0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir gece yarısı saraydan bir ses yükseldi ki o sesle yer yerinden oynayıp, herkes yatağından fırladı. Padişah kendini don gömlek sokağa atıp,
-Aman ey benim sevgili kullarım, yetişin! Bana da kazık giriyooor!... diye durmadan bağırmaya başladı. O kentin kişileri,
-Padişahtır, yalan söylemez. Elbet kazık girdiği doğrudur. Bizden çok bağırması da, herkese, rütbesine göre büyüklükte kazığın girmesindendir. Padişaha giren kazık sultani olmak gerek... dediler.
Padişah yeri göğü inleterek,
-Ne durursunuz, gelip kazığı çıkarsanız ya... diye yalvardı.
Padişahın çevresindekiler,
-Ey sultanım, Nasıl çıkaralım, bu kazık başka kazıklara benzemez. Gözle görülmez. Elle tutulmaz. Acısını da kazığı yiyenden başkası duymaz. Az daha sık dişini, bir zaman sonra bizim gibi sende kazığa alışır, rahata kavuşursun!... dediler.
Bir yokmuş, iki yokmuş, üç yokmuş... Eski günlerde yeryüzünün bir ülkesinde hiçbir şey yokmuş. Hiçbir şeyi olmayan ülkenin bir padişahı varmış.
Zaman geçer, ayakta daha da güçlenirsiniz ve coğrafya algısı giderek kökleşmeye başlar.
Sayfa 44
