Evet bir şey yapmalıyım. Mutlaka bir şey yapmalıyım. Hayat geldi geçiyor. Hatta geçti bile. Giyim kuşam taksitlerini, halı-mobilya taksitlerini, oğlunun mektep taksitlerini ödeyerek geçti gidiyor. Taksitle yaşadık, taksitle öleceğiz.
Ama yağma yok!
Maymun gözünü açtı.
Bir şey yapacağım garanti.
Ama ne?!....
Kitap bitince birkaç saniye boş boş duvara baktım… Bir insanın ölüm hikayesi değildi belki ama ölüm hikayesi gibi bir iz bıraktı.
Ameliyattan önce saf ve sevilme isteğiyle yaşayan Charlie, ameliyattan sonra gerçek dünyayla tanıştı. Bence bu dünyayı hiç sevmedi. Bu dünya da onu “zeki” kabul etmedi. Kitabın bir kısmında “ eğer tanrı akıllı olmamı isteseydi beni öyle yaratırdı” alıntısı Charlie ve onun bu dünyadaki yerini ve konumunu özetler niteliğinde. İyi veya kötü bu dünyada herkesin bir yeri var ve o yeri ne kadar değiştirirsen değiştir bir noktada varacağın yer yine senin için en uygun durak olacaktır…
Şimdi görüyorum ki, Norma bizim bahçemizde bir çiçek gibi açtığında, ben yabani bir ot olmuştum. Sadece kimsenin beni görmediği köşelerde ve karanlık yerlerde yaşamama izin verilecekti.