Çok sevdiğim yazarlardan biri Tanpınar. Okurken gerçekten her cümlesinden ayrı bir haz alıyorum. Mahur Beste de diğer okuduklarım gibi fevkalâde. Ancak zaman zaman zorlandığımı itiraf edeceğim. Zaman mekan kavramlarının karıştığı " şimdi ben neredeydim?" diye sorabileceginiz bir kitap. Enteresan olan bu anlatım şekli sizi hiç rahatsız etmiyor sadece zorluyor. Yazar tam bir entelektüel. Çağlar arasından sürüklüyor.
Kitap, Behçet Bey' in hikâyesiyle başlıyor. Onun çevresini, dönemini en ince ayrıntısına kadar çiziyor. Bu arada geçmişe doğru gidiyor sık sık. Atiye Hanim' ın ölümünden 35 yıl sonra açılan eser, daha sonra Behçet Bey' ve onun evliliğine, İsmail ve Ata Molla Beylere ve Sabri Hoca'ya doğru uzanır. Git gide eskiye uzanan romanın sonunda bir mektup çıkar ve herşeyi açıklar. Mektupta " Bu atlayışlar beni yoruyor" diye bahsederek, okuyucunun yorgunluğunu yine kendisine sorar.
Ben çok güzel edebi bir eser okudum, ancak meraklısına önerebilirim.
Türk klasikleri iyidir, bizim duygularımız, geçmişimiz, tarihimiz. Okuyalım efendim...
.