitap birlikte başlayalım diye önermiştim; ama sanıyorum o devam edemedi. yine de biraz ilgiyle çok rahat okunacağını ve inanılmaz keyif vereceğini düşünüyorum.
sonu pek beklediğim gibi bitmedi, ama ne beklediğimi de çok bilmiyorum. yıllar yıllar önce ahmet ümit’le sis ve gece romanıyla tanışmış, sonrasında da aşkımız eski bir romanla devam etmiştim. uzun zaman sonra ahmet ümit’in varlığını hatırlamak çok güzeldi. arkadaşlarımın önerisiyle şimdi bab-ı esrar ve istanbul hatırası'nı okumak istiyorum!!
10/10
2025 22. kitabı
yavaş yavaş kurulan ama çok derin olan bu bağ okuduğum enn tatlı şeylerden biriydi.....ne öğüt veriyor, ne din anlatıyor. kitaptaki islamı düşünmemeye çalıştım ancak içimi sıcacık yaptı her cümlesi de. momo sevilmeyi bilmeyen bir babanın oğlu, mösyö ibrahim'se küçük bir dükkândan dünyayı izleyen, sessizce seven biri. sadece kalpten kalbe geçen o sade, yargılamasız, yumuşacık iyilik.... içimi huzurla doldurdu!!
"ırmağın bütün kolları aynı denize dökülür. yegane denize."
